Proeve van bekwaamheid

Het glas, de entourage, de temperatuur, het licht, de stoel waarop je zit, het gezelschap…. wat is er allemaal van invloed op blindproeven? Nou, in ieder geval ook die grijze hersencellen. Die zijn eenvoudig te beïnvloeden, door bijvoorbeeld de vorm van een fles. Of de cryptische opmerkingen van Jan Schop, die dan bijvoorbeeld zegt: “Nu gaan we hoperop”. We proeven witte in- en uitdrinkers en allemaal rode wijnen, alles blind. Oók de volgorde van de wijnen stuurt die grijze cellen. Na een serie Catalunya en Alentejo krijgen we een Medoc en Saint Julien in het glas. Misschien lag het aan het feit dat de biodynamische kalender een ‘wortel’dag aangaf, dat is niet gunstig voor het proeven van wijn… of het feit dat Jan Europa had aangegeven als thema… of we laten ons verleiden tot raden in plaats van determineren. Maar de verbazing is groot als de flessen worden onthuld. Onze proeve van bekwaamheid valt deze proeverij niet erg gunstig uit.

 

Riesling 2007 Grand Cru Brand, Cave de Turckheim

Raszuivere riesling van deze goede coöperatie, knisperend, fris en sappig. Vanille en roomboter in de neus en een associatie van sinaasappel en veel kracht in de smaak. Fijne indrinker.

 

Mercurey 2008, Remoissenet Père & Fils

Deze Bourgogne staat naast de Duitse spätburgunder. De pinot noir is licht en soepel, een fantastische lunchwijn met wat thee, herfstbos en stal in de neus. Een true to type Bourgogne die wellicht wat vulling mist.

 

Deutzerhof 2008 Ahr, Cuvee Balthasar C, Spätburgunder

Hartendief van Jan. Bruine rand. Een complexe neus met heel veel impressies: héél duidelijk rozen, pruimen eaux de vie, ook kruidigheid (eucalyptus, kruidnagel), Mon Cherie. Een toets van chocolade in de smaak, hele elegante wijn waar ik alleen de branderigheid van de alcohol als aanmerking op heb. Maar schenk deze bij een wildschoteltje en de hemel is open.

 

Barolo 2007 Ricossa

Heel complexe neus met vanille, opent zich langzaam als een pauwestaart en je ruikt steeds nieuwe dingen: peperkoek, kruiden, krenten, rozijnen, salmiak en kreupelhout. Ja, dat is wel fijn, om lekker eindeloos aan te ruiken. Want eenmaal in de mond is de wijn ‘ondrinkbaar’, vind ik. De wijn van 100% nebbiolo zit namelijk heel hoog in de bitters. Wie hiervan ’s avonds een glas inschenkt, die kan net zo goed meteen het Markies de Sade boek openslaan. Laat het zo ver niet komen en drink de wijn bij de maaltijd.

 

Barbaresco 2005 Asij, Ceretto

Maar dan de wijn naast de Barolo! Wow, wat een neus: Buijsman gebrande suiker, romig, kersen en vooral heel veel rozen. Edel, rijk en geparfumeerd. Waar de Barolo onze tong beroert met een bitter-zweepje, is deze 100% nebbiolo juist een fluwelige streling van de tong. Wat een rijke wijn, met veel finesse en mooie zuren. De maximale drie *-sterren in mijn aantekenboekje, een Grand Seigneur met weinig te wensen. Schitterend.

 

Fraai opgebouwde proeverij, Jan. De proeve van bekwaamheid stemt tot bescheidenheid. 

Champagne van récoltant-manipulants

Champagne is een van de meest gerenommeerde wijnen ter wereld. Met hele knappe marketing machines die de roem van de drank steeds opnieuw impulsen geven. Die de romantiek rondom de wijn versterken. Een drank om liefde mee te vieren. Grand Prix zeges. Rob van Ginneken stelt daar een ontnuchterende visie tegenover: champagne is de meest gemanipuleerde drank ter wereld. Ontstaan uit wat moeilijk anders te typeren is als ‘meuk’: ondrinkbare zure witte wijn. Waaraan drie keer suiker wordt toegevoegd om tot iets drinkbaars te komen. Vooral het klimaat en de rijping op gistcellen stelt wijnmakers in staat om uitgebalanceerde en complexe wijnen te maken, aldus Rob.  De proeverij is gebaseerd op een studiereis naar het gebied. We horen tal van leerzame details: over het productieproces, verschillende stijlen, de druiven. En staan stil bij vragen als: moeten we de basiswijn voor champagne laten rijpen op hout of juist niet. We proeven wijnen van récoltant-manipulants, wijnbouwers die druiven uit eigen wijngaarden verwerken. De meeste komen uit de Montagne de Reims en Côte de Blancs. Vaak zijn dit champagnes die alleen maar regionaal verkrijgbaar zijn, tegen aantrekkelijkere prijzen dan de bekende huizen. Drink je ze na een bezoek ter plaatse, dan heeft dat natuurlijk een extra charme. Récoltant-manipulants champagne, noem ze gerust liefhebbers-champagnes. Fijn om in de kelder te hebben.

Indrinker Cava Castillo Perellada, Brut Reserva

Rob zet één piraat in, een referentiewijn, Spaanse Cava. Gemaakt van macabeu, xarel-lo en parellada. Een neus met wat gist, verfijnde bloemetjes en een sappige smaakwaarin een granny smith appeltje naar voren komt, citruszuren dat goed in balans is met een plezierig zoetje. Prima glas. In de serie erna staat een Lanson champagne. Ik heb ze niet naast elkaar geproefd, maar ik drink deze Cava liever, die biedt dan toch echt een uitstekende prijs/kwaliteit verhouding.

Champagne Crépaux, Cramant, Grand Cru Blanc de Blancs

Producent iets ten zuiden van Epernay, 100% chardonnay. Overtuigende appeltjes neus, ik vind de champagne onstuimig in de mond met fraaie citruszuurtjes en ben vooral blij dat de smaak lekker lang blijft hangen.

Champagne Paul Déthune, Blanc de Noirs

Wijnbouwer in Ambonnay, een Grand Cru gemeente in de Montagne de Reims, gemaakt van 100% pinot noir. Hartendief van Rob. Dit is een eetlustopwekkend glas. Ik ruik viooltjes in de neus en een impressie van groene planten, fraaie zuren in de smaak en mooi nahangend. Frank is enthousiast over deze ‘leuke’ wijn: een rijke neus, bijna exotisch. HansL is kritisch: té veel hout. Déthune is juist een voorstander van hout, net als bekende huizen zoals Krug en Bollinger.

Champagne De Carlini Millesimé 2002

Gemaakt van pinot noir en chardonnay, ten minste 36 maanden gerijpt. De Carlini is gevestigd in Verzenay, een Grand Cru gemeente in de Montagne de Reims. Frank benoemt de neus als appel en gras, Just noemt aardbei, ik ruik aanvankelijk niets – later associaties met boter, peer en meloen. Ook wat gist. De smaak is breed met duidelijke finesse en verfijning. Duidelijke citruszuren in de smaak, een heel compleet glas. Voor mij een van de mooiste van de avond. 

Champagne Larmandier-Bernier, Cuvee Latitude

Producent uit Vertus, het zuidelijke puntje van de Côtes de Blancs. Voortreffelijk glas met een lichte kleur, frivole en verfijnde neus met peer en meloen. Opnieuw citruszuren. Ik ruik ook wat vanille. Heel elegant en opwekkende smaak. Fijne afdronk.

 

Een prima proeverij.

 

Arbois en Jura: eigenwijze druiven, producenten en wijnen



Stephane Tissot

Jura is met iets meer dan 2.000 hectares, een klein gebied. Alleen al Vouvray uit de Loire heeft zo’n omvang en Côtes de Bourg uit Bordeaux is ongeveer twee keer zo groot. In de dikke Guide de Hachette zijn zo’n dertig van de 1.400 pagina’s gewijd aan een combinatie van Jura, Savoie én Bugey. Gert Crum beschrijft de Jura in Proefschrift (augustus 2013) als een paradijsje voor de avontuurlijke wijnliefhebber. Eigenwijze druiven, producenten en wijnen. In een mooi gestructureerde proeverij zet Peter van den Besselaar een dwarsdoorsnede van de Jura neer. Met de lokale druiven Savagnin, Poulsard en Trousseau. Maar ook met Chardonnay. De Bourgogne is per slot van rekening maar een kilometer of 50 verderop. Maar de eigenwijze Jura geeft er toch zijn eigen draai aan.

Bij de wijnsociëteit openen we een proeverij meestal met een bubbeltje. Maar uit de Jura? Jazeker. Domaine Labet maakt van een deel van zijn oudere chardonnay-stokken een hele mooie Cremant du Jura. Goudgeel, kleine bubbels in het glas. Forse neus met brioche, walnoot en appelmoes. Mooie friszure aanzet, fijne mousse in de mond, licht zoetje er onder maar door het appel-rabarber zuurtje blijft het elegant. Een fraai glas.

 

De Savagnin is een van die typische Jura-druiven. We proefden hem pas nog in de typische Vin Jaune. In deze proeverij heeft Peter twee droge Savagnin's neergezet. De bio-dynamische Arbois Traminer 2011 van Domaine André et Mireille Tissot is spekkie naar mijn bekkie. Goudgeel, mooie neus met tropisch fruit, rozen, iets hout en vanille. Lichte aanzet en zeer licht zuurtje, mooie ontwikkeling in de mond naar rijp fruit, perzik, warm maar in een mooie balans en een aangename afdronk. Hele mooie wijn die doet denken aan de Rhône of beter nog aan de Savois Bergeron/Rousanne van vorige week.

Zijn counterpart, de bio Fleur de Savagnin 2010 van Domaine Labet (Côtes de Jura)heeft een heel ander karakter: frisse neus met wit fruit, kruisbes en wierook. Friszure aanzet, groen, granny smith, citrus. Smaller, meer zuur en iets scherper dan de Arbois en een wijn die precies de andere helft van de proevers aanspreekt...

 

De Arbois Tradition 2010 van Benoit Mulin is ook weer zo'n eigenwijze Jura wijn. Niet alleen omdat de Chardonnay aangevuld wordt met een deel Savagnin, maar vooral omdat de wijn "sous voile" gemaakt wordt. Hij rijpt dan onder een laagje schimmelcellen, zoals de flor bij sherry. En volgens Hans lijkt de wijn ook op een fino sherry. Goudgeel, licht oxydatief in de neus, mooi fruit daar doorheen, boenwas en vernis. Typisch fijne fino-aanzet met licht zuur dat zich pas later ontwikkelt in de mond. Hazelnoot. Geen wijn voor elke gelegenheid, maar bij sushi zou hij prima passen.

In het rood verrast de bio-dynamische Poulsard "Vieilles Vignes" van Domaine A et M Tissot. Een "hate it or love it" wijn. Heel lichtrode kleur, troebel, iets bruine rand. Neus met bouillon, leisteen, mest en natte wol. Dat nodigt niet meteen uit tot lekker proeven. Maar de entrée is soepel en egaal, niet dik maar toch verrassend krachtig met licht rood fruit en een fijne uitgebalanceerde zoetzuur combi met een korte prettig beschaafde afdronk. De meningen waren scherp verdeeld met de lovers in de minderheid. Maar toch, als je écht blind zou proeven en de looks even vergeet...

Als uitdrinker had Peter een Vin de paille 2006 Côtes de Jura meegenomen, ook weer van Domaine Labet. Prachtige barnstenen kleur, oxydatieve neus met noot en stroop, zwoelzoete aanzet maar met een verhelderend zuurtje er onder. Rinse stroop, kaneel, concentratie. Een mooie herfstwijn.

 

Een mooie Jura-proeverij met onbekende druiven en boeren die hun karakter als onderdeel van het terroir zien. 

Verslag en proefnotities Noël Geisen

Savoie: vederlichte wijnen uit een sprookjesdecor

Onbekend terrein in overbekend gebied: de Savoie. Pas in 1860 formeel aan Frankrijk toegevoegd. Daarvoor onafhankelijk, of deel uitmakend van het koninkrijk Sardinië.Wordt hier wijn gemaakt? In de bergen? Waar tot midden april geskied wordt? Heeft de zon hier zoveel kracht om druiven te laten rijpen? Jazeker. Op de lagere hellingen, met de juiste ligging, in de beschutting van de bergen is het een perfecte rijpingsplek. Het is de eerste keer dat we dit gebied systematisch proeven. Vederlichte wijnen, autochtone druivenrassen, in een sprookjesachtig decor.

 

 

Noël Geisen ging voor ons op onderzoek uit en presenteerde een perfect opgebouwde proeverij. Het begint met feestelijke rosé-belletjes van stokoude gamay (1919!). Speels zoetje voor notabene zeven euro vijftig, ter plekke bij wijnmaker Carrel. “Waarom maakt hij dit?”, verzucht Noël. Het antwoord volgt bij de laatste serie rode wijnen.

 

In de volgende set van 3 staat de jacquère centraal. Een druif met twee gezichten: ongecompliceerd, goed voor vederlichte wijnen, weinig alcohol, geen hout nodig, wortelt het liefst in mergel en kalk, kan terroir goed weerspiegelen en geeft de lichtheid een minerale ondertoon. De schaduwzijde: makkelijk te telen, hoge opbrengsten, bulk zonder focus, goed voor vermouth en in of bij raclette. De Liebfraumilch van de Savoie (met een zelfde soort reputatieschade voor het gebied). De meningen van de proevers lopen uiteen: veel zuren, kruisbessen, hazelnoten, groene appel, vegetaal. We moeten duidelijk wennen aan die vederlichtheid, gebottelde berglucht met iets zepigs, plus vlierbloesem of is het acacia? Het merendeel van dit proefgezelschap houdt van meer kracht en structuur.  

En men wordt op de wenken bediend door de volgende serie. Eén keer bergeron (roussanne) en twee keer altesse. De roussanne scoort hoog: (kwee)peer, boterig, hazelnoot, romig, kracht, mooie zuren. Noël is blij: “als ik dit type wijn uit de Rhone inzet zijn jullie nooit zo enthousiast, dan is het vaak ‘te weinig zuur, te log’”. Punt gemaakt! De wijn is gemaakt door Jean-François Quenard. Een telg uit een bekende wijnmakersfamilie in Chignin. Er zijn drie takken Quenard in dit dorp die er toe doen: André & Michel, Jean-Pierre & Jean- François en Raymond. Zo zijn we weer terug in dorpse sferen. De Savoie moet het hebben van families die het zoeken in kwaliteit, kleinschaligheid en eigenheid van terroir.

 

De beide altesses zijn ook krachtig, maar gaan meer in de richting van honing, abrikozen, bloemen. De eerste wijn is niet opgevoed op hout en behoudt daardoor een citroentjesfrisse finale, de tweede wijn heeft de zuren ingewisseld voor amandelspijs, caramel, overrijpe vijg en gebakken boter. De maker van de beide altesses is Eugène Carrel uit Jongieux.

 

De verrassing van deze wijnmaker is de gamay uit de volgende serie: Cuvee Prestige VV. Fruitig (bakken rood fruit), vrolijk, diepte, evenwichtig in alle facetten; die fles is leeg voor je er erg in hebt. Carrel maakt een heel goede rode wijn waar je stil van wordt, en het restje van die stokoude stokken gaat in de bubbels. Vrolijkheid en prestige samen! Meer van dit soort ontdekkingen graag. Gaat heen en verken die alpiene wijnen. Zwitserland wacht. Aosta is terra incognito. Maar wacht, volgende week trekken we noordwaarts de donkere wouden van de Jura binnen. Had Pasteur, de aartsvader van de vergisting, daar geen wijngaard? Onderzoekt alle dingen en behoudt het goede. Goed gedaan Noël.

 

Verslag en proefnotities Hans Lodewijkx

 

Spel met zuurgraad, restsuiker en alcohol

We proeven Rieslings uit de Moezel. Het zijn emotiewijnen voor Kees van de Wiel; zijn vrouw en hij bezoeken jaarlijks wijnbouwer Mano Göbel. Ieder jaar legt Kees wijnen op in zijn liefhebberskelder. En ieder jaar geniet Kees vele tientallen flessen Moezel. Deze wijnbouwer in Valwig bezit wijngaarden op de Herrenberg. Het zijn zuivere wijnen, waarvan je rustig op een terras lekker doordrinkt waarna je de dag erna toch fris ontwaakt. Het interessante aan deze proeverij (twaalf flessen Herrenberg) is dat we kunnen proeven wat het effect is van de keuzes van de wijnbouwer.

Zo proeven we een serie met een trocken spätlese, spätlese halbtrocken en feinherb.

Die leveren het volgende beeld op:

Trocken spätlese / 11% vol / 8.0 gr restsuiker / zuurtegraad 5.3

Spätlese halbtrocken / 10% vol /16.1 gr restsuiker / zuurtegraad 5.4

Feinherb / 9,5% vol / 24.1 gr restsuiker / zuurtegraad 5.3

 

Bij alle geproefde wijnen  heeft Kees deze gegevens vermeld. We proeven het effect van veroudering (hoe proeft een 2011 spätlese trocken en een 2006 spätlese trocken) en bijvoorbeeld ook drie jaargangen spätlese (2002, 2003 en 2005). Een leerzame avond. We concluderen dat de droge wijnen niet de harten van veel proevers voor zich winnen. Ik vind dat de wijnen prachtige heldere kleuren hebben en heel zuiver zijn. Ze missen het concentraat van de topwijnen uit dit gebied, maar wie deze wijnen enkele jaren oplegt kan een klein wonder beleven.

Weingut Göbel 2007 Riesling Herrenberg Spätlese Feinherb

Hartendief van Kees. Perzik in de neus, honingassociatie. Wat ijzer in de neus (dat komt terug bij verschillende wijnen) en duidelijke zuren. Lekkere wijn.

Weingut Göbel 2009 Riesling Herrenberg Spätlese

Ik vind deze wijn gesloten en te jong, dat komt vooral in de neus tot uiting. Paul ruikt meloen, perzik en honing, ik ruik alleen een gesloten wijn. De smaak daarentegen neemt mij voor de wijn in: interessante zoetheid, duidelijk Granny Smith tonen op de tong. Lage alcoholgraad.

De spätlese serie 2002, 2003 en 2005 is erg mooi. Wat we regelmatig terugproeven zijn appeltjestonen, ijzer, mineralen en amandelen. De 2003 heeft veel liefhebbers en is ook een hartendief van Kees. In deze wijn ook wat ananas. In 2005 zit een mooie citrustoets. De  2002 munt uit in een goede balans, vind ik. De neus heeft een prettige romigheid en mooi zoet/zuur spel. Voor mij heeft deze wijn nog toekomst, Paul noemt de wijn volledig ‘op’. Naar mijn idee kan de wijn echter zeker nog een jaar of vijf mee.

Weingut Göbel 2002, Riesling Herrenberg Auslese

Deze wijn mist de enorme rijkdom van sommige ausleses, maar is gekarakteriseerd door een goede zoet/zuurbalans en perzik in de neus. Honingtoets. Wijn met spanning.

Leerzaam Luxemburg

Luxemburg heeft ongeveer de helft van de oppervlakte van de provincie Noord Brabant. En maar een vijfde van ons inwonertal. Iets meer dan vijfhonderdduizend inwoners drinken gemiddeld meer dan 50 liter wijn per persoon. Ze hoeven maar iets meer dan 2 liter wijn te drinken om alles, werkelijk álles, te drinken wat er aan wijn in Luxemburg geproduceerd wordt. De simpele wijndruiven Rivaner en Elbling staan op een belangrijk deel van de 1.300 hectare wijnbouwland. Maar er is meer: 180 hectare Auxerrois, 177 hectare Pinot Gris en 160 hectare Riesling. Chardonnay is een curiositeit (15 hectare), net als Gewürztraminer (18 hectare). Naar rode wijn van Pinot Noir (89 hectare) moet je zoeken. Niet alle Pinot Noir wordt rood, want we drinken bij deze proeverij een dorstlessende wit gemaakte wijn. Over de hele linie zijn de wijnen uitermate zuiver. Willem Jan Withagen maakte een cabriotocht langs de Moezel en stelde precies vast wáár interessante zuidhellingen liggen. We proeven elf wijnen, beginnend met een fraaie Cremant en eindigend met een goddelijke Vin de Glace. Ook staan we stil bij de wettelijke eisen en het kwalificatiesysteem.

 

Auxerrois Grevenmacher Fels 2012, Domaine Clos de Rochers (GPC)

 

Hartendief van WJW. De druiven zijn handgeplukt, waarbij selectie is toegepast. De oogst liep door tot in oktober. Bleekgele kleur, zuivere neus met enorm veel fruit. Wit fruit, grapefruit en een lichte jasmijntoets. Ik herinner me dat wel jaren geleden deze wijn blind proefden en onder de indruk waren – een geweldig goede ambassadeur van Luxemburg. Piepklein zoetje en prettige zuren in de mond. Een speelse wijn.

 

Riesling Stadtbredimus Dieffert 2011, Domaine Vinsmoselle (GPC)

Ingetogen neus, verfijnd met een stoffige toets. Jasmijn geparfumeerd. Ook wat citrus. Goede balans en medium concentraat. Goede verhoudingen tussen zuur en fruit, zegt Henk, die de wijn mooi en elegant typeert.

Riesling Grevenmacher Fels 2012, Domaine Clos de Rochers (GPC)

 

Lichtgeel en strakdroog, zegt Kees, die ook wat boenwas en kruisbes ruikt. Rob noemt de wijn mooi, echt mooi zuiver. Die zuiverheid in de neus staat ook in mijn aantekeningen, én de kruisbes in de neus, net als een spannende smaak met lichte mineralen. Knappe wijn.

Gewürztraminer Machtum Ongkâf 2011, Jean Schlink-Hoffeld (AC)

 

Hartendief van WJW. Ik droom een fraai Thais gerecht bij deze wijn. Tikje romige neus met mooie kruidigheid. Mooi bittertje en goede balans.

 

Riesling Vin  de Glace 2004, Domaine Clos de Rochers (GPC)

 

Bijzondere wijn. Geoogst bij min 8 graden Celcius. 280 gram restsuiker per liter. Super oudgoud kleurig. Weelderige wijn met honingtoets en Rubensiaanse balans. Een meditatiewijn waarvan 360 flessen zijn gemaakt. Goddelijke nectar.

Werkavond: nieuwe impulsen geven aan kwaliteit

Tijdens de werkavond is een dialoog gevoerd om nieuwe impulsen te geven aan de kwaliteit van de proeverijen. Het bestuur wil méér accent leggen op kwaliteit en kennisvergroting. We proefden ontdekkingen van de leden.

Trouvailles

Klevener de Heiligenstein 2011, Domaine Dock, Alsace

De druif is bijna weggeweest, er waren nog maar enkele hectares. Maar deze autochtone druif is gelukkig weer opnieuw aangeplant in de Elzas. In de neus veel fruit (abrikozen, perzik) en bloemetjes. Heel prettig glas wijn met een klein zoetje en veel rondeur.

Lagrein 2008, Linticlarus, Tiefenbrunner, Alto Adige

Cederhout duidelijk te ruiken in een neus waar ik heel vrolijk van raak, wat een rijkdom! Laurier en wat rood fruit. Prachtig glas wijn met héél zacht rood fruit, een fluweeltoets, licht zoethout.

Cannonau di Sardegna 2008 Riserva, Antichi Poderi Jerzus, Sardegna

Zwarte bes, gestoofde kers, veel fruit, wat mineraal en drop-associatie in de gearomatiseerde neus. Voor mij de meest verfijnde wijn van de proefavond, deze trouvaille uit Sardinië. Een geweldig voorbeeld van een compleet uitgebalanceerde wijn.

Bopparder Hamm Mandelstein 2009 Riesling Spätlese Feinherb, Matthias Müller, Mittelrhein

Zeer zuivere riesling, romig in de neus en elegant. Honing. Excellente zoet/zuur balans. Genieten!

 

Rosé van terras naar tafel

Wijnliefhebbers hebben misschien wel tien witte wijnen in huis en vaak wel twintig of meer rode wijnen. Maar rosé? Misschien een of twee soorten. Als de omstandigheden goed zijn – warm weer, terrasweer – trekken we die open. En drinken de wijn door bij een salade, een visje. Wellicht bij wat worst of kaas. Rosé is een niet-moeilijk-doen-wijn. Het is ook een voor-iedereen-compromis-wijn. Kiezen disgenoten verschillend: vis en vlees, dan is rosé (vooral goede rosé) een passende wijnkeuze als je een hele fles wilt bestellen. Er is véél meer te onderzoeken en te vertellen over de combinatie van rosé en spijs. Martin Berkelmans zet ons zijn favoriete rosés voor, hij heeft zich goed voorbereid. En we proeven steeds twee wijnen bij één gerechtje. Ik vind het fascinerend dat zo’n gerecht de wijn vlakker kan maken of juist een beetje optillen en aantrekkelijker kan maken. Ook vind ik het leuk dat we bijzondere rosé proeven, uit champagne, uit de Bekaa Vallei Libanon, uit Bandol, uit Palette. Een mooie afsluiting van het seizoen.

 

Champagne Rose Mailly Grand Cru

Hartendief van Martin. 90 % Pinot Noir, 10 % Chardonnay. Sebastian ruikt wat rozen, ik ruik druiven en licht gist. De kleur is zalm. Ik verwacht al een licht zoetje, maar de smaak is fraai droog met stevige mousse en hoge bitters. Erg mooie champagne, voor enkele proevers meteen de mooiste wijn van de avond!

Crostini, humus, aubergine, burrata , tomaat en basilicum cress  

2011 Rose Spatburgunder, August Ziegler, Pflaz

Hartendief van Martin. Het domein is drie maal uitgeroepen tot beste wijngoed van Duitsland, in 2006, 2008 en 2009. Aparte wijn en leuk! Zegt Rob. Ook Henk betitelt de wijn als apart en voor hem veruit de beste combinatie met het gerecht. De kleur is framboosrood, in de neus wat bloemen en een zweetluchtje/mineralen, smaak met fraaie bitters.

2010 Quinta do Portal rose, Douro Portugal                                                   

Gemaakt van tinta roriz, touriga nacional, touriga franca      . Zalm kleur, vuursteen in de neus en een liefelijke, zachte aandronk, mild karakter, mooi concentraat. Toos noemt kruidigheid als karakteristiek, Nello vindt de wijn goed combineren met de aubergine.

San Danielle, bietensalade en mandarijnsalie

2012 Castello Banfi Rose Centine, Toscane                                                  

Gemaakt van sangiovese, cabernet, merlot. Mineralen in de neus (ook weer zo’n zweetlucht-impressie), rondeur en goede zuren, hap sap met slikreflex. De wijn combineert prachtig met het gerecht, vooral door de mooie zuren.                                                                                                                              

2012 Tasca d’ Almerita Regaleali, Sicilie                                                                                 

Gemaakt van nerello mascalese. De wijn heeft iets meer spel dan de vorige rosé, kruiden in de neus, rondeur en hogere bitters. Het gerecht maakt de wijn iets vlakker, vind ik.

Bataatsoep, snow crab, munt en wortel

2011 Domaine de la Courtade, Provence

Gemaakt van mourvedre, grenache, tibouron. Zalm kleur, neutrale neus. Sebastian ruikt echter framboos en aardbei. Zachte aandronk, bescheiden zuren, nogal liefelijke wijn met mooie bitters in de afdronk.                                                                                                                                                                                         

2012 Soliluna, Cariñena, Spanje                                                            

Gemaakt van garnacha. Karaktervol glas, ik mag deze wijn wel, het is een pittig glas. De kleur is waterverf framboos. Een klein stinkertje in de neus. Mineraal in de smaak en heel prettig spel in de mond. Het soepje geeft een prettige explosie van smaken in de mond, de combinatie blijft wat tegendraads.           

Langzaam gegaard buikspek, koolrabi, appel, rozijn

2009 Chateau Simone, Palette

 

Gemaakt van 45% grenache, 30% mourvedre, 5% cinsault en 20% variaties van syrah, castet, manosquin, muscat. Onbestemde neus, staat in mijn aantekeningen. Maar Claartje ruikt oosterse kruiden en Berry rood fruit, stro en hooi. De smaak heeft goede zuren en een goed bittertje. Just ruikt kamperfoelie en nootmuskaat. Gerard noemt de combinatie mooi, en daar ben ik het helemaal meer eens, de wijn verbetert in deze combi!

 

2012 Pibarnon, Bandol

 

Gemaakt van 50% mourvedre  en 50% cinsault. De mourvedre geeft de wijn kracht, diepgang en bewaarpotentieel, de          tweede druif staat voor fruit en sensualiteit. Ik geef de voorkeur aan deze wijn in de serie: bloemige expressie met viooltjes, wat rabarber, elegante aandronk, veel inhoud en de onmiskenbare slikreflex. Berry ruikt drop in de wijn, Hans vlierbessen. De wijn harmonieert met het gerecht.  

           

Kempen-lamsschouder, couscous en yoghurt-munt

2004 Chateau Musar, Bekaa  valley, Libanon

Gemaakt van cinsault. Zalmkleurig, oxydatieve neus en dat is niet voor iedereen lekker. Rob noemt de wijn interessant, Claartje prijst de combinatie met het gerecht en de muntsaus. Dit is inderdaad een gastronomische wijn door de hoge bitters. Een van de mooiere wijnen van de avond, voor mij.                                                                                                       

2011 Massaya classic, Bekaa valley, Libanon

 

Dit is een heel andere wijn, gemaakt van 30% syrah, 30% cabernet sauvignon en 40% cinsault. Waterig lichte kleur, héél goede balans, fruit en goede zuren, ik vind dit een ontzettend mooi glas wijn.

 

Creme suisse, fruit van het seizoen en vlierbloesemijs

2012 Moscato, “ Rosenkonig”, Alto Adige Tiefenbrunner

Gemaakt van Moscato rosa. Dit is gewoon te lekker, het combineert voor mijn gevoel slecht met het op zichzelf prachtige dessert, daardoor vervlakt de wijn. Ik wil deze wijn op zichzelf genieten, nagenieten van de gerechten, de namiddag, het gezelschap, het is een meditatieve wijn. Prachtige neus met boerderij rozen, van die geurige. Later ook rozebottel, pioenroos en kruiden. Prachtige balans, harmonieus zoetje en klein bittertje in  de afdronk.

Is het genot groter als je plezier uitstelt?

Wijngaarden van Château Montrose grenzen aan de Gironde rivier

Is het genot groter als je plezier uitstelt? Intrigerende vraag. Organisatiepsychologen stellen dat uitstellers van activiteiten minder doelgericht zijn. Uitstellers hebben niet zo veel zelfdiscipline en zijn genotzuchtig. Ze verliezen lange termijn doelen uit het oog als zich pleziertjes op korte termijn aandienen. Maar wijndrinkers stellen juist drinken uit om hun genot te vergroten! Oplegwijnen hebben een leven: ze moeten tot volle wasdom komen. Het wijninformatiecentrum geeft een overzicht van wijnen die zonder problemen een jaar of tien kunnen worden opgelegd, klik HIER.

 

De echt grote wijnen uit de Medoc zoals we in de proeverij drinken, de Grand Seigneurs, hebben uit grote jaren de potentie om twintig tot dertig jaar oud te worden. Dat is vooral leuk als zo’n fles op tafel kan komen om een feest luister bij te zetten: een 18^e of 21^e verjaardag, verloving, trouwerij, koperen of zilveren bruiloft. Het heeft iets magisch om gebottelde zonneschijn uit jouw geboorte- of trouwjaar te drinken. Maar zolang hoeven we niet te wachten. Wijn heeft charmes in alle fases van rijping. Alleen al in de neus zijn drie fases te onderscheiden: het primaire, secundaire en tertiaire aroma. Het primaire aroma komt van de druif:  fruitige, florale en minerale geuren. Het secundaire aroma komt van omzettingen tijdens de vergisting en de opvoeding van de wijn, zoals botergeuren van de malolactische zurenomzetting of de kruidige, gebrande tonen van rijping in nieuwe houten vaten. Het bouquet dat ontstaat door invloed van zuurstof en ouderen, zoals herfstbos, noten, truffel noemen we het tertiaire aroma.

Henk Vermeer brengt een schitterende proeverij op tafel van Bordeaux wijn, met drie series van steeds een oude en jongere jaargang. En drie series met wijnen in dezelfde levensfase.

Château Grand-Puy-Lacoste, Pauillac 5e Grand Cru Classé

Door cabernet sauvignon gedomineerd domein, met goede reputatie, koopwaardig en goed geschikt om te rijpen. De 38 jaar oude 1975 brengt veel discussie los, sommige proevers waarderen deze jaargang nu niet meer. Anderen prijzen de belegen neus met herfstbos en vuursteen en vinden  de wijn genietbaar. De 15 jaar oude 1998 is herkenbaar familie, dezelfde vuursteen impressie in de neus, nu ook met sigaren, pruimen, laurier.

 

Château Lagrange, St. Julien  3e Grand Cru Classé

We proeven de 35 jaar oude 1978 en de 10 jarige 2003. Uitermate interessant, omdat dit domein in 1983 is overgenomen door het Japanse Suntory, die met enorme investeringen dit domein weer op het Grand Cru niveau bracht. In de oude wijn maken cabernet sauvignon en merlot ieder 50% uit van de wijn, in 2003 is het aandeel cabernet sauvignon omhooggebracht naar 66%, merlot teruggebracht naar 27% en aangevuld met 7% petit verdot. De 1978 heeft een tuilé kleur en klassieke neus met een truffel impressie. De neus is mooier dan de smaak. De 2003 neemt mij voor zich in, wat een mooie wijn is dat! Rood zomerfruit in de neus, eucalyptus en pruimen, zwoele aanzet, in de mond krijg ik de slikreflex (niet spuwen!) en mijn eindoordeel is dat dit een elegant glas is. Lagrange en zijn tweede wijn Les Fiefs de Lagrange… wijnen om naar uit te kijken.

 

Château Lynch Moussas, Pauillac 5e Grand Cru Classé

 

We proeven de 35 jaar oude 1978 en de 12 jaar oude 2001. Hier is het aandeel cabernet sauvignon (75% in de 1978, aangevuld met 25% merlot) teruggebracht ten faveure van de merlot (40% merlot in 2001, 60% cabernet sauvignon). De 1978 heeft duidelijke oxytonen in de neus en mist voor mij alle charme. De 2001 is vol van leven, kardinaalrood met een neus van mineraal, vuursteen en een rulle smaak, vol en goede balans. Aantrekkelijk.

 

Bij de jongste jaargangen hoor ik de meeste proevers zeggen: waarom zou je die nog bewaren? In mijn kelder krijgen de wijnen niet de gelegenheid om zo heel oud te worden, zegt Henk glimlachend. Deze eerste drie series leren dat tussen zo’n zeven en vijftien jaar een mooie drinkperiode is voor de bescheiden Grand Cru Classe’s. Wie wijnen echt láng wil opleggen, meer dan twintig jaar, kan zich  het beste tot de topwijnen beperken. Die heeft Henk in de laatste drie series gezet en dat levert een explosie van *-sterretjes op in mijn aantekenschrift. De gerijpte topwijnen  bieden het beste dat de wijnwereld te bieden heeft.

 

Château Prieuré-Lichine 1998, Margaux 4e Grand Cru Classé

Cabernet sauvignon 52%, Merlot 39%, Cabernet franc 4 %, Petit verdot 5%. Mooi glas wijn, nu vijftien jaar oud. In de neus kruidig, mineralen, cederhout, zoethout. Nog krachtig en met hoge zuurgraad, luchtige Margaux concentratie.

 

Château La Gaffelière 1998, Saint Emilion Premier Grand Cru Classé

Merlot 65%, Cabernet franc 30 %, Cabernet sauvignon 5%. Stallucht in de neus en ook tonen van tabak, drop en fruit. Hap sap smaak, vol spel en rondeur, in de neus later ook mineralen en kersen. Stevige wijn.

 

Château Magdelaine 1989, Saint Emilion Premier Grand Cru Classé

 

Interessant buurdomein van Château Ausone. 90% Merlot en 10% Cabernet franc. Waanzinnig mooie wijn op dit moment, voor mij maximale score van drie *-sterren. Frank noemt de smaakexplosie in de mond en heerlijke balans. Paul benoemt drop, zoethout, bramen en een pepertje. Mijn aantekeningen: dakpannenbruine kleur, kruidige neus met laurier. De smaak imponeert: door evenwicht, door balans, door fluwelige structuur en verfijning.

Château Branaire Duluc-Ducru 1989, Saint Julien 4e Grand Cru Classé

Cassis, kers, viooltjes, pruimen en later ook mineralen. De wijn heeft elegantie en souplesse, er zitten fraaie zuren in de smaak en veel spel in de smaak. Rob noemt de Saint Julien spannender dan de Saint Emilion. Paul ruikt ook mint, leer en zoethout. Frank brengt de noblesse van deze wijn heel mooi onder woorden: mocca en mint, zwart fruit in de neus, verfijnde wijn met satijn mondgevoel, stijlvol.

 

Château Leoville Las Cases 1992, Saint Julien 2e Grand Cru Classé

 

Hartendief van Henk. Flinke dialoog over het jaar, geen topjaar. Maar met deze wijn is ook weer duidelijk te zien dat een niet groots jaar wel uiterst lekkere wijnen kan opleveren. Je zou bij wijze van spreken 2012 een klein kistje van zes weg kunnen leggen, dan betaal je voor deze wijn zo’n 110 euro per fles – met de zekerheid dat je een wijn koopt die twintig tot dertig jaar meegaat. Ik snap de hartendief van Henk, want dit is een klassiek mooi glas. 21 jaar oud. Drop in de neus, eucalyptus en later ook laurier. Mooie rondeur in de smaak, klassiek en verfijnd.

 

Château Montrose 1995, Saint Estephe, 2e Grand Cru Classé

 

Hartendief van Henk. Hiervoor geldt hetzelfde als voor de vorige wijn: een zekerheid als je wijn echt lang wilt opleggen. De voorkoop 2012 doet nu zo’n 75 euro per fles. Deze 18 jaar oude wijn heeft zoethout en sigarenkistjes in de smaak, chocolade en espresso, echt lekker! De smaak heeft zowel souplesse als een aantrekkelijk concentraat, een voluptueuze wijn met mooi kreupelhout in de nasmaak. Voor mij ook maximale score van drie *-sterren.

Deze proeverij is een echte belevenis, Henk, magnifiek!