Wine Queens preluderen op goed NK resultaat

Toos Dusee organiseerde een ‘generale repetitie’ voor het aankomend Nederlands Kampioenschap blindproeven. Vijf witte wijnen, vijf rode wijnen en een witte uitdrinker van ‘all over the world’ blind proeven. Het nieuwe team van Wine Queens wist deze proeverij de winst op te eisen. Zij wisten méér landen goed te determineren dan enige ander team en behaalde ook de hoogste score.

Was het moeilijk? Ach, wat zal ik zeggen. Met achtereenvolgens wijnen van Assyrtiko, Furmint, Viura, Chardonnay, Sauvignon/Semillon, Agiorgitiko/Syrah, Spätburgunder, Zinfandel, Cabernet/Cinsault/Carignan en Aglianico moet het te doen zijn… Nee natuurlijk niet! Het is onmenselijk moeilijk.

Twee voorbeelden.

Assyrtiko Wild Ferment 2017 Gai’a Santinori. Een wijn die ik ken, maar niet herken. Van de Egeïsche eilanden. Gemaakt met wilde gisten. Mijn aantekeningen: mineralen, kattepis, buxus. Goede zuren. Concentraat, hangt na met duidelijke bitters. Geen allemansvriend. Ik opper Sauvignon, vanwege de buxus. Rob zegt Chardonnay, ik val van mijn stoel. Noël en Eric noemen nog twee andere druiven, waaronder Albariño. Lekker. Niemand claimt met zekerheid de wijn te kennen. En dus moeten we het hebben van de dialoog. Uiteindelijk plaatsen we de wijn in Spanje. Gemaakt van Verdejo. Fout.

De eerste rode wijn heeft een explosie van fruit. Aardbeien. Paarse kleur. Dat móet Gamay zijn, een hoge Cru de Beaujolais. Nu zijn we het best snel eens met elkaar. Dat geeft instant een beter gevoel. Maar… het blijkt een Griekse wijn te zijn van Gai’a Koutsi Hillside 2017 van Peloponissos. Gemaakt van de Syrah druif en Agiorgitiko. Het kan dus fout gaan met veel dialoog – vaak is er dan een proever die het individueel wel goed weet. Dan moet je sterk in je schoenen staan om vol te houden dat jíj de juiste oplossing kent. Het kan ook fout gaan als je het heel erg met elkaar eens bent.

De drie teams die onze eer gaan verdedigen in Soesterberg véél succes.

Witte wijnen: blijkbaar heb ik het jullie heel moeilijk gemaakt

Toos Dusee zet ons geblindeerd witte wijnen voor. In principe komt vanavond elke druif maar één keer voor en steeds uit een andere land. Nog niet wetend hoe pittig het wordt, gaan we enthousiast van start. Na afloop zegt Toos terecht: blijkbaar heb  ik het jullie moeilijk gemaakt.

Russian Valley uit Californië maakt indruk

We beginnen met een mousserende indrinker. Het is een ‘overrijpe goudreinet’. De wijn is wat drogend en lijkt wat geouderd door de sherrytonen. De wijn mist wat verfijning. We plaatsen deze in een warme streek. Verrast zijn we dan ook als het Champ Divin, Crémant du Jura, Pinot/Chardonnay blend, Frankrijk blijkt te zijn.

We vervolgen met de eerste serie, van drie wijnen. Het eerste glas is met recht een witte wijn. De meeste witte wijnen hebben geeltinten, maar niet deze. Witter dan wit. Daarnaast valt in het glas nog een minuscuul bubbeltje waar te nemen. Hans L vindt de wijn ‘dartel’. Claartje ruikt wilde perzik en proeft peer, met een korte afdronk. Het is Katxiña, Txakolina, Hondarribi Zuri, Spanje, 2016.

In het tweede glas zit Aaldering Estate, Pinotage Blanc, Stellenbosch, Zuid Afrika, 2016. In de neus: boter, amandel en zelfs ‘pickels’. Het is een stevige wijn met een zacht bittertje en weinig zuur. De derde wijn van deze serie is Vert d’Été, Wijngaard Slingehorst, Cabernet blanc en Johanniter, Nederland, 2012. We twijfelen of de wijn nog ‘correct’ is. Termen als zuurkool horen niet bij mooie wijn….

De tweede serie van drie start met Herdade do Esporão, Reserva, Alentejo, Semillon, Portugal, 2015. Het is net vloeibaar hout. Zowel in de neus als in de mond. Daarnaast toch ook nog een ‘vetje’ en wat later wat zuren. Het is de eerste hartedief van Toos deze avond.

Het tweede glas is La Roncaia, Friulano, Colli Orientali del Friuli Refosco, Italië, 2013. Goudgroen van kleur. Een neus als Sauternes zegt Berry: zoet en ananas, maar in de mond toch anders en minder zoet. Peter herkent (Italiaanse) ‘lijm’, hooi en citrus.

De derde is weer een hartedief  van Toos: Domäne Wachau, Himmelstiege Smaragd, Grüner Veltliner, Oostenrijk, 2015. Ik ruik steen, boter/karnemelk, witfruit en bloemen. En proef een frisse wijn met abrikoos. Peter zegt: “suikermeloen”, een zoete aanzet, goed concentraat en een bittertje na.

De laatste serie van drie start met een glas met frivole bloemetjes, amandel en lychee. Peter vermoedt dat het Viognier is vanwege de ‘perzik’. Hij heeft gelijk! Het is Ktima Gerovassiliou, Epanomi Viognier, Griekenland, 2016. Het tweede glas is De Ladoucette, Pouilly-Fumé, Loire, Sauvignon Blanc, 2015. Hans L ruikt bloemige Bergamot en earl grey. Volgens hem heeft de wijn een mooie zoet-zuur-balans, waar anderen de wijn aan de zure kant vinden.

De derde wijn is Marimar Estate, Don Miguel Vineyard, Russian River Valley, Chardonnay, unoaked, 2014. De derde hartedief van Toos. De wijn brengt de tongen los. We ruiken stallucht, ruim alcohol, vermolmd hout en abrikoos. We proeven een zachte aanzet, lychee en zelfs botrytis. Een knappe wijn!

We sluiten de proeverij van witte wijnen af met een helderrode! Tiefenbrunner, Rosenkönig, Rosenmuskateller, Noord Italië, 2014. Het is een frisse (niet logge) afsluiter. Aardbei is onmiskenbaar; zowel in de geur als de smaak. Noël herkende de druif door de Muscat-neus, prikkelende aanzet en bitters achterin.

Aldus heeft Toos een meegenomen op een mooie reis langs vele landen en druiven. En dat allemaal in zomers wit. Mooi!

Proefnotities en verslag Eric Hoepelman 

In nevelen gehuld

‘Het determineren van blind geproefde wijnen’. Dat is het thema van Claartje Grielis. Determineren doen we graag, dus kom maar op! Om al bij het eerste glas in lichte wanhoop te vervallen. Want ja, het is een mousserende witte wijn, wat rijker van smaak. Met een fijne mousse. ‘Nee, juist een grove mousse’. Ergo: ‘een bek vol schuim’. Is het champagne? ‘Te rijk, te vol’. Cava dan? Zo flitsen de mogelijkheden voorbij. Appel, pepertje, chardonnay wordt geoppperd. Bij de onthulling wordt duidelijk; dit kan een zware avond worden. Land: Frankrijk (toch champagne?). Druif: blend van chardonnay en pinot noir. Gebied: Jura! Jaar: 2013. (Champ d’ Etoiles, Cuvée Chanson, zero dosage) En als je dat zo hier ziet staan dan lijkt de champagne-associatie zo gek nog niet. Maar in de mond: nectarine, ananas, zwoel en rijp. De (biodynamische) producenten geven eet-suggesties: pruimen in bacon of tarte tatin. Zo zwoel dus.

-

De lezer dezes vraagt zich inmiddels af: wat doet die sterrenhoop ‘in hemelsnaam’ op een blog over wijn proeven? Welnu: om de argeloze lezer het gevoel te geven hoe het voelt om ‘lost in the stars’ te zijn. Verdwaald in eigen hersenpan. Hopeloos verloren in een zee aan weetjes, smaaksensaties en -herinneringen die maar niet zinnig op een rijtje willen verschijnen. Wat valt hier te determineren? Waar hebben we houvast? We verdwijnen als Bowie’s Major Tom in het niets. Wat zien we, wat proeven we, wat moeten we? Weten we wel iets? Hulpeloos. Reddeloos. Radeloos.

-

Het tweede paar doet de verwarring slechts toenemen. Wijn 2 blijkt uit Griekenland te komen. Een zuivere en bloemige malagouzia, met ver weg een buxustoontje. Sauvignon blanc of verdejo? Spanje dan maar? Oostenrijk wellicht. Veel rijp wit fruit, zachte zuren. Voor niemand leidt het spoor naar Griekenland, terwijl in februari nog een malagouzia is geproefd. Wijn 3 is een 50/50 blend van Chardonnay en Savagnin. Cuvée stellaire - Castor. Wederom uit de Jura, van dezelfde makers als glas 1. De zuren van de Savagnin treden duidelijk op de voorgrond. De wijn wordt - mede door behoorlijk wat hout - in de Bougogne gedacht. Ook Chablis wordt genoemd.

-

Gaan wij dan even terug naar de beginfoto. We kijken naar een gedeelte van het sterrenbeeld Tweelingen. De sterren Castor & Pollux zijn de belangrijkste herkenningspunten in de constellatie. Pollux is helder en goudkleurig, Castor is zwakker en wit van kleur. We menen de twee nu te herkennen.

-

Wanneer wordt het makkelijker, smeken we Claartje. De volgende serie zou meer herkenningspunten moeten hebben. Maar niet heus. We vervolgen met Fié Gris (lees: Sauvignon gris) uit de Loire (Ampelida)en een Meursault. De Meursault (Les Grand Charrons, 2012) wordt vooral in Zuid-Afrika geplaatst, vanwege veel warmte, hout en toffee.

Met de rode series gaat het al niet veel beter: de serie Toscaanse wijnen wordt eerst in Italië geplaatst, maar verhuist later naar Chili. (Le volte dell’Ornellaia, 2013 en Collosorbo, Brunello di Montalcino, 2010). Tot wanhoop van Berry: “zit ik al een week Brunello’s te proeven [voor zijn proeverij over 3 weken], maar nog nooit proefde ik zo overduidelijk cassis!” Bij de volgende serie van 3 revancheert Berry zich: hij determineert loepzuiver Argentinë en Malbec. (Don David, uit Calchaqui valley, zo’n 1700 meter hoog, 2013) De ‘ster’ van de avond is wijn 4.2. Leer, chocolade, floraal, rozen, pruimen, kers en koffie. De rozen voeren ons naar Noord-Italië. (“het is gewoon een barolo, punt uit!) Dat klopt (weer) niet. De volbloed negroamaro is een Salice Salentino riserva (Vigne delle Monache, Cantina Sampietrana, 2012). ‘Evenwichtig, rond, met sappigheid en een fantastisch spel’, aldus de Roermondse importeur. De prijs/kwaliteitsverhouding is voorbeeldig. Aanrader!

De laatste serie voert ons langs Baden met een Rülander auslese (=Grauburgunder, Abril, 2011) en eindigt in de buurt van Valencia met een fles superzoete vloeibare bramenjam. (Laudum Dulcenegra) En zeggen we bramen, dan denken we aan Mourvèdre. Met recht zeggen de Spanjaarden daar Monastrell tegen, want de oorsprong van deze zonliefhebber ligt in Spanje.

-

Nog een keer terug naar de beginfoto: Castor & Pollux. Nou ja, dat denken we, gezien de gegeven informatie. In werkelijkheid zijn dit de sterren die één van de voeten van Castor vormen. We kijken naar nevel IC 1443. In de kern van de nevel bevindt zich een neutronenster, dat is het restant van een ontplofte ster, zo’n 30.000 jaar geleden. Zo spatte ook onze wijnkennis uit elkaar, zo’n 5 dagen geleden. Of waren we gewoon be-neveld?

Verslag en proefnotities van Hans Lodewijkx