Avant Garde wijnen van The Standish imponeren

Extreem oude syrah wijnstokken

De Australische wijnbouw is ambitieus. In de laatste vijf jaar voor de eeuwwisseling verdubbelden de wijngaarden zich, van 80.000 naar 150.000 hectares. Vandaag de dag wordt driekwart van de wijnproductie geëxporteerd. Nu is Australië goed voor ongeveer 4 procent van de wereldwijnproductie, het is het vijfde grootste wijnexporteur. Er zijn 65 wijnregio’s, 6.000 individuele producenten en meer dan 2.500 wijn bedrijven. De literfles witte huiswijn van onze grootgrutter voor luttele vier euro komt uit Frankrijk… en Chili, Zuid Afrika en Australië. Ik vind dat gek, net zo gek als sperziebonen uit Kenia. Enfin: er is een wereldwijde markt van bulkwijnen. De eind jaren negentig aangeplante wijnstokken krijgen nu een interessante leeftijd. McLare Vale en Barossa Valley zijn de klassieke gebieden waar écht oude stokken staan. Martijn de Groot heeft zijn hart onder meer verpand aan wijnen uit deze klassieke streken. 

Witte wijnen

Adrestia 2012 Two hands, Adelaide Hills

Hartendief van Martijn. Jong bedrijf, opgericht in 1999. Ze zijn begonnen met druiven te kopen en in de jaren erna zijn ze ook wijngaarden gaan aanleggen en kopen. In 2012 stonden ze voor het 10e jaar op rij in de top 100 van Winespectator. Deze wijn is gemaakt van 50% semillon en 50% sauvignon blamc. 12 maanden in nieuw en oud frans eiken en 6 maanden roestvrijstaal. Daarna vrijgave na 3 jaar op fles. Willen Jan betitelt de geur als parfum. Cees ruikt hazelnoot. RobK benoemt roomboter. Die ruik ik ook heel duidelijk, net als amandelen. De kleur heeft evolutie. De smaak is met vanille duidelijk houtgetypeerd, bittertje in de aandronk.

Thomas, Braemore Semillon 2011

Semillon is een klassieke witte wijn uit Hunter Valley . Bestaat ook pas goed 20 jaar.

De productie van deze wijn in 2011 was 3000 flessen die 6 jaar op fles hebben gelegen en daarna

op de markt zijn gebracht. Mooi laag in alcohol: 11,5 % Alc . De wijngaard is in 1969 aangeplant . Op roestvrijstaal opgevoed met 6 weken sur lie. Ik ruik limoen en granny smith appels, Willem Jan ook ananas, munt en acacia. De wijn komt wat hard binnen, vind ik, maar krijgt een mooie levendigheid in de mond. Duidelijk mineralen ook. Kees benoemt de wijn als heel intens. Hij noemt ook abrikoos.

Margaret River wijngaarden

Domaine Naturaliste, Chardonnay ARTUS 2017

Wijn uit het zuidwesten van Australie: Margaret River. Klei grond. Lokale Chardonnay. Wilde gisten en malolactische fermentatie . 40 % op nieuw medium getoast frans eiken . Bruce Dukes werkte onder andere bij Francis Ford Coppola. Heeft een Master in Viticultuur gedaan in Californië. Mooiste witte wijn in mijn ogen: een echte stinkerd qua neus, rijk en geconcentreerd, heel complex. Mild in aandronk, limoen in afdronk. Door de constitutie echt een eetwijn.

Rode wijnen

We proeven wijnen van de oude huizen Yalumba, Penfolds en het jonge Mitolo. De wijnen die eruit springen komen van Dan Standish, gemaakt van meer dan 100 jaar oude syrah stokken. Dergelijke stokken kunnen de meest geconcentreerde vorm leveren van wat een van ’s werelds meest kenmerkende wijnstijlen is, Barossa Shiraz, schrijft Hugh Johnson. Deze Avant Garde wijnmaker brengt enkele van ’s werelds mooiste wijnen voort. Shiraz brengt hier een dijk van een wijn voort. Heel fruitrijk.

The Relic 2009 Shiraz Barossa Valley

Hartendief van Martijn. Deze Shiraz heeft een pietsie viognier. Het is een imponerende wijn. Rijke geur met morelkersen. Zoete aanzet. Volledige harmonie, echt een hap sap wijn, je wilt een nieuwe slok. Goede zuren en lang nahangend. Berry is ook onder de indruk: drop, chocolade, hoekig en lang.

Dan Standish Shiraz 2009 Barossa Valley

Zelf geef ik de voorkeur aan deze wijn van 100% syrah. Berry is erg lovend: herfstbos en chocolade, zachte romige aanzet, elegant én complex. Noel roemt de intensiteit van de wijn, hij ruikt koffie. Mijn aantekeningen: wow, de geur opent zich als een pauwenstaart, steeds nieuwe impressies. Bouillon en kreupelhout. Lijkt wat geconcentreerder dan de Relic, kersen in de smaak, prachtvol fruitige smaak. Hangt heerlijk na.

We proefden enkele van de mooiste wijnen van de wereld.

Australische regio's ontdekken

Pikes Hill wijngaarden Clare Valley

Nieuwe wereldwijnen, oude wereld stijlen. Dat schept verwachtingen, de titel van de proeverij van Saskia Nijssen. En ook voer voor denkwerk. Want moeten Nieuwe Wereldwijnen lijken op oude wereld wijnen? Als het gaat om herkenning, liever niet. Als ze een eigen stijl hebben, vaak met meer warmte, meer alcohol, zijn de Nieuwe Wereldwijnen beter te herkennen. Als het gaat om smaak, erkennen de wijnbouwers de dominantie van de oude wereld als ze naar die smaak sgtreven? Daar zit logica in, maar het is zéker de moeite waard te werken aan eigen iconische wijnen met een eigen onderscheidend karakter. Enfin, genoeg gefilosofeerd. De proef op de tong. Een Sweet Sparkler als indrinker en een Late Harvest Muscat & Semillon als uitdrinker. Daartussen drie Riesling, drie Pinot Noir en drie Syrah uit steeds een ander gebied. Mooi voorbereid. 

Pikes Hills 2018 Riesling Clare Valley

Eerlijk gezegd denk ik meteen als ik mijn neus in het glas steek: Moezel! Frivole bloemrijke geur en rank smaak, geur vind ik beter dan de smaak. 

Grant Burge 2007 Riesling Eden Valley

Volledig andere geur, ananas en tropisch fruit, véél vanille. Berry ruikt petrol, perzik en citrus. Wijn met veel kracht, eetwijn. Goed uitgebalanceerd. Prachtig geouderd. 

Bij de Pinot Noir wijnen uit de Yarra Valley, Tasmanië, Barossa. Net als ik zit te denken, die eerste wijn is licht, daar hebben we doorgaans niet zo veel waardering voor, blijkt dat nagenoeg alle proevers deze wijn – net als ik – als uiterst plezierig ervaren. 

Yarra Valley wijngaarden

Stonier 2017 Pinot Noir Yarra Valley

Een frivole spring in het veld, aanlokkelijk en verleidelijk met aardbeitjes in de geur, heerlijk licht en uitgebalanceerd. Specerijen in de geur, zegt Claartje. Een licht verleidelijk zoetje, zegt Willem Jan, die ook koffie ruikt. 

Journey Wines 2016 Monrington Peninsula

Ja, deze wijn is toch twee keer de prijs van de Stonier. Maar dat horen we pas achteraf. Zalmkleurig. Ik ruik kreupelhout. Veel alcohol (handig bij het determineren van de afkomst, maar ja… niet zo lekker). Claartje roemt de vlezigheid en ruikt kers. Volgens Willem Jan is die kers verdwaald in de wijn. In mijn aantekeningen staat: middle of the road. Da’s niet erg. Maar wel als je dan de prijs weer hoort. 

Tamar Ridge 2014 Pinot Noir Tasmanië

Marespein en cassis, zegt Willem Jan. Een chemisch luchtje, zegt Claartje. Meest donkere robijnrode kleur, goed gemaakt, mineralen, sap, balans en zomerfruit met diepgang. 

En dan de serie met syrah. Of shiraz zoals die hier heet. Van 1960 tot 1980 werden veel oude wijnstokken shiraz met subsidie van de regering uit de grond getrokken. Er was een wijnoverschot. De regering had een plan om dit wijnoverschot weg te werken. Doodzonde natuurlijk. Nu is er juist veel vraag naar wijn van oude stokken. 

Kaesler domein

Kaesler Stonehorse 2016 Shiraz Barossa Valley

Dit vind ik een fijn glas. Lekker complexe neus met Mon Cherie chocolade, kreupelhout, yoghurt en kersen. Balans en lengte. Een enorm potentieel, een beest van een wijn. De geur doet Eric denken aan een slagroomijsje. Noël benoemt chocolade en bramen. 

Wild Duck  druiven worden geoogst

Pikes East 2014 Shiraz Clare Valley

Bruinende kleur. Bessen en leer, met een fijne balans, zegt Noël. Leer is ook wat Eric ruikt, naast haardhout en stallucht. Mijn aantekeningen: warm, laurier en wat mineraal. De wijn lijkt mij juist niet helemaal in balans. 

Wild Duck Creek 1999 Springflat Shiraz Heathcote

Grafiet, inkt, bouillon en lichte oxy tonen. Enorm veel kracht, mist voor mij wat charme. Ik ruik nog wel wat chocolade, maar vind deze geouderde wijn- daar hou ik enorm van – toch wat enkelvoudig. 

Echt een ontdekkingstocht, deze proeverij.

Grote diversiteit in pinot noir uit oude en nieuwe wereld

Lichte kleur? Pinot Noir!

Pinot noir als thema geeft altijd interessante proeverijen. Een ‘moeilijke’ druif^* die afhankelijk van waar ze groeit, en van de hand van de wijnmaker, heel verschillende wijnen oplevert. En dat zien en proeven we ook op de proeverij van Gerard van Avendonk, met wijnen uit acht verschillende landen. 

We vangen aan met een indrinkbubbel. Het is een witte wijn, maar gezien het thema vermoeden we een Blanc de Noirs en dat klopt: het is de Cordillera Brut van Miguel Torres, uit Chili. Een fijne bubbel, veel citrus en appelfruit, door velen herkend als een nieuwe wereldwijn vanwege het zoetje. Ik vind zelf dat de wijn voldoende zuren heeft, maar wel wat meer body kan gebruiken.

De eerste series bestaan uit vier hele lichte wijnen, alle uit 2016. In de eerste serie meteen het contrast tussen in dit geval een typische pinot noir neus (ik dacht zelf aan een Duitse) van de Bulgaarse wijn (de ‘Soli’ van de niet heel Bulgaars klinkende wijnmaker Edoardo Miroglio) en een veel fruitiger (frambozen, rozebottel) wijn die wél Duits bljkt te zijn: Spätburgunder Trocken van Dagernova uit de Ahr. De tweede serie wijnen: de luguber genaamde ‘Galgenberg’ waar in het Weinviertel tot in de 19^e eeuw misdadigers werden opgehangen, maar nu een door kersen gedomineerde, en voor een pinot noir vrij paarse wijn wordt gemaakt, een sappig glas. Uit Frankrijk komt de pinot van Trimbach, stoffig rood fruit heeft deze, een verfijnde afdronk met mooie tannines.

Het gas gaat erop en de wijnen worden geconcentreerder, met stijgende houtinvloed ook. Een van mijn favoriete wijnen is de pinot noir 2016 uit de Terroir Hunter serie van Undurraga, met volgens het etiket tonen van kers en aardbei. Ik val juist voor de niet-fruittonen van wildjus en rook, en op de mooie smaakvoortzetting en -intensiteit. Er zijn  wat bitters en wat warmte maar alles prima in balans; de tannines beloven een mooie toekomst. Frambozenjam in de wijn die volgt, met sap en fijne zuren, lekker om nu te drinken, is de Givry, ook uit 2016, van handelshuis Chanson.

Onder wijndrinkers gevleugeld geworden woorden...

Dan een serie van twee Amerikanen uit 2015: uit het koele Russian River komt de De Loach. Een klein stinkertje heeft deze wijn, ik schrijf er verder geen uitgebreide proefnotitie bij maar wel dat ik hem goed in balans vind, voor mij een van de belangrijkste kwaliteitsindicatoren. De Barnardus van de onlangs overleden Ben Pon uit het veel zuidelijker gelegen Carmel is aards, heeft vrij veel vanille en een zoetje.

Bin 23 pinot noir van topniveau uit Australië

In de laatste serie heeft de Mas Boras 2014 helaas kurk, alhoewel menig proever er de kwaliteit van deze wijn nog wel doorheen proeft. De Bin 23, 2016, van Penfoldswordt pas sinds de oogst van 2009 gemaakt in de koele Adelaide Hills. Hij is wat gesloten, met voor mij al wat tertiairs in de neus, frambozen in de verte. Volgens Peter moet de wijn juist nog op dronk komen. De website geeft aan dat de wijn beter zal worden met de tijd, maar ook een relatief kort drinking window voor zo’n kwaliteitswijn: tot 2022. Leuk om van deze wijn een doosje te hebben om de wijn te volgen, maar dat is dan wel een kostbaar experiment @ 59 euro per fles.

Een mooi avondje diversiteit!

Proefnotities en verslag Rob van Ginneken 

* Mocht de lezer Sideways nog niet gelezen of gezien hebben: doen! Pinot noir in een belangrijke bijrol, verder gewoon een heel goed boek en superfilm.