donderdag 10 oktober 2019

Californische en Canadese wijnen ‘challengen’ Franse wijn. Met succes!

Jacob Schram, grondlegger van Schramsberg

Het is een weemoedig gevoel. Terug willen naar de eerste drie jaar dat je wijn leerde kennen. Wat was dat een mooie tijd. Iedere fles is spannend. En vaak een belevenis. Toos Dusee brengt Canada en Californië op tafel. Canada! Dat brengt het gevoel terug dat je helemaal niet weet wat je gaat proeven. Dat is ook zo, omdat we geblindeerde flessen proeven. Ik heb het nog nooit geproefd, Canada, zegt Toos. Zijn er verrassingen? Ja, wat mij betreft wel.

Schramsberg Blanc de Noir brut 2014
Mooie bubbel met appeltjes, citrus en jasmijn in de geur. Heel mooie zuren, fraaie en elegante aperitiefwijn uit Californië van 90% pinot noir en 10% chardonnay. Het is een oud domein, opgestart in de 19e eeuw door de Duitse immigrant Jacob Schram.

In de eerste serie staat de Canadese Riesling in de schaduw van de Saar Riesling.

Riesling Rotschiefer 2016 Kabinett Van Volxem
Stevige mineralen zijn verpakt in een duidelijk frivolere smaak met méér citrus, méér concentraat en méér karakter. Hoge zuren. Nou ja, dit is topniveau in de wereld, ga er maar aan staan om daarmee te concurreren… véél te jong, zegt Rieslingkenner Berry. Hij mag gelijk hebben, maar nú is de wijn al erg aangenaam.

Chardonnay uit 2017 blijkt na onthullen de druif van de wijnen uit de tweede serie. De meningen van de proevers lopen wat uiteen. Ik zie tot mijn verbazing dat ik de Franse Bourgogne (Rully 2017 Van Joseph Drouhin) de laagste score heb gegeven. Knap dat de Amerikaanse en Canadese wijnmakers dit voor elkaar boksen.

Landmark Vineyards Chardonnay 2017Sonoma County
Love it or hate it. Vet en krachtig. Stoer met véél hout. Stallucht en mineralen. Overschaduwt de Bourgogne in Bourgogne stijl.

Jackson Triggs Chardonnay 2017 Niagara Peninsula
Mango in de geur. Lakritz. Sappige smaak met mineralen, hangt lang na. Vooral vrolijk. Overtuigender dan de Franse wijn.

Pinot Noir lacht ons toe in de glazen van de derde serie. Na onthullen blijk ik de Bourgogne Haute-Côte de Nuits de laagste cijfers te hebben gegeven. Het is de wijn met de leukste type fout in een proeflijst: Hautain Côtes de Nuits.

Henry of Pelham Pinot Noir 2017 Niagara Peninsula
Transparant. Snoepjes geur met mineralen. Kersen en leer, zegt Valerie. Mooie balans.

Birichino Pinot Noir 2016 Central Coast
Transparant. Mineraal en steenfruit in de geur. Sappig met een tikje frivoliteit.

Zó lichtvoetig als de wijnen in de derde serie, zo ondoorzichtig zwart zijn de wijnen uit de vierde serie. Een Bordeaux blend. Een Zinfandel.

Ravenswood 2013 Pickberry Single Vineyard Sonoma Mountain
Zes jaar oud, wát een potentieel. Eric ruikt cassissiroop. RobK ruikt de klassieke Bordeaux geuren in deze wijn die is gemaakt van Cabernet, Merlot, Petit Verdot én Malbec: tabak, ceder, laurier en zwarte bes. Ondoorzichtige zwarte kleur, lang nahangend en veel potentieel. 20 maanden houtrijping, waarvan 40% nieuw.
Seghesio wijngaarden 



Sonoma Zinfandel 2017 Seghesio Sonoma County
Ondoorzichtig zwart. Morelkers, leertonen, chocolade.  RobK proeft gedroogde vijgen, pruimen en veel warmte. Eric typeert de wijn met een rubbertje en hoog alcohol-gehalte. Mijn aantekeningen: bittertje en veel charme in de smaak. Vrolijk ook.

Prachtige accommodatie van Jackson Triggs

Wie Canada noemt, denkt meestal aan ijswijn. We sluiten de proeverij af met een prachtig exemplaar. Jackson Triggs Vidal Icewine 2015 is adembenemend: mooie balans, hoge zuren, abrikoos en jammig.

Fijne proeverij.

zaterdag 5 oktober 2019

Verrassende en verhalende Spaanse maidenproeverij

Geen indrinker, geen uitdrinker, 14 flessen en niks voorgeproefd. Een start van de maidenproeverij van Rob van Kamlmthout die je op het verkeerde been zet. Met vervolgens de uitleg dat het gebrek aan voorproeven een oorzakelijke relatie kent met de productieaantallen van onze wijnen vanavond. Er zijn maar enkele honderden flessen van elke wijn. Gegund aan koper Rob door de producenten op zijn laatste twee wijnreizen. We gaan rariteiten en gekkigheden proeven. En dat van het land dat varieert van diepstevig knoestig rood tot tintelend fris en oxidatief wit. Een land soms politiek verdeeld tot op het bot maar met een alles overstemmend kenmerk. Hier wordt gegeten en gedronken. Waar wij praten over het weer, gaat het in Spanje over de ware smaak van het leven. Hoe dit smaakt? Voor elke Spanjaard anders. Gelardeerd met foto’s, praatlust en enthousiasme bij ontdekkingen. Met bewondering voor lekkers. En met soms stil genot. ¡Vamos!

Rob schotelt ons 1 losse wijn, twee series van 3, een serie van 4, een serie van 2 en nog een los slotakkoord voor.

De eerste wijn, een Ca N’etruc BI Xarel.lo 2015 begint met brede proefnotities. Daartoe nodigt deze 100% xarel-lo uit. Uit de amfora, 318 flessen van gemaakt. Amandel, perzik, mineralig, zweterig. Kruidig, droog, lekker. Beetje peperig, mooi zuurtje. En stevig voor een beginneling.

De eerste serie is geen makkelijke serie. Eetwijnen zeggen we dan. Zelden zo weinig frisheid in de verdejo’s gehad. Deze zijn stevig, zelfs wat zwoels. Op basis van oude verdejo stokken. Met de druif die van oorsprong uit Marokko komt. Een mooi voorbeeld van de vele prachtige Moorse invloeden. Heeft de druifluis overwonnen en dat komt weer door het instorten van hun graafkanaaltjes in de zanderige bodem waarop deze stokken hebben gegroeid.

Ossian Quintaluna 2017
Lijkt een beetje op het vorige glas. Heel mineralig, peer, meloen, houttonen, vette aanzet, hoog in het zuur. Stevig.

Ossian Verdling trocken 2015
Houttonen, groen, stevig ook. Wat droger en strakker. Dat is logisch, want hij is gemaakt zoals de Riesling. Voelt aan als meer alcohol dan de 13,5 die hij heeft.

Ossian 2016
Volle wijn, stevig, doet denken aan chardonnay, amandelbitter. De derde is ouder, een goeie constatering door Maarten.

Complimenten voor deze serie.

Ismael Gozalo
De tweede serie
Nog complexer dan de vorige. Zuren en bitters, gisten, bubbels en oxytonen. Alles vecht en strijdt. Tot bedaren. Doorgaan. Herproeven. En genieten. Troebel, gelig en duidelijk anders. Si, vinos naranjas. En alle opnieuw drie verdejos, weer alle drie uit Segovia. Van een specialistische, manische maker. Ismael Gozalo is de Don Quichotte die inzicht geeft in zijn wereld. Hij vecht met gisten, met druiven, met rijpingen. In amforas, in grote flessen. Met wilde gistprocessen, doodlaten en weer opjagen met hoge tempreraturen. Een strijder.

Microbio Wines Sin Rumbo 2015
Hij bubbelt, hij bruis, hij ruist. Frisse tonen wisselen af met oxidatieve. Vers brood. Schaal- en schelpdieren. Hier breekt mijn Spaanse poëzie los. Vieira, ostras, navajas. Tamtamtam… Percebes. Hij zwemt ermee weg. Niet te lang helaas.

Microbio Wines Isse 2015
Ik voel me appelig zei Stoffel de schildpad als ie zich niet heel lekker voelde. Appelig is deze wijn. Koperpoets wordt genoemd en herkend. Voor mij heeft ie duidelijk last van de eerste wijn. Na een tijdje toch ontwikkeling. Wijn is net het leven zelf. Oxy ja, maar niet zoals de volgende. 12 maanden amfoor en 12 maanden rvs.

Microbio Wines Sin Nombre 2014
Oxy kwadraat. Heerlijk vind ik het. Sherry tonen, mooie zuren. Fraai samenspel. Ook hout. Denk hierbij een prachtolijf, een ansjovis, boquerone. Een feest.

De volgende serie. We maken tempo. Eigenlijk on-Spaans. Vier wijnen. Met fruit. Met zuren. Met stevigheid. Met bosvruchten. Met kruidigheid. Anijs, laurier. En met herfst, 1 en 2, en winter, 3 en 4. Zelfde vinificatie. 4 verschillende bodems. Allemaal Garnacha. Hetzelfde jaar. Wat heeft grond een invloed. Spanjaarden strijden voor hun grond. We begrijpen nu beter waarom. We genieten van de gronden van Celler de Capcanes La Nit de les Garnatxes 2016 Panal (zand), Argila (klei), Calissa (mergel) en Llicorella (leisteen) uit de Priorat.

De laatste pik ik eruit:
Zware jongen. Met mooie zuren. Het lijkt een contactadvertentie. En contact wil ik. Blijft lang hangen, hoort dat erbij? Veel fruit, vooral bosvruchten, bosbes, braam. Een geur met een zoetje. Niet storend, wel zo dat je hem terug herkent. Hout, natuurlijk. Wat is Spaans rood zonder. Aanwezig, niet overheersend. Sterk makend. Een statig glas. Heeft alles.

Twee toppers
Na het genot van werkelijk al het heerlijks en verrassends tot nu toe krijgen we langzaamaan, mañana mañana, een slotakkoord met sowieso een mooi gedecanteerde eerste wijn. Die de tongen los maakt. Is het fruit. Zijn het zuren. Is het gist. Wat maakt ‘m zo anders dan de tweede? Weer van Ismael Gozalo, de verdejo experimenteur. Deze keer gaat hij los op de Microbio Wines Rufian 2015. De druivensoort Rufete is zeldzaam en kan een vergelijking doorstaan met Pinot Noir. Dat is de Celler de Capcanes 11/x 2016 die Rob er prompt naast zet.

Deze wijnen proeven als een menukaart:
gang 1
troebel
zuren
aardbei en framboos
yoghurt
Het lijkt verdorie wel een rode orange wijn denk ik. En dat is ie ook, punten voor uw scibent.

gang 2
niet troebel
zuren
sinaasappel - daar is het nationale symbool eindelijk -                  
chocola
hard
tannines
cassis
braam
nog een keer zuren

El pinultimo
De vaste term voor de Spanjaarden. De laatste kennen we niet, de een-na-laatste des te beter. En dat begrijp ik. Hier wil je niet mee stoppen. En waarom deze Rob? Dit is het leukste verhaal! Kijk daar kun je mee thuiskomen. Of in Spanje. Met Joodse wijn. Cariñena met garnacha en cabernet.. Koosjer, deze Celler de Capcanes Peraj Ha’abib (Flor de Primavera). Hele oude stokken 35, 50 en 95 jaar. Niet gepasteuriseerd. Wat betekent dat er extra toezicht is tijdens het wijnmaken. Verzegeld door de rabbi himself, perdonne me, lo mismo.
Chocolate, fruta roja, fruta negra. Ciruela. Tierra. Intenso. Mora.

Verrassend, smakelijk, verhalend. Een proeverij om over te praten.



Proefnotities en verslag Just Krijn

vrijdag 27 september 2019

Bier na wijn: genieten al naar gelang je humeur en stemming

Rob van Ginneken brengt het thema Bier na wijn. Kunnen we karakteristieken die we aantreffen in wijn ook terugvinden in bier? Misschien een wat bijzonder thema voor de wijnsociëteit. Maar helemaal niet voor de levensgenieter. Die kiest sowieso al een wijn die past bij humeur en stemming. Steven Spurrier beschreef dat zijn ‘ideale kelder’ een wijn bevatte voor ieder humeur en gelegenheid. Laten we wel zijn: soms heb je meer trek in een glas bier. En veel van ons kiezen ’s avonds graag voor een glas gedistilleerd. Wat ook prachtig kan zijn. 

Rob heeft altijd doordachte proeverijen. Hij verontschuldigt zich dat deze proeverij ‘intuïtief’ is samengesteld. Al bij de eerste serie blijkt dat die intuïtie geweldig werkt. Een heel mooie vintage champagne Paul Bar 2012 om te starten. Verwennerij. De Petrus Aged Pale en Duchesse de Bourgogne hebben op zijn minst in de geur herkenbare karakteristieken. Een fijne start. 

De fraaie Le Clos du Caillou 2015 Quartz Châteauneuf du Pape heeft mooie Rhône karakteristieken, is nog te jong om stallucht te ruiken. Brett noemt Rob dat. Ik ruik wel kreupelhout, kruidkoek, drop en tijm bij een hele prettig soepele smaak, een warme smaak ook. Een énorme stallucht komt naar voren in de prachtige Marriage Parfait, een elegante Geuze 2015 van Boon. De Orval – mag je me op een zonnig terras als ik met gesloten ogen geniet van de zon voor kriebelen – krijgt minder bijval.

De nieuwe wereld serie opent met een Muratie 2014 Stellenbosch Semillon, een orange wijn, met de toepasselijke naam Orange is the new white. Totaal niet mijn smaak. Ja, zeggen de proevers, als je daar een bier naast zet, komt die altijd goed naar voren. We zijn een sociëteit met sceptische leden. Die overigens vaak wel gelijk hebben, nu ook. De Knife & Axe van brouwerij de Molen heeft een geur met koriander en moutgeur. Een heel prettige smaak, rondeur en een bittertje. Petje af. 

Bij de volgende serie een heel fraaie Australische shiraz uit de Barossa Valley: Sint John’s Road 2015 Block 3 – daar staan 85 jaar oude stokken. Mijn aantekeningen: warm, morellenkers, wat chocolade, mocca, volle en krachtige smaak die ik erg kan waarderen. Het enige puntje is een wat branderige afdronk, maar hey… je kan niet alles hebben. De uit Rome afkomstige Triple Tre Fontaine kon ik helemaal niet waarderen: een geur van lever en synthetische geur van wc opfrisser. Als je daar eenmaal aan denkt (denk niet aan de roze olifant in de kamer)… nou ja, ik hoef het niet uit te leggen, dan komt het met de smaak niet goed. 

We doen nog een heuse pepsi test met ’s werelds beste bier Westvleteren én het bier waarvan wordt gezegd dat het een vergelijkbare smaak heeft. Totáál niet, zegt Berry. Andere vinden gelijkenis. Ik denk de zuren te herkennen van de Bernardus 12 en dat blijkt later correct. Een bier met expressieve geur, veel rondeur en heel aangenaam. Geweldig in deze tijd van het jaar, als je na een regenbui binnenkomt. Just typeert met pure chocolade, die hij verkiest boven melkchocolade. Maar ik vind melkchocolade lekkerder, zegt Rob, die inderdaad de voorkeur geeft aan het tweede flesje. Iets lichter van kleur, iets meer zoet in de smaak, ik vind de smaak harmonieuzer en verfijnder: Westvleteren!

Een fraai gerijpte Douro, Quinta do Noval 2009, is de afsluiter bij kazen, hausmacher worst en ham.