Posts tonen met het label Spanje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Spanje. Alle posts tonen

zondag 5 juli 2020

¡Benvinguts a Empordà!


Wederom is het Just Krijn gelukt wijnen mee te nemen vanuit Spanje in zijn koffers. Alles moest met het vliegtuig mee en wat een geluk dat hij begin maart is geweest net voor de crisis. Dit maal heeft hij het noordelijkste stukje Spanje de Empordà bezocht. 

De wijnen die Just heeft meegenomen komen van een gespecialiseerde winkel in lokale producten Celler d’en Xiqui in Gerona, hoofdstad van Cataluna. De wijnen worden geproduceerd door kleine wijnboeren uit de Empordà. Steeds meer boeren zetten daar hun deuren open voor bezoekers die willen ontdekken waar deze unieke wijnen vandaan komen. Just heeft gekozen voor garnacha wit, grijs en rode varianten en per producent twee wijnen. We proeven het hele spectrum om zo een indruk te krijgen wat het gebied te bieden heeft.

De wijnen werden niet blind geproefd zodat we ons goed konden focussen op de smaak van de druif. We begonnen met een indrinker Kremant17 (Masia Serra) Brut Nature, 100% witte Grenache. Licht geel, fijne mousse, volgens Kees een fruitige neus, zoetje in de afdronk, een leuke cava, terwijl Maarten ook tonen van gist, noot en citrus ontdekte, soepele aanzet, niet zo heel veel zuren, een korte afdronk, een aangename wijn.

De serie van 3 witte wijnen (mix granache wit, grijs en macabeo), waarvan de eerste van het wijnhuis Celler Pujol Cargol (Masarac) is. Donker geel, gegiste appel, peer. Frisse zuren, fruit, bittertjes in mond, lange afdronk boterig.
Gerard vond deze wijn goudgeel, aanzet citrus, stevig bittertje, hout belegen, prachtige zuren klein zoetje. Maar ook door anderen werden gom, salie, salmiak rijp geel fruit en een lange afdronk benoemd. De tweede witte wijn is van Celler Arché Pagès, Cartesius blanc 2018, granatxa blanc heel licht geel, fruit grassige tonen, en volgens Rob van K. mineralig, kruidig, ziltig en mooi in balans. En de derde van Mas Llunes, Singulars Vinyes Velles, 2016, cariñena blanca; licht geel, petroleum maar ook fruitige neus met eikentoets, romig. In mond heel veel fruit, milde bitters, citrustonen, beetje lobbig. De bitters werden benoemd als stevig in de aanzet en blijvend aanwezig in de afdronk, Rob wordt er blij van.

Dan gaan we drie rood proeven, alle driegemaakt van de Garnacha druif waarbij de eerste en derde wijn beide ecologische zijn.

De eerste wijn is van Mas Geli, Negre 2018, garnatxa negra in Pals, wordt ecologisch verbouwd en met de hand geplukt. Jammer dat deze fles kurk heeft. De tweede wijn uit deze serie komt uit Mollet De Peralada (net boven Figueres en ten zuiden van de Franse grens). Deze microwijn komt uit een microklimaat en worden verwerkt in een microvinificatie-installatie. Enkelvoudige cépagewijnen van oude wijngaarden met inheemse variëteiten die een extreme tipiciteit vertonen. Microwijnen zijn kleine uitvoeringen die worden gemaakt in 10 kleine afzettingen van slechts 1000 liter capaciteit onder zeer gecontroleerde omstandigheden. 

Het wijnhuis Celler la Vinyeta, (Microvins, garnatxa negra 2016) plaats alle informatie van de wijn op de fles. Proefnotities van deze wijn met 14 maanden houtrijping zijn robijnrood, kruidig ziltig braam, zwarte bes, anijs mooi rood fruit, drop, zachte tannine, rood en zwart fruitpeperig in de afdronk. Claartje vindt dit de mooiste wijn van de drie, zwarte kersen laurier drop mooie aanzet ook laurierdrop.

De derde wijn van Pere Guardiola, Joncària negre, Granatxa negra 2015 met 16 maanden hout, is paarsrood: braam bes, venkel hout en vanille, stevige tannine droog in mond, zwarte bes vanille fruitige zuren. Rob van G. vindt dit echt paars, heeft een  intense neus, stevige droge tannine, tabak, ook een mooie wijn. Leila vindt het echt een eet-, culinaire wijn, lekker bij stoofvlees.

Dan volgt de derde serie van de cariñena druif van drie verschillende wijnhuizen: Celler Pujol Cargol (Masarac),( el misatger samsó negre selecció, 2017, van hetzelfde huis als van de eerste witte wijn). Tweede fles Pere Guariola, Anhel de Empordà Samsó barrica 2015 en de derde: Celler la Vinyeta, Microvins , 2016, waarvan we ook de Garnacha druif gehad hebben in de vorige serie.


Alle drie zijn ze diep zwart rood van kleur en hebben een hoog alcoholpercentage (14,5%)
Volgens Willem Jan is het nuttig om bij deze serie eerst snel te ruiken, eerste fruitig, tweede stallucht, derde stevige stallucht met teer. Uiteindelijk zijn bij de laatste twee de stalluchten verdwenen. Vervolgens komt er een overvloed aan proefnotities naar boven. De tweede cassis melk vergisting, de eerste heel veel fruit, derde in overdrive richting steviger en zoeter, krenten pruimen cassis behoorlijke wat aan smaak daar binnenkomt. De eerste is echt onderscheidende, vrolijke noot, minder zwaar dik aangezet. Tweede redelijke tannine, derde wel droog maar niet aan tannine eerste fris zuur, tweede is wat zoeter in aanzet terwijl minder dan 0, 4 van 1 naar 3 meer droppig gevoel. 1 doordrinken, 2 lukt niet om hele fles leeg te krijgen, derde bij eten zo vol van smaak. Tja zegt Hans, wat kun je daar nog aan toevoegen en geeft aan de voorkeur voor nummer drie te hebben maar alle drie zijn mooi. Leila valt meer voor de eerste toch wel intense, met peper en vanille, en minder tannine. Just vind de eerste verassend fruitig. 

Dan komen er nog twee wijnen van dezelfde cariñena druif van het wijnhuis Vin d’O (Vinyes d’Olivardots) in Capmany, Girona. De Empordà DO (Denominació d’Origen) heeft zeer heterogene gronden, waarvan het merendeel een zanderige textuur en een laag gehalte aan organisch materiaal heeft. Dit is ideaal voor de wijnbouw van hoge kwaliteit. De bodems zijn grotendeels zuur en het gebied varieert in hoogte van zeeniveau tot een hoogte van 260 m.




Het is belangrijk om te weten dat in de Empordà-vlakte de alluviale gronden overheersen, terwijl in de bergachtige gebieden en op de berghellingen de gronden leisteenachtig en granietachtig zijn. Dit was te proeven in de laatste serie rood van het wijnhuis Vd’O; de Vd’O 1.12 Samsó (cariñena) –Pisarra 2012 van de leisteen ondergrond (1100 flessen) en Vd'O 2.12 Samsó (cariñena)- Sorra 2012 afkomstig van de zandbodem. Opvallend was de geur van beide flessen. Men vond de eerste wat kurk hebben. 

De tweede een rooklucht net als bij rookthee. Het fruit was er moeilijk doorheen te ruiken, wel volgens Eric gerookte paprika, in de mond een zachte aanzet ook rokerigheid maar ook zwarte kersen, zachte tannine, laurierdrop. Een heerlijke wijn, mooi in balans.

Uitdrinker van het huis Pere Guardiola, Torre de Capmany Garnatxa de Empordà gran reserva een zoete garnache, hout gerijpt behoorlijk veel alcohol. Amberkleurig. Geur van boterbabbelaar komt je tegemoet. Karamel rozijnen, zuurtjes en zoetjes in balans gedroogde abrikoos. Kees vindt dit lekker hij is niet log zou hij zo kunnen kopen. Mooie zoete zuren.Er staat geen jaartal op en alle informatie is in het catalaans. Deze wijn heeft 2016 en 2017 een medaille gekregen, dus van 2015?

Al met al heeft deze proeverij uit de Emporda DO  op iedereen indruk gemaakt. Zeker de moeite waard om de kleine wijnproducenten te bezoeken in dit gebied.

Proefnotities en verslag Annemiek Vermeijlen



zondag 21 juni 2020

Witte wijnen uit de liefhebberskelder

Rob van Kalmthout brengt witte wijnen op tafel uit 2016. En wat zo leuk is, allemaal uit eigen kelder. Van wijnboeren die hij bezocht. De vaste lezers weten wel, daar hou ik van! Kennismaken met de wijnmaker brengt een extra dimensie mee. En dat merken we meteen aan de ‘petit histoires’ die Rob met ons deelt. Over de filosoof wijnmaker. Over bezetenheid. Over niet meer wegkomen bij het proeven omdat passie gedeeld moet worden…



We proeven blind vier series. En ik merk meteen, het is niet mijn dag. De eerste serie proef ik drie keer mineraal getypeerde wijnen. Met een wijn waarvan ik denk dat het chardonnay is… En dan hoor ik Valerie over haar smaakindrukken bij de eerste wijn. Verdorie, ik check de When wine app, voor een excuus, maar nee, het is een vruchtdag, een uitstekende dag om te proeven, dus het is écht mijn dag niet. Enfin, uit de hele avond mijn volstrekt eigenzinnige keuze.

Uit DUITSLAND / ZWITSERLAND proeven we blind Sylvaner, Gutedel en Petit Arvine.

SYLVANER 2016 MICHAEL TESCHKE                                                           Gemaakt van 60 jaar oude stokken. Producent in Rheinhessen. Prachtig mineraal, chardonnay dacht ik, wat fruitimpressie die ik niet kan thuisbrengen. Hap sap zuren, mooie rondeur, hangt mooi na. Valerie determineert die fruitimpressie met sinaasappel, abrikoos, en marsepein met een klein beetje restzoet, smaak iets minder interessant dan ze verwacht, ook impressie van mango. Weet je, ik neem mijn hoed af voor deze interessante wijn.

SCHASSELAS / GUTEDEL 2016 ZIEREISEN
Het wijndomein ligt dicht bij Bazel. Abrikoos, klein stinkertje, iets hogere zuren, aangenaam. Annemiek benoemt mooie zuren en ruikt wat petrol. Valerie benoemt eucalyptus, mint, meloen, honing, milde zuren en lange afdronk. 

ROUVINEZ 2016 PETIT ARVINE                                                                         
Mineraal, kleine zwavel impressie, sappig, goed concentraat, veel body. Ik ben nogal onder de indruk van deze wijn. Leuk van zo’n curieuze druif.

Uit FRANKRIJK proeven we blind chardonnay, marsanne/rousanne en petit gros manseng en camaralet.

DOMAINE BELLEGARDE 2016 JURANÇON                                                                                              
Gemaakt van petit manseng, gros manseng en camaralet. Lastige wijn en daarom zo interessant. Ik ruik krentjes, ietwat scherpe aandronk, bitters zijn dominant, spoelt de hele mond schoon, lijkt tannines te hebben? Drinken we misschien te jong drinken, wijn met een krasje en daarom heel interessant. Veel nieuwe impressies met wat lucht: vanille en mocca, snoepkraam, amandelspijs. Liselotte ruikt gedroogde rozijnen, ananas, merkt een licht oxydatieve toets, Noël benoemt uitbundige zuren, Willem Jan rijk tropisch fruit en Eric pakt alles samen met een associatie met Crêpe Suzette.

Uit ITALIË proeven we blind Verdicchio, Garganega en Sauvignon Blanc.

VERDICCHIO DI JESI 2016 BUCCI                                                                                          
Een van de meest ondergewaardeerde wijnen volgens Rob. Liefelijk, sappig, met meer lucht ook abrikoos, een hap sap terras wijn in de beste zin van het woord. Ik vergeet van mijn levensdagen de Verdicchio niet die ik bij een lunch dronk op de Piazzo del Campo in Siena, bij een zonnetje dat alle jonge vrouwen die op het plein zaten een fotomodel allure gaf. Eric benoemt vanille, appel, kaneel, rozemarijn, fris strakke smaak, banaan en vrij hoog in alcohol. Willem Jan proeft iets ziltigs, Gerard prijst de citrustonen. 

SAUVIGNON BLANC 2016 KURTATSCH KOFL SUD TIROL
Gerard benoemt een fonkelende kleur, geel tropisch fruit, stevige bitters en ronde zuren. Ik vind de wijn ronduit zwoel  met een kruidige toets, mooie balans, goede bitters/zuren. In mijn ogen een fijne wijn voor bij Aziatisch eten. Eric benoemt bloemen, vanille en bitters.

Uit SPANJE proeven we witte grenache, macabeu/grenache/xarel-lo en grenache/macabeo. 



ABRACADABRA 2016 TROSSOS DEL PRIORAT
Deze witte wijn van witte grenache en macabeo pakt me helemaal in. Ik ruik Turks fruit, honing, schitterende geur en balans, goed concentraat. Een krachtpatser met geweldige mooie balans. Laat ik maar eerlijk zijn: nooit eerder had ik zo’n waardering voor een wijn uit Priorat. De rode vind ik meestal te aanwezig en te zwaar. Deze is ook aanwezig, wow, maar op zo’n fijne, gebalanceerde manier. Claartje proeft hout, tropisch fruit en een iets te zoete aanzet. Maarten proeft een oxydatieve toon en vooral veel hout. Saskia benoemt leisteen.

Ja, een wat confronterende proeverij, ik haalde de verschillen er niet zo goed uit. Maar wel een machtig mooie tweede proeverij van Rob van Kalmthout. Dank!


zondag 16 februari 2020

Trouvailles op de werkavond


We zijn het nieuwe seizoen begonnen met de gebruikelijke mix van gevarieerde wijnen, met achtereenvolgens Champagne, Chardonnay uit Alto Adige, Pinot Gris uit Elzas, twee keer Gamay uit respectievelijk Chenas en Brouilly, Sangiovese uit Toscane, Bordeaux blend uit Haut Medoc, Tempranillo blend uit Rioja, Pinotage uit Zuid Afrika, Garnacha uit Gredos/Madrid, Malbec uit Mendoza, Savagnin uit Jura en Rieslaner uit Franken.

Vertrouwde wijn: Thierry Grandin Premier Cru Champagne
Speels met mooie zuren, brioche en appeltjes, mineraal

Verrassende wijn: Château l’Etoile 1998, vin de paille
Een knipoog naar de Jura proeverij in het seizoen. Abrikoos in de geur, siroopachtige viscositeit, rijk en met goede balans.

Knipoogwijn: Conde de Valdemar 2010 Gran Reserva
Een knipoog naar de Rioja proeverij in het seizoen. Braam, pruim, sappig, goede zuren, laurier en een klein stinkertje in de neus.

Klassieke wijn: Château Belle-Vue 2005 Haut Medoc
Deze proefden we eerder in de 2013 Interessante buurdomeinen proeverij, ligt naast Giscours. Tertiaire geuren, ceder, leer, eucalyptus, grafiet. Mooi geouderd.
 
Groot potentieel wijn: Domaine Weinbach 2018 Pinot Gris Cuvée St. Catherine
Heldere wijn met geelzweem, rijke wijn met veel concentraat, frivool ook, mooie balans. Deze nog eens drinken over vijf jaar?

zondag 15 december 2019

Traditionele wijnlanden, mooie wijnen

Bodega Lopez Ristobal
Na een aantal keren nieuwe wereld wordt het tijd om weer eens oude wereld te proeven. Niet omdat we niet genoten hebben, maar omdat Claartje Grielis gewoon zin had om nog meer te proeven. Daarbij neemt ze ons mee op reis door Europa, plaatsen die ze zelf bezocht heeft en alle wijnen zijn ter plaatse gekocht. We beginnen de reis in Spanje, Catalonië. 

De indrinker Codorníu Gran Codorníu vintage 2015 Pinot Noir, van het oude Spaanse huis Codorníu in de wijnstreek Cava DO  Catalonië. Het heeft een mooie roze-oranje kleur, fijne mousse, framboos, aardbei en mineralen in de neus, fris, bittertje en fruit, zacht en mineralen. Velen vinden de afdronk fijn. Dat bittertjes best lekker kunnen zijn, net als de zuren en zoetjes laat deze cava zien.

Dan gaat de reis verder, nu dichter bij huis, Duitsland waar drie plaatsen aangedaan worden aan de Ahr, Saar en Mosel. Drie verschillende wijnen, de eerste is licht geel en volgens Paul groene appels, fris, strak droog, mineraliteit, strak in zuren en beperkte complexiteit, Het blijkt een blend te zijn van Weisburgunder, Grauburgunder en Riesling: Schlossgut Diel, Diel de Diel 2017. De tweede wijn is bleek licht geel, stinkertje (petroleum) in de neus. Zoete geur exotisch fruit lychee in de mond. 

 
Imposant: Schloss Lieser
Saskia denkt dat wijnen één en twee riesling zijn maar nummer drie is anders: munt, biergist en hoog in de zuren en bitters zijn ook aanwezig, ze drinkt liever twee, drie is niet haar smaak. De tweede wijn is bij de meesten favoriet, terwijl wijn drie bij Claartje en Toos de favoriet is. Beide wijnen zijn Riesling, de tweede Riesling Kabinet 2016 Van Volxem Bockstein en de derde Riesling Schloss Lieser 2018 Thomas Haag. Hier blijkt dat 2018 een moeilijk jaar is en dat de wijnen te weinig zuren kunnen hebben. Ondanks dat is het een heel mooie wijn.
          
Dan gaat de reis weer verder. Iedereen denkt met de twee rode wijnen in een warmer land te zijn beland door het proeven van veel gekookt fruit. Diep robijn rood, zwart bramen gestoofd fruit, karnemelk, eucalyptus, niet teveel alcohol, mooi in balans, niet te veel tannine bij de eerste. Volgens Eric diep fruit, bramen, hoger in de neus meer inkt, blauwe bes, en het blijft lang hangen. De tweede wijn is roder, champignons, cassis en een zoetje maar ook zuren.

Beide wijnen hebben eucalyptus en munt in de neus maar de tweede is meer uitgesproken, mooie zuren in balans en veel smaak concentratie en fijne tannine. Zitten we in Zuid Italië of in Bordeaux? Rhone, Spanje, Haut Medoc, van alles is genoemd, maar…….beide geblindeerde wijnen komen uit Oostenrijk. Ze zijn van Leo Hilliger uit Burgenland, de eerste 100% St Laurent, 12 maanden op hout. Druiven staan op leem en kiezel in Burgenland, tegen de Hongaarse grens. De tweede wijn is een blend van Shiraz, Zweigelt en Merlot uit 2016. Deze heeft ook houtrijping en daarna nog een keer flesrijping. Iedereen is op het verkeerde been gezet met deze twee mooie wijnen uit Oostenrijk!!

Na Oostenrijk gaan we weer terug naar Spanje, maar dan meer naar het westen: Rioja Alta. Twee geblindeerde rode wijnen die de meesten ook weer op het verkeerde been hebben gezet. Volgens Maarten bevat de eerste wijn veel donkerfruit houttonen, in de smaak geïntegreerde tannine en complexe afdronk. Is het een Bordeaux? Is het Cabernet?  De tweede wijn is diep, minder verkleuring, geur tertiair, bouillon maggi maar is later minder aanwezig. Minder rijpe plakkende tannine, meer donker fruit in smaak, ceder laurier, en een lange afdronk. Eerste wijn mooi om te drinken, de tweede is om te laten liggen. Toos vindt de tweede een moeilijke wijn. Velen denken aan de lessen van Hans: Italië! Bij de eerste wordt voornamelijk aan Nebbiolo, gedacht vanwege teer, leer, mooie wijn en zacht en romig, geïntegreerd, en een prettig mond gevoel. Tweede is lastiger, cassis, zwarte, kers potlood drop, uit Toscane? Echter de tweede wijn komt uit 2009 en is een Tempranillo uit het Spaanse Ribera del Duero , 14 maanden op vaten gelegen van de Pago de Manvirgo wijngaard (85 jaar oude stokken en kalkrijke grond) van het huis Lopez Cristobel Bagús.  En is dus inderdaad ouder dan dat hij lijkt. Door de contrasten van hard maar ook zacht was het moeilijk in te schatten dat de eerste een Rioja was van Viňa Ardanza Reserva 2007. Deze wijn wordt alleen in goede jaren gemaakt zoals deze uit 2007, dat wil zeggen: mediterraan jaar als de wind dan uit het noorden komt.


De reis gaat verder. Weer wordt er getwijfeld over het land waar de laatste twee rode wijnen vandaan komen. Is het Frankrijk of Italië? Volgens Eric heeft de eerste wijn wat boter en na een tijdje oude boter in de neus, is hard en peperig. In de mond stevig, hout, harde wijn maar ook wat fris. De tweede, bruin, neus maggi aards, weinig fruit in mond ook aards. Saskia, is het gedeeltelijk met Eric eens, was eens mooier, bouillon en lavas maar ook nog wat fruit in mond. De tweede roept wat vraagtekens op, het is een heel mooie wijn, maar was deze ooit mooier of gaat deze nog mooier worden? Na verloop van tijd krijgt deze wijn ook een mooiere afdronk en volgens Willen-Jan zelfs jammig en zoet in de neus. Paul heeft andere proefnotities, bij de eerste verse kersen, een sangiovese op nieuwe hout. De tweede is een Toscaanse wijn, Carbernet met Merlot, blend die krachtig is en jodium heeft, hij vindt het een hele mooie wijn. Zelf vind ik in de eerste wijn ook de anijs tonen duidelijk naar voren komen. Beide wijnen komen inderdaad uit Italie, de eerste wijn is een Villa Antinori Chianti Classico Riserva uit 2012 (Marchesi Antinori) en de tweede een Brunello di Montalcino Riserva 2007 (Conti Constanti). Deze tweede wijn wordt alleen gemaakt in de mooiste jaren. Je kunt deze drinken tussen 2018 en 2030, dus hij is net op dronk. 

We eindigen de reis in Oostenrijk, de uitdrinker is donker geel, mooie perzik geur, muscat, hazelnoot, bittertje maar ook zoet. Kracher specialiseert in zoete wijnen. Deze Beerenauslese is gemaakt van 60% Welsriesling en 40% Chardonnay. Het wijnhuis Kracher ligt in het Seewinkel gebied in het Oostenrijkse Burgenland. Door de verdampende periodes van het Neusiedler Meer, mistige avonden en het warme Pannonische klimaat, is het continu warm en vochtig en kan de Botrytis Cinera zich goed ontwikkelen, wat de basis is voor deze Trockenbeerenauslese.

Een paar zoete wijnen doen het heel goed in de hele wereld. Net als Château d’Yquem, dat de meest bijzondere wijnen in de wereld maakt en op de hoogste heuvel in Sauternes ligt met wijngaarden in een bijzonder eigen microklimaat. In 2012 is er een wedstrijd geweest tussen het huis d’Yquem en Kracher, lees hier de notities. De Kracher is een factor 20 goedkoper.

Een mooie reis door Europa en iedereen snapt waarom Claartje deze wijnen uitgezocht heeft. Prachtige wijnen, we hebben genoten van het proeven.

Proefnotities en verslag Annemiek Vermeijlen