Wijn en zuurstof, een verkenning

De thema’s rondom wijn en wijnproeven zijn schier onuitputtelijk. Ga maar na: de druiven, de invloed van het klimaat, terroir, wijnmaakmethodes, de filosofie van de wijnmaker, nieuwe technieken, etc. We hebben al veel thema’s de revue laten passeren. Wijn en zuurstof is een leuk thema. Rob van Ginneken is als wijndocent een van onze meest ‘studieuze’ leden, dus dat belooft veel. Maar alras blijkt dat het thema zuurstof óók breed is: de invloed van zuurstof vóór de vergisting, tijdens de vergisting, na de vergisting én na het bottelen. En dan hebben we ook nog de invloed van zuurstof door decanteren. Eigenlijk kan dit thema in ieder seizoen terugkomen zonder dat we ons gaan vervelen. Met steeds boeiende proeverijen.

Rob zet ons een proeverij voor met een amontillado, twee ‘kwetsbare’ wijnen, een gemanipuleerde serie, niet kapot te krijgen wit, niet kapot te krijgen rood, gevolgd door oxydatief én reductief zoet en een vintage port als uitdrinker. Hieronder de – zoals altijd – subjectieve keuze.

Château Musar (blanc) 1999, Libanon

De witte wijnen zijn geouderd nóg mooier dan de rode wijnen, zegt Nello na het onthullen van de identiteit van de wijn. En hij vertelt hóe mooi de 1969 nu nog is… want het drinken van deze veertien jaar oude wijn is ook nu nog als kindermoord te betitelen – zo begrijpen we. Gemaakt van  Merwah and Obaideh. De smaak valt mij niet mee, kortaf, bitter en niet zo aangenaam. Maar de neus van de wijn is fantastisch: ananas, citrus en een vage honingimpressie. En… viooltjes! Noël ruikt zoethout en witte amandelen.

L'Érèbe, vin de France, 2010, Domaine des Maisons Brûlées

Natuurlijke wijn, van een querulante wijnboer Michel Auge uit Tourraine (Loire) die wijn maakt van Cabernet franc en Cot. Zonder toegevoegd sulfiet. Zó mooi als ik de neus beoordeel, zo moeilijk vind ik de smaak die niet overeenstemt met wat de neus belooft. Nogal astringent en met bitters. Mist wat breedte en vulling. Ik krijg zin om hier steeds maar aan te blijven ruiken. Deze wijn opent zich als een pauw in het glas: zwaar geparfumeerd, morelkers en toffee, Provençaalse kruiden. Ook wat mineraal.

Château Paul Mas 2010, Clos des Mûres, Coteaux du Languedoc, is de wijn uit de gemanipuleerde serie, waarbij een magnum is overgegoten naar een fles op respectievelijk zondagavond, maandagavond en dinsdagavond. De proevers bemerken dat de wijn uit de geblindeerde flessen wel héél veel verwantschap vertoont. Het merendeel van de proevers waardeert de wijn die zondagavond in de fles is geschonken veruit het beste. Dit is de wijn die, zegt Rob, relatief het minste zuurstof heeft gehad – de maandagavond en dinsdagavondwijn heeft immers in de magnum véél meer zuurstof gehad. Mijn aantekeningen van de maandagavondwijn (die ik het beste vond): vuursteen, cederhout. Berry ruikt florale tonen, cassis en lavendel. Ik ook nog wat terroir en dennennaalden. De wijn heeft een goede balans en nog flink wat toekomst.

In de dialoog hierover dringt zich een conclusie op: beluchten kan de gepercipieerde smaak van een kwaliteitswijn verbeteren, maar beluchten heeft niet zoveel zin bij heel eenvoudige wijnen. En natuurlijk: oproep tot verdere discussie door Rob! Zie de kleine lettertjes onder dit artikel, reageer gerust.    

Domaine Baumard 2007, Savennieres, Trie Speciale

Zéér geparfumeerde wijn, in mijn aantekeningen staat: viool-viool-viool! Ook een brandnetelimpressie. Mooie harmonieuze wijn, stevige smaak en duidelijk aanwezige alcohol.

Barbaresco 2001, Produttori

Coöperatiewijn van Nebbiolo. Frank was helemaal in zijn sas met de wijn: cassis en framboos in de neus. Ook wat munt. Een gebalanceerde wijn. Mijn aantekeningen: bruine rand, framboos en kers, een mooie neus bij een smaak die een breed palet van indrukken beslaat: kreupelhout, vuursteen, laurier. Goed op dronk en eigenlijk valt er bij deze wijn niet zo veel te wensen. Voor mij de mooiste wijn van de proeverij.

Henriques & Henriques, Madeira 10 jaar oude Bual

Hartendiefje van Rob. Licht groene rand, krentjes in de neus, zwoele neus en prachtig uitgebalanceerde smaak. HansL is onder de indruk van de kleur: amberkleurig met oranje reflectie, intense neus met hars en noten, de wijn ‘opent’ je neus, zegt Hans. Ook wat tonen van vijg en chocolade.

Tokajer Aszu 2000, Hétszóló, 5 puttyonos

Hartendiefje van Rob. Groen-gouden kleur, abrikoos en Turks fruit. Prachtige zoet-zuur balans, heel spannende wijn met veel complexiteit. HansL noemt kruidigheid, caramel en noemt de neus interessant. Levendige wijn met impressies van ingeblikte mandarijnen.

Met dit thema kunnen we driftig verder gaan ontdekken. Rob, bedankt!

Maidenproeverij van wijnen met een verhaal

Er gaat niets boven een wijn met een verhaal. Het karafje anonieme wijn in het restaurant krijgt met een verhaal  ineens charme. De fles Rioja van ogenschijnlijk 13 uit een dozijn krijgt allure als we weten welke oenoloog adviseert en hoe de vatenkelder is vernieuwd. Wie aan de keukentafel heeft gezeten met de wijnboer, is rondgeleid door de wijngaard en het verhaal heeft gehoord van het terroir… die opent een fles behoedzaam en laat herinneringen tot leven komen. Zulke wijnen zet Just Krijn op tafel. En zo horen we hoe Just en zijn partner om een rondleiding vragen bij een wijnboer… die verbaasd kijkt en de armen spreidend zegt: Kijk om u heen, dit is de rondleiding. Want Just bezoekt graag kleine wijnboeren, van het type die álles zelf doet. Dat is dan weer een milde miskenning van de domeinen waar geld is voor investeringen in kwaliteit, vaak de grotere. Hoe dan ook: Just heeft een heel geslaagde maidenproeverij neergezet op de dag dat het fileleed in ons land door sneeuw boven de 1.000 kilometer groeide. Uw redacteur stond daar uuuuurenlang in – zelden ben ik met zoveel plezier ’s avonds gaan wijnproeven.

Gramona Allegro Cava Brut

Allegro betekent plezier. Een slimme wijn om daarmee te openen. Bovendien een Hartendiefje van Just. Ik zou zweren dat ik Champagne in het glas heb: mooie gistneus, appeltjes, vleug van kruisbes – maar vóóral loupe en loupezuiver. De smaak is verfijnd, eetlustopwekkend, hap sap. Deze bubbel rijpte 18 maanden op fles voordat de Cava te koop is aangeboden. Gemaakt van de druiven Chardonnay, Macabeo en Xarel·lo. Oke, na het onthullen heb ik ook oog en oor voor het feit dat de mousse wat grof is, maar who cares?  Dit is een heerlijk glas.

Daarna krijgen we twee ‘stinkerds’ in het glas, 2 verdejo’s.

Oro de Castilla  2011, Bodega Hermanos del Villar, Rueda

Kees ruikt blijmakend tropisch fruit: meloen, guave, papaya en roomboterbabbelaar. Rob noemt kruisbes. HansL ruikt zeste van sinaasappel en bloesem. Mijn aantekeningen: groengeel, kruisbes en bloemetjes. In de smaak frisse zuren. Jeugdige en opwekkende wijn.

Fuente Elvira 2011, Bodegas Pedro Escudero, Rueda

Organische wijn van stokken van gemiddeld 45 jaar. Kees spreekt nu van lekker in het kwadraat. Maar dat stinkertje is ook in het kwadraat: zweetlucht. Brandnetel. Ik hoor passievrucht, citrus, perzik, kamperfoelie. De wijn heeft een goudgele teint, rondeur en een duidelijk bittertje in de afdronk. Mooie eetwijn. Ik proef warempel ook nog wat viooltjes in de smaak.

Twee witte wijnen uit Gavi verdeelden de proevers qua mening; verschillende proevers vonden de Italiaanse wijnen spannender om te proeven.

Salgado Capricho 2008, Ribera del Duero

Hartendiefje van Just. Ik vind dit een heel prettige wijn. Diepdonker, kruidig (kardemom en laurier), ook veel kersen en een rubbertje. Kreupelhout. De smaak heeft veel concentraat, is nog niet op dronk en hangt enorm lang na. De wijn heeft iets ontoegeeflijks en dat maakt de wijn juist interessant.  

Ontañón Gran Reserva 2001, Rioja

Gemaakt van Tempranillo aangevuld met een klein deel Graciano, die de wijn meer spanning geeft. Voor mij is dit de wijn van de avond. Drie jaar op fust gelagerd en daarna twee jaar in de fles. Dakpannenbruine kleur en een klassieke neus met enorm veel houttonen, kreupelhout. Ook kaneelstok. Verfijnde smaak. En werkelijk mooie zuren. Toos ruikt leer, tabak, wat koffie en waardeert de complese smaak. Hans zegt bij iedere slok van de wijn steeds iets nieuws te ontdekken, een kenmerk van Hoge Wijn.

Miguel Merino Reserva 2001, Rioja

Deze wijn lijkt een jongere versie van de vorige, zegt Toos. Dit domein maakt 20.000 flessen per jaar; het is het domein waar de rondleiding 5 minuten duurde (“Kijk om u heen”). Houtgetypeerde wijn ook weer, potloodslijpsel, goede balans en verfijning. De druivenstokken zijn tot 50 tot 80 jaar oud, de wijngaarden liggen op hellingen die naar het zuiden zijn gericht. Ook deze wijn is gemaakt van Tempranillo met een beetje Graciano. Gelagerd in fusten van Frans, Hongaard en Spaans eikenhout.

We proefden een Gramona Imperial als uitdrinker, in theorie een nog betere wijn dan de indrinker, maar dat trekken mijn smaakpappillen aan het eind van de avond niet - mijn aantekeningen laten me hier in de steek. Een pracht van een eerste proeverij van Just. Wijnen met een verhaal zijn interessant, al laat deze proeverij ook zien - glimlach - dat een etikloze fles mét een verhaal tóch door de proevers vooral op de tong een beoordeling krijgt. Het is een fijn idee dat Just veel domeinen zelf heeft bezocht en dus steeds boeiende details kan melden.

Getekend door de wijn, nieuwjaarsreceptie

Babbelpraatje. Zo hertaalt Just Krijn de causerie van onze nieuwjaarsreceptie. Een babbelpraatje met humor over strips. Just observeerde de proevers en vertelde aan welke stripfiguren onze leden hem doen denken.  De proever die wellevend de wijnen beschrijft, maar zelf niet op de vooprgrond komt (Joost uit Olie B Bommel). De proever die in jeugdig enthousiasme 33 flessen op tafel zet (Kuifje). De proever die Bordeaux demoniseert (Dogbert). De proever die met tranen in de ogen een gekoesterde fles op tafel zet (Haddock). De proever die NOOIT koffie in wijn ruikt… wil ruiken (Dilbert). De proever van formaat die wegkomt met verkeerde opmerkingen (Olivier B Bommel).

 

Bij de psychiater mochten we zelf een lid bedenken (Sigmund). De vrouwelijke leden (Would Madams care to taste the wine). Het was een genoeglijk babbelpraatje om naar te luisteren!

De voorzitter memoreerde 39 geweldig mooie proeverijen, vertelde wat voor trots gevoel het geeft als je naam als wijnkampioen in de wijnkoeler is gegraveerd, onze avonturen in Zwolle bij GPSH, memoreerde dat trouwe leden afscheid namen – en de aanwas van evenveel nieuwe leden; Paul Heemskerk werd in het zonnetje gezet voor zijn inspanningen om ons de mooiste charcuterie en kazen te laten proeven.

Reuze interessant zijn de commentaren op de wijnen van de receptie. De Cava is de mooiste wijn. De bubbels, die vallen tegen! 95 Parker Punten? Het is niet waar! Wat een houten bek… Prachtige Rioja, die laatste wijn. Die magnum… geoxydeerde neus. De mysteriewijn is de mooiste van de avond… Ook deze avond staan de meningen diametraal tegenover elkaar. We toosten op geluk en gezondheid met een droge Cava en een liefelijke Rose Cava. Twee typische receptiewijnen zijn door wijncriticus Hamersma voorzien van de waardering ‘9’. De witte Parenchere Bordeaux en de rode biodynamisch geteelde Saint Roche Pays du Gard (jaar in jaar uit verkozen tot wijn van het jaar). Maar daar zijn wel wat flessen van over… hier speelt wat Just zo mooi verwoordde: “Ik ben er achter gekomen dat ik toch wel een kostbare smaak heb” (glimlach, red.). Twee van de mooiste wijnen uit het seizoen stonden op tafel: Chablis Premier Cru van Droin en Clos de los Siete uit Argentinië. Bij de rode wijnen een van rondeur uit zijn fles barstende Rhone Plan de Dieu en een reserva Rioja met inderdaad 95 Parker punten. De mysterieuze magnum met kelderschimmel  en géén etiket was een wijn om de hersens op te pijnigen: uit welk jaar is deze wijn? Bernard raadde het jongste jaartal, 15 jaar oud. Toos raadde het oudste jaartal, 65 jaar oud. Aan de jaren die werden genoemd kon je ook de waardering voor de wijn aflezen. 1961, het jaar van de eeuw. 1972, miserabeler kan niet. Uiteindelijk blijkt Bernard de winnaar met 1997 – hij kreeg zijn hartendiefje van de avond mee naar huis als prijs:  Chablis Premier Cru 2011 Vaillons. Op naar mooie proeverijen in 2013.

Treffende trouvailles uit Piëmonte

Hoe breng je de wijnen van Piëmonte onder de aandacht van een breed publiek? Omdat het om regionale specialiteiten gaat, is er een enorm regime van DOC en DOCG benamingen ontstaan, die zelfs de lokale bewoners volstrekt niet begrijpen. Dat stelt Andrew Jefford in Decanter. Mijn advies aan iedereen (uitgezonderd de vinologen in opleiding) is om die complexiteit links te laten liggen; je moet het niet eens wíllen begrijpen, stelt hij. De beste gedragsregel is de volgende. Kom je een obscure wijn uit Piëmonte tegen? Proef die fles! Je zult verrast worden als je Piëmonte ontdekt, en niets zal daarna hetzelfde zijn.

Twee avonden bij de Brabantse Wijnsociëteit door Nello Pischedda onderstrepen volledig de juistheid van Jefford’s advies. Nello doorkruiste Piëmonte van links naar rechts, van noord naar zuid. En hij verzamelde flesjes van curieuze druiven. Arneis, Freisa, Nascetta, Ruchè, Favorita, geweldig leuk om te ontdekken.

 

Roero  Arneis  2011, Vietti   Castiglione Falleto

Deze witte wijn heeft een bleke kleur, neus met veel impressies: hooi, mint, citrus, kruisbes en wat tropisch fruit. Ook wat amandel en hazelnoot. In de smaak proeven we wat terroir, frisse zuren (heel veel), best lang nahangend. Prima balans, heel prettige wijn.

 

Langhe  Freisa  2011, Poderi Colla, Alba

Zwarte kern en paarse rand in deze rode wijn. De Freisa druif staat op maar dertien hectares aangeplant. De neus is te typeren met gronderig en terroir-mineraal tonen. Ik vind de neus iets onprettigs hebben. In de smaak bitters, nogal kortaf. Tannines ook. Spritzig. Not my cup of tea.

 

Carema Riserva  2007  Nebbiolo, Cantina Produttori  Nebbiolo di Carema, Carema

Donders, deze nebbiolo komt naast de Freisa wel erg goed tot zijn recht. Lichtbruine kleur. Héél veel indrukken in de neus: ik ruik mocca, koffie, toffee, leer en tabak. De smaak is bepaald elegant en met hoge zuurgraad. Later in de neus ook iets van ijzer. Géén allemansvriend, dit glas, maar juist héél boeiend en interessant. Hartendiefje van Nello.

 

Dolcetto  d’Alba  “Coste & Fossati  2011, G. D. Vajra, Barolo

Dit is een vrolijke tiener. Een spring in het veld. Zo’n kind waar je naar kijkt en jezélf weer een beetje kind gaat voelen. Innemende wijn, heel leuk. Bramen in de neus, framboos, een wat compacte geur. Ik hoor ook noemen: cederhout, sigaar, zoethout en pruimen (al ruik ik dat zelf dan weer niet). Hap sap wijn, je hebt zin in een volgende slok. Tieners hebben zo hun eigenaardige trekjes, dat heeft deze wijn ook: z’n tannines. Leuke wijn.

 

Barbera d’Alba Superiore  “Papagena”  2009, Fontanafredda, Serralunga

Hier komen we in een andere klasse terecht: meteen een voorname toets in de neus. De kleur is diep met een roodpaarse rand. Een zoetje in de neus, bramen, zwarte kers, laurier, heel geconcentreerd. Dit is een pleaser, deze wijn: Yummie! staat in mijn aantekeningen, wat een lekker fruit in de mond.

 

Langhe  Nascetta  “Anas Cetta” 2010, Elvio Cogno, Novello, Alba

Een witte serie tussendoor. Nóóit van gehoord, Nascetta als druif. Maar dat boeit verder helemaal niet. De neus is aanvankelijk wat onbestemd. Ik ruik een brandnetelveld daarna en vóóral dadels. Ik hoor komijnzaad noemen. De wijn komt vol in de mond, prettig bittertje, goede balans en ook een wijn die zich nou eens wél laat veroveren.

 

Colli Tortonesi  Favorita  “Marine”  2009, Vigne Marina Coppi, Castellaia, Tortona

Over deze witte wijn is veel te zeggen. Bijvoorbeeld dat de druiven laat zijn geoogst. Ingetogen neus, met duidelijk viooltjes. Heel bescheiden aandronk, wel wat rondeur. In de neus herkennen de proevers petrol, honing, brood en boenwas. En mineralen daaroverheen. Meloen en wat citrus. Krijgt de lezer een beeld? Dan is natuurlijk de vraag: is de familie Coppi gerelateerd aan de beroemde Fausto Coppi, de fameuze Italiaanse wielrenner: il Campionissimo. Wereldkampioen en winnaar van vijf rondes van Italië en twee Tours de France. En… jawel! De makers zijn familie van Fausto, dat is een achterneef. In steek mijn neus in het glas, denk aan de op veertigjarige leeftijd aan malaria overleden renner, en ja hoor… ik ruik in dit glas ook iets van zweetlucht. Zweet, bloed en tranen.

 

Monferrato Rouchet  “Briccorosa” 2008  Ruchè, Scarpa, Nizza Monferrato

En dan is er ineens dat glas gemaakt van de obscure Ruchè druif. Nooit van gehoord, maar vanaf het eerste moment mijn vriend. Deze wijn krijgt de maximale score en ik ben diep, diep onder de indruk. Van de kruidige neus met rozen, rozen, rozen. Een heel rosarium, zegt een proever. Een geparfumeerde neus…maar… ontzettend lekker. In de mond stelt de wijn allerminst teleur: rondeur en elegantie. De wijn is stevig met viefheid en souplesse. Rozen komen terug in de afdronk. De wijn heeft veel finesse. Kortom: uitermate boeiende trouvaille. Voor mij de mooiste wijn van de avond. Hartendiefje van Nello.  

 

Barbera  d’Asti Superiore  “Montruc”  2009, Franco M. Martinetti, Nizza Monferrato

Deze Barbera. Er is niks mis mee. Integendeel. Alleen staat de wijn naast die perfecte Monferrato Rouchet. Een tikje in de schaduw. Roodpaars. Terroir en mineralen in de neus. Doet mij een beetje denken aan dat typische van St. Estephe. Ik hoor ook tabak en bessen noemen. In derde instantie ruik ik rozijntjes. Rondeur en heel verfijnde smaak. Fantastisch mondgevoel met souplesse. Hangt bovendien lang na.

 

Barbaresco  “Rabajà”  Riserva  2004  Nebbiolo, Giuseppe Cortese, Barbaresco

Paarsrode kleur. In de neus verwelkte rozen, terroir en een mufje. Nat karton. De smaak is guller dan de neus aangeeft: een verfijnde aandronk, veel kracht en hoog in de bitters. Mijn eindoordeel is dat de wijn wat ontoegeeflijk is. Moet urenlang gedecanteerd staan vóór je gaat drinken. Of gewoon vijf jaar in de kelder wegstoppen. Net zo gemakkelijk.

 

Barolo Lazzarito Riserva  2001  Nebbiolo, Fontanafredda, Serralunga

Colabruine kleur. Complexe neus: cocos, vlezig, kruiden, leer, tabak, drop en dennennaalden. Ik ruik ook gedroogde Italiaanse paddestoelen. Belegen oxytonen. Kreupelhout. Herfstbos. Stevige smaak met hoge bitters. Moeilijk te veroveren wijn. Misschien dat een halve dag in de karaf ook deze wijn goed zou doen. Nu blijft een bittertje pregnant in de afdronk. In mijn aantekeningen staat: Schreeuwt. Om eten.

 

Bric Du Liun  2006  Arneis, Del Tetto, Canale

Een passito wijn van een ongekende balans en harmonie. Complexe neus met overrijpe knoezels (kruisbes), véél honing, munt, lavendel. Mijn eerste impressie is perzik en abrikoos. In de smaak een associatie met amandelspijs. Gestoofde pruimen. Prachtige zuren en uitermate veel elegantie. Eindoordeel: dit is een perfecte meditatiewijn.

 

Puike Piëmontese wijnen

Piëmonte, zou zo de hemel er niet uit kunnen zien?

Piëmonte heeft een diversiteit van wijnen die wij eigenlijk niet kennen. Noem Piëmonte en wijnliefhebbers raken in vervoering bij het denken aan Barolo en Barbaresco. Samen vormen die echter maar 5% van alle wijnen uit de Noord-Italiaanse streek. Nello Pischedda gaat ook glimmen als hij over Piëmonte spreekt: het gebied met de meest verfijnde gerechten.

 

Nello reisde rond door Piëmonte en waar hij bij het zoeken naar wijnen voor deze proeverij (en die van volgende week) nul op zijn rekest kreeg, gebruikte hij theatrale technieken en pittige argumentatie. “Ik heb 1.700 kilometers gereisd om hier te komen… dan hebt u voor mij toch wel…” Met als resultaat: een proeverij met puike wijnen.

 

Erbaluce di Caluso  “ T “ 2009, Azienda Agricola Cieck, Aglié, Caluso

Bleke kleur. Druivige neus, licht bloemig, jasmijn, peer, hazelnoot, volle rondeur in de aandronk, amandelbitter in de lange afdronk. Fraaie wijn. Eetwijn.

 

Verduno  Pelaverga  “Speziale” 2011, Fratelli Alessandria, Verduno

Lichte kleur, in de neus wat laurier, gestoofde pruimen en ook licht kers. Heerlijk sap en sappig. Pruim zet zich door in de smaak. Elegante wijn. Frivool ook!

 

Sensazioni, Colli Tortonesi  Croatina  2009, Boveri, Costa Vescovato, Tortona

Donkerder kleur, rubbertje in de neus, morelkers. Dit is geen allemansvriend, heeft duidelijk nog wat tannine. Rode wijn met bite. Voor bij een mooi stuk vlees.

 

Gavi di Gavi 2011  Cortese, La Scolca, Gavi

Ik ben liefhebber van Gavi di Gavi, het is een wijn die zich niet zo gemakkelijk geeft, die je in de loop van de tijd wat beter moet leren kennen. Bleke kleur, mineraal en vuursteen in de neus, volle rondeur in de aandronk, tonen van brandnetel en veel bitters. Ranke wijn is dit. Later ruik ik wat viooltjes in de neus.

 

Derthona  “Sterpi” 2010  Timorasso, Vigneti Massa, Monleale, Tortona

Goudkleurig. Een neus met honingassociaties en hazelnoot, goede zuren. Ik krijg de doorslikreflex, altijd een goed teken. Bittertje zit in de afdronk, hoge alcohol. Sommige proevers vinden dat het hout nogal duidelijk naar voren komt, ha… de wijn heeft géén hout gehad, die vanilletoon moet dus een karakteristiek zijn van de Timorasso druif. Ik las over deze wijn dat een proever associaties kreeg van een combinatie van viognier, chardonnay en riesling. Het is een heuse oplegwijn, de maker zegt dat de wijn véél tijd nodig heeft.

 

Dolcetto  d’Alba  “Salatio” 2007, Brovia, Castiglione Falletto

Diepdonkere, bijna zwarte kleur. Bescheiden neus, zit dit nog dicht? Langer in het glas ontplooien zich tonen van Mon Cherie kersen, schotse pijptabak en peper. BOF! De smaak is recht voor zijn raap, wat rondeur, tikje eendimensionaal en wat tannines in de afdronk.  

 

Barbera  d’Asti   “La Bogliona” 2006, Scarpa, Nizza Monferrato

Kardinaalrode kleur. Ruikt wat inktig. Goed sap, mineralige zuren, terra aards. Zuren ook in de afdronk. Zekere elegantie. Slanke gespierde wijn, gewoon lekker, niet zo’n Parkerbommetje. Hartendiefje van Nello.

 

Roero Riserva  “Mombeltramo” 2006  Nebbiolo, Malvirà, Canale

Tuilé rand. Doorzichtige kleur en een neus met voornaam cederhout. Pruim. Stringent bittertje in de afdronk, ik vind dit een eigenzinnige en karaktervolle wijn. Schreeuwt om iets om erbij te eten.

 

Barbaresco  “Coste Rubin” 2004  Nebbiolo, Fontanafredda, Serralunga

Tuilé kleur. Cederhout met fruit. Later ook kreupelhout en herfstbosimpressies. De aandronk is fluwelig en ik krijg meteen die doorslikreflex, buitengewoon harmonieus en elegant! Dit is een wijn met finesse.

 

Grignolino  del Monferrato Casalese  “Bricco del Bosco”  Vecchie Vigne  2007, Accornero Giulio, Vignale Monferrato, Alessandria

Mineraal in de neus en ook gestoofd fruit. Hele lichte kleur. In de neus ook nog eucalyptus, noten en warempel ruik ik ook vaag turf. Zachte aandronk, zelfs heel zachte aandronk, volstrekt vief en daarna ineens verrassend veel kracht. In de complexe neus ook herfstbos en rijpe aardbei. Mega elegante wijn. Hartendiefje van Nello.

 

Gattinara  “Tre Vigne”  2006  Nebbiolo, Travaglini, Gattinara

Leer en tabak. Fluwelige aandronk gevolgd door een buitengewoon gebalanceerde wijn, verfijnd ook. De wijn trekt nog wat in de mond, espresso tonen in de neus. Combineert kracht met elegantie. Donders mooie wijn.

 

Barolo Chinato  “Vino Aromatizzato”  Nebbiolo, Poderi Luigi Einaudi, Dogliani

Heel bijzondere wijn, aangesterkt, maar die mag voor mij lokaal gedronken blijven. Een neus van amaro kruidendrankjes, van Campari en Underberg. Kardemom. Ik was eigenlijk van plan om er geen slok van te nemen, deed het toch en verdorie die smaak blijft eindeloos in de mond hangen. Eerlijk is eerlijk: dat is een teken van hoge wijnen. Maar excuseer: als ik dan toch iets kruidigs wil, geef me dan meteen een echte kruidenamaro. Ik vind dit een te curieuze wijn.