Nello zet de
Zuid-Italiaanse wijnen centraal in deze tweede educatieve proeverij. De
referentiewijnen zijn Lamúri Nero
d’Avola 2012 van Tenuta Regaleali
(gekookt fruit, soepel, mooie restaurantwijn), Cannonau di Sardegna
Costera 2013 van Argiolas
(waarschijnlijk niet correct) en Montepulciano d’Abruzzo Riserva Regius 2008 van Coste del Brenta (rijk, krachtig en
zeer houtgetypeerd).
Daarna krijgen we steeds een serie te proeven waarin we de
Cannonau, Nero d’Avola en Montepulciano mogen herkennen. Als iemand anders dit
verslag zou maken, werden wellicht andere wijnen geprezen. Zoals wel vaker
toonde zich tijdens de proeverij een scheiding der geesten: er zijn liefhebbers
van de stoere en stevige wijnen en proevers die meer genieten van de
verfijning. En daarover is flinke discussie mogelijk.
Cannonau di
Sardegna Noras 2012 van Cantina Santadi
noemt Noël een mooi glas : kleine fijne neus, mooie balans. Rujari Nero d’Avola
2012 van Rallo is een karaktervol glas, Eric ruikt ijzer, perenstroop en
benoemt tandplak. Montepulciano d’Abruzzo Nativae 2013 van Tenuta Ulisse kenmerkt zich door
veel zwavel in de geur, enorm veel hout, wat zoethout en chocolade.
Héél
interessante wijnen in de derde serie met een rustiek, krachtige Montepulciano
d’Abruzzo Marina Cvetic 2011 van Masciarelli
met duidelijk bramenfruit en een lang nahangende smaak, Rosso del Conte 2010
Nero d’Avola e/a van Tenuta Regaleali vind ik eigenlijk wat
mooier : veel kracht en enorm veel bitters al is Gerard ook kritisch (harde
bitters en onrijpe tannines), Turriga
2011 Cannonau e/a van Argiolas vind ik een van de mooiste
authentieke wijnen uit Italië, een feestje om te drinken: Rob ruikt bos en
truffel, Berry ceder en kersen, Gerard pruimen en Willem Jan amandeltonen. Mijn
aantekeningen: cacao, mocca en chocolade, heel veel kersen in de geur, een
zoetje in de aanzet, een rijke wijn, wellicht een tikje eendimensionaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten