Wijnen uit Georgië verrassen met kwaliteit en karakter

Kees van de Wiel heeft een proeverij Georgië voor ons opgezet. Unieke wijnen noemde hij het thema. Georgië is sinds 1999 lid van de Raad van Europa en beschouwt zichzelf als een Europees land. Na het uiteenvallen van de Sovjet Unie is het land onafhankelijk geworden. ligt geografisch gezien Georgië  – ten oosten van de Zwarte Zee – in Zuidwest-Azië en voor een klein deel in Europa. De Kaukasus is de oorsprong van de wijnstok. Het ligt op een kruispunt van culturen, godsdiensten en talen. Grote mogendheden zoals het Ottomaanse Rijk, het Perzische Rijk, het Romeinse Rijk en de oude Grieken, hebben allemaal geprobeerd om de Kaukasus te controleren en in hun invloedssfeer te brengen. Dit lukte meestal slechts gedeeltelijk. In de vruchtbare valleien is Georgië het oudste wijnproducerende land van de wereld. Meer dan 540 druivensoorten zijn in de loop der eeuwen in Georgië gecultiveerd, meer dan in welk land ter wereld ook. Dit is echt een proeverij om terug te denken aan dat eerste jaar dat je wijn drinkt, die zalige onwetendheid. Géén flauw idee wat er in de fles zit, ook al kun je lezen wat er op het etiket staat. Dat gevoel. En de blijheid als het lekker is. De namen Mtsvane, Kisi, Tsitska, Krakhuna of Saperavi, het hadden ook namen kunnen zijn van spelers uit het Nationale voetbalelftal uit Georgië, ik ken ze niet. Het zijn de namen van de druiven. Maar daar zitten echte topscoorders tussen. We gaan proeven!  

Werkavond: van Rolle naar Friulano

We zijn het nieuwe seizoen gestart met het proeven van zowel curieuze druiven (van Rolle naar Friulano) en pittige discussies over bekende druiven (van Riesling tot Pinot Noir). De penningmeester kreeg decharge tijdens deze bijeenkomst, het programma is samengesteld. Rob bedankt voor het samenstellen van de line up. 

Klassiek Duits

Johannishof 2011 Rheingau Riesling Kabinett Charta

Discussie over het alcoholgehalte (13,5%) en de mate van zoetheid. Mooie neus met mineralen, vuursteen. Goede balans, citrus/zoet, spannende wijn die lang nahangt.

Klassieke Bourgogne

Domaine de Terregelesses 2002 Chorey-les-Beaune

Voortreffelijk uitgerijpte, lichte Bourgogne. Vrolijkmakende wijn, zacht, mooie zuren. Met wat taai taai in de neus.

Klassieke Bordeaux

Connètable de Talbot 2007 Saint Julien

Deze wijn is helemaal à point! Tabak in de neus, stallucht, kardemom, volledig uitgerijpt, sappig en levendig. Liefelijke neus.

Klassieke Rhône

Vieux Lazaret 2003 Châteauneuf du Pape

Een wijn om bij herfstweer in een Chesterfield stoel te genieten: neus met sigarentabak, kruidigheid, vanille, aards, truffeltonen. Rondeur in de smaak met een zoetje. Prachtige belegen wijn die een sfeer oproept uit Marten Toonders beste Bommelboeken.

Moderne Rhône

Crozes Hermitage 2012 Laurent Combier

Neus heeft veel te bieden: een karrenlading bosbessen, inkt, pruim, tijm, morelkers. Onbevangen mooie en lekkere wijn, kruidig.

Klassiek Spaans

Vivanco 2012 Rioja Crianza

Sappige wijn, prettig uitgebalanceerd, goede harmonie. Miro-etiket.

Klassiek Italiaans

Fontannafredda Barolo 2009

Aardse wijn met amandel, rozebottel, lijm, kersen. Frisse zuren in de smaak.

Welke wijn verdient de benaming ‘vondst’ of ‘trouvaille’? Misschien zijn dat wel de wijnen met de beste prijs/kwaliteit verhouding. Die stonden er twee in deze proeverij, de Spaanse wijn uit Jumilla van de monastrell druif en de witte Côtes de Provence van de Rolle druif. Deze wijn van Fleur d’Amaurigue kreeg een aantal maanden houtrijping en is gemaakt door… Nederlanders. Dick en Eugenie de Groot van Domaine de l’Amaurigue in het hart van de Provence maken een wijn met wat bloemetjes in de neus, sappig en rondeur. Ik bedacht er spontaan wat mooie gamba’s in tomatensaus bij, en voelde me bij het proeven gelukkig. 

Open dag cultureel centrum Jan van Besouw

Zaterdagmiddag 13 september presenteerde de Brabantse Wijnsociëteit zich tijdens de Open dag van Cultureel Centrum Jan van Besouw. Het was een enerverende middag waarbij in de foyer we een plek vonden tussen het Jazz Podium en Seniorenorkest. Er was goede belangstelling - zie foto - voor de speed wijnproefcursus van wijndocent Rob van Ginneken (hogere hotelschool Breda). 

In de foyer werden verschillende druiven geproefd: sauvignon, riesling, tempranillo, sangiovese, cabernet sauvignon/merlot. Hans Lodewijkx heeft een prachtig presentatiebanner ontwikkeld, met educatieve aromawijzer.

Bezoekers hebben we gevraagd om het aroma te herkennen van kruidnagel en peper. Op de proeftafel stonden verschillende geuren en smaken die ook terugkomen in de wijn: citrus, munt, peer, meloen, bosbessen, frambozen en chocolade. Noël Geisen bracht een mooie Banyuls mee om bij die chocolade te proeven. Berry Marinussen en Peter van den Besselaar completeerden het presentatieteam. In het komende seizoen geven we geïnteresseerden de gelegenheid om kennis te maken met onze proeverijen en de sfeer. Voorkennis is geen vereiste; de proeverijen hebben het SWEN 2 niveau en hoger.  


 

Bubbles and bites: champagne of een alternatief bij de spijs?

We schrijven juli en de laatste avond van ons seizoen zit ‘als vanouds’ vol bij Martin’s Pollevie. Zelf geef ik les in wijn-spijs, maar bij proeverijen op dit gebied heb ik om meer dan een reden altijd een dubbel gevoel. Niet vooraf, ik schrijf me altijd in!  Niet achteraf, het was wederom een fijne avond! Maar wel tijdens de proeverij waarbij ik eigenlijk nooit actief meedoe aan het beoordelen van de matches, dat voelt voor mij als het tot drie cijfers achter de komma ontleden van de combinaties. Uiteraard is de ene soms beter dan de andere, maar in plaats van dat helemaal te gaan uitspitten, geniet ik liever van het eten en van de wijnen. Het dubbele gevoel zit hem ook in het toch enigszins dekadente bevoorrechte karakter van het testen van welke wijnen het nu het beste doen bij al die verfijnde gerechtjes: altijd doemt bij mij dan wel weer het beeld op van die mevrouw in Zuid-Afrika die twee keer per dag tweeënhalf uur moest lopen voor drinkwater. Mijn proefnotities zijn altijd zeer kort. Logisch, je hebt immers maar liefst vijf genietmomenten: je mag genieten van wijn één, van wijn twéé, van het gerechtje, van de eerste en dan van de tweede combinatie. Dat allemaal ook nog eens uitgebreid benoemen, analyseren en opschrijven? Niet aan mij besteed. Misschien toch beter iemand anders vragen volgende keer, Peter. 

Enfin, de opzet van de avond: in iedere serie van twee wijnen één Champagne en één Cava of mousserende piraat.  Je mag ze eigenlijk niet vergelijken, volgens Martin: de verschillen zitten hem in de verschillende filosofieën per wijnboer en verschillende vinificatiemethodes. Uiteraard spelen het veel warmere klimaat en de meestal andere druivenmix in Spanje ook een rol.

We vangen aan met (Pierre) Péters versus  Peter (Lauer). Bij de geitenhangop met geroosterde biet, citroenverbena, hibiscus en crostini de Brut Nature Blanc de Blancs van Péters, meteen herkenbaar als (mooie: fijne mousse, gistneus, verfijnd) Champagne; daarnaast, wat exotischer, met meer fruitaroma’s, kleur en een klein zoetje, de Peter Lauer Riesling Sekt (het eerste hartendiefje van Lauer-überfan Martin).

Amandels kunnen naar kokos smaken, leer ik bij het volgende gerechtje, een amandelbavarois met aspergelint, jasmijn en boekweit. Van Niek Beute, winnaar van het Concours Européen des Ambassadeurs du Champagne en voormalig sommelier bij Vermeer, móest Martin naar Champagneboer Vazart-Coquard. Fijne mousse en véél smaak; erg lekker maar helaas voor mij persoonlijk (kokos is zo ongeveer het enige wat ik niet lust): de wijn versterkt de kokossmaak van het gerecht. Gelukkig hebben andere proevers daar geen last van en het is het tweede hartendiefje van Martin zelf. De Cava Relats, Brut Nature Recaredo is minder intens, heeft ook een hele fijne mousse maar helaas ook een korte afdronk.

Bij het derde gerecht zalm met furikake, Oostindische kers en sinaasappel de rosé van Gaston Chiquet, vorig jaar met hun cuvée Tradition Brut de leverancier van de bubbels bij de Nobelprijsuitreiking. Veel donkerder rose is de Cava Juve y Camps Brut Rosado Pinot Noir die met een bijzondere zoet-kruidige neus het gerechtje voor mij een beetje overheerst. En dat ondanks het krokante laagje furikake - sesam, wasabi en nori - dat voor mij nogal op radijs trekt.

Sandra’s hartendiefje is de Blanc de Blancs van Bruno Paillard, bleekgeel en krijtig; Noël is gecharmeerd van de Cava Rimarts Reserva Especial Chardonnay 2009: goudgeel, heel fris en toch duidelijk géén champagne, een rijke, volle en aardse wijn. “Pistachenootjes,” zegt Just dan weer. O, deze wijnen stonden naast, en maakten een mooi bruggetje naar de kalfspastrami met olijf, pijnboompit en cantharel.

De volgende wijnen pasten beide goed bij de 12 uur zacht in de roner gegaarde pulled pork met truffelsalsa, shiitake en brioche: de fris-elegante (voor sommige proevers iets té fris) Delot Pere & Fils en de zachtere Cava Avinyo Brut Nature Reserva. De laatste harmonieert beter met het gerecht, volgens de meerderheid der proevers, maar wordt er volgens Just ook wat vlakker van. Tja, dat zal van Champagne niet gauw gezegd worden: met z’n typische zuren toch mijn favoriet, vanavond. Aan de andere kant kan dan vanavond ook een (altijd voorlopige!) conclusie zijn dat Cava een ietwat breder pallet aan stijlen biedt.

We sluiten af met zoet: uiteraard zet liefhebber Martin chocolade op tafel, met aardbei, vlierbloesemschuim en lijnzaad. Nello identificeert de zeer fruitige lichtrode wijn als een Brachetto d’Acqui en dat is het inderdaad, van Il Falchetto – “een rode wijn met een wit kraagje” noemt Henri Bloem hem op z’n site. De laatste wijn is de Cava Delapierre Etiqueta Negra Semi-Sec.

Het was weer genieten. Bedankt Martin & Equipe!

Verslag en proefnotities Rob van Ginneken

Bekend raken met Barbera

De wijntijdschriften zijn met artikelen en proeverijen een bron van inspiratie voor wie beter wil leren proeven. Perswijn proefde Barbera’s. Hans van der Horst liet zich daardoor inspireren, kocht en verzamelde een proeverij met alleen Barbera bij elkaar. Een simpel maar doeltreffend concept: we proeven na één referentiewijn nog negen Barbera’s en krijgen de tien omschrijvingen van die wijnen, van a tot en met i. Geef na iedere wijn maar aan welke omschrijving erbij hoort. Ik vind het fantastisch denkwerk van Hans. Eérst proef je de wijn en benoemt wat je proeft. Daarna zoek je overeenkomsten met de omschrijvingen. Nou werkt dat natuurlijk alleen als je goed proeft én als jouw proefvermogen en vocabulaire overeenstemt met dat van de Perswijn-proever. Bramen en bosvruchten, ja dat proeven we allemaal wel. Maar wat te denken van een beschrijving als “gelikt, room, hout, kaneel, zoethout, bramen, zwarte bes, pruimen, vijgen, breed”. Herkennen we de wijn als gelikt? Ruiken en proeven we kaneel en zoethout? Herkennen we dat deze wijn breed is?

Barbera Briccotondo 2012 Fontannafredda doc

De referentiewijn, een eenvoudige Barbera, verkrijgbaar in de supermarkt. Een ongecompliceerde wijn, zo een waar je met graagte een fles van open maakt, ieder moment en elke dag zonder je zorgen te maken over wat de fles kost en met de zekerheid dat je een lekker glas gaat drinken. Diepe kleur. Kruidig, warme neus, terroir impresie in de smaak, drinkt soepel en prettig en is voor mij ook herkenbaar als Barbera. Ik hoor ook nog als omschrijvingen kersen en chocolade, tabak en leer. Valt overigens niet bij iedereen meteen in goede aarde. De critici hebben moeite met de bitters in de wijn.

Barbera d’Asti Superiore 2011 Lurei, Tenuta Il Fachetto

Opgevoed op grote vaten. Ik zie toch al wat bruin in de rand, veel vanille en hout, rubbertje in de rijke neus. Kersen op sap. Elegantie. Rondeur. Hangt mooi na in de mond. Nello noemt de wijn wat ‘gemaakt’, Rob prijst de goede balans in de wijn.

Barbera d’Alba 2012 Vignota, Tenuta Conterno Fatino

Het valt me op dat bij de kleur de jonge wijnen die normaal gesproken alléén paars zijn, toch vaak al een bruine tint hebben. Rijke neus met diepte, kracht en elegantie, zoethout. Claartje benoemt specerijen, roos, een gebrande neus, leer. Noël valt op dat de zuren beperkt zijn, hij benoemt jodium en leer. De wijn hangt mooi na.

Barbera d’Asti superiore 2011 Bricco Paradiso, Tenuta Il Fachetto

Donkere kleur. Toos prijst de complexiteit van de wijn, waarin ze Buijsman herkent en drop. Rob vindt dat de wijn véél van alles heeft. De neus vind ik geparfumeerd, vanille, kruiden, laurier en rood fruit, de smaak heeft veel power en lengte, op de tong krijg je echt een gevoel van diksap concentraat. Goede balans, heel fraaie wijn.

Barbera d’Asti superiore 2010 docg Nizza, Titon l’Armangnia

Hartendief van Hans. Prima commentaren op deze wijn! Ik ben vooral onder de indruk van die rijk uitwaaierende neus. Wow! Zoethout en bloemen, de smaak heeft kracht én lengte én rondeur. Nello prijst de complexiteit van de wijn, er is veel te ontdekken en dat is leuk.

Barbera d’Asti superiore 2009 Nizza, Tenuta Olim Bauda

De oudste wijn uit de proeverij, roodbruine rand, dominante mineralen in de geur, ik mis wat fruit, wel duidelijk houttonen, later ook chocolade en mocca. HansL proeft amarene kersen, oordeelt de geur een pietsie muffig en benoemt felle zuren. Ik vind dit als geheel een elegante wijn, die wel wat spanning mist nu het fruit minder dominant is.

Barbera d’Asti superiore 2009 Ca’di Pian, La Spinetta

Hartendief van Hans. 12 maanden houtrijping. HansL noemt de wijn rustiek door wat belegen tonen, de wijn ruikt fris en naar eucalyptus, zoete aanzet, tikje alcoholisch. Claartje prijs de neus met wat rabarbertonen. Voor mij is dit een van de mooiste wijnen van de proeverij: bruine rand, mint, eucalyptus en rozen, tabak, leer en brandnetel, een hele rijke geur. Volstrekt harmomische aandronk en mooie zuren. Hangt ook goed na.

De Barbera werd in het verleden niet zo serieus genomen, schrijft Perswijn, maar die tijd ligt nu ver achter ons. Barbera was in het verleden een fruitige wijn met veel zuren. Die zuren zijn gebleven maar de druiven worden rijper geplukt bij lagere opbrengsten. Dat geeft evenwichtige wijnen, de zuren geven frisheid en spanning.  De serieuze Barbera’s verdragen rijping op hout en kunnen ook ouderen. Het maakt de karakteristieken van de druif soms moeilijker te proeven dan een generatie terug, want er zijn immers allerlei soorten Barbera – een fenomeen dat voor meer druiven geldt. De infographic boven dit artikel combineert Barbera met worstjes, pizza’s, gegrilld vlees van de barbecue of grillplaat en bij chili gerechten. Dit is een heel nuttige proeverij om de Barbera te leren kennen, en om ons proefvermogen en vocabulaire te ‘ijken’ met dat van wijnschrijvers. Ere wie ere toekomt: Hans Lodewijkx weet de meeste wijnen goed te combineren met de Perswijn omschrijvingen en verdient daarmee een fles Barbera. Proficiat. En complimenten aan Hans van der Horst die veel energie stak in deze leerzame proeverij, hij proeft al enkele weken Barbera’s. “Ik heb me voorgenomen er zelf van te willen leren en deze wijnen drinken is geen straf”, zegt hij daarover met gevoel voor understatement.