zaterdag 21 juni 2014

Witte wijn als de wereld. Van karaktervolle landwijn tot edele contemplatiewijn.

We proeven witte wijnen. In juni is een proeverij met witte wijnen net zo’n mooie combinatie als boerenkoolstamppot met worst. Als oliebollen en oudejaar. Als rokjesdag in april. Paul Heemskerk brengt een mooie selectie op tafel, een knisperend zuivere Cremant de Limoux en van Vinho Verde tot Godellia. Van karaktervolle landwijn uit Gascogne tot edele contemplatiewijn uit Vougeot. Deze blindproeverij verkennen we genot in veel varianten. 

Antech Brut 2011 Cremant de Limoux Grande Cúvee
Knisperend zuivere mousserende wijn. Opmerkelijk mooie geur met heel veel impressies, zoals appel, gist, brioche, tropisch fruit, citrus, vrij geparfumeerd en daarmee krijgen we een indicatie dat het geen Champagne is. Sappige smaak en heel mooi evenwicht. Heel fris, knisperend zuiver, goede zuren en mineralen. Heel mooi. Gemaakt van chardonnay, chenin en mauzac.

Domaine La Salette 2013 Côtes de Gascogne Michel Duffour
De karaktervolle landwijn gemaakt van colombard en gros manseng. Lichtgele kleur, wat brandnetel in de geur, kattepis impressie, brandnetel ook. Sappige wijn met goede zuren, eenvoudig én charmant. 

Godellia  2012 Bierzo
Lichtgeel, schitterende bloemetjes geur, vanille. Fragiele wijn met elegantie, minerale afdronk. Fraaie Spaanse wijn van de godello druif. 

Château Saint Estéve 2013 Côtes du Rhone, viognier
Stuivende neus met meloen, banaan, muskaat en mangotonen, brandnetel ook. Vanille en banaan in de smaak, die veel inhoud heeft. Mooie mineraaltonen en zuren. 

Prijs en kwaliteit
Iedere wijnliefhebber kent de vraag en de daarop volgende dialoog: proef je dat er nou echt wel vanaf? De vraag die veel mensen stellen als ze de onverwacht hoge prijs van een fles wijn horen. In de krant stond dat wij het redelijk vinden dat er salarisverschillen zijn. We vinden het legitiem dat bijvoorbeeld een directeur vijf keer zoveel verdiend als de laagstbetaalde medewerkers. Er stond ook bij dat we 'denken’ dat die directeur in werkelijkheid niet vijf keer, maar elf keer zoveel verdient. En het onthutsende was dat in realiteit de directeur zeventien keer zoveel verdiende. Niet echt goed voor ons gevoel van rechtvaardigheid. Enfin, ik weet niet meer op welke cijfers het bericht gebaseerd was en welke medewerker en directeur ze hebben onderzocht. Ik weet wel dat er wijnen zijn die vijf keer of tien keer zoveel kosten dan de karaktervolle landwijn. En ook twintig keer zoveel. Of honderd keer zoveel. In deze proeverij kost de duurste wijn ongeveer twintig keer zoveel als de eenvoudigste wijn die op tafel staat. En het punt is dan dus: proef je dat er aan af? De vraag achter de vraag is: betalen we teveel voor die dure wijn of is de wijn zijn geld waard? De vier wijnen die ik hierna beschrijf behoren absoluut tot de edele wijnsoorten. Daar betalen we veel meer voor. Ze komen van wijngaarden die met hun terroir volstrekt uniek zijn in de wereld. Wijnen die geliefd en gezocht zijn en daarmee ook kostbaar. Nou zijn er wijnen voor allerlei gelegenheden, voor allerlei gemoedstoestanden, voor op het terras of de maaltijd, voor een eerste glas om elf uur bij schitterend zomerweer, voor een laatste glas om een dag af te sluiten, voor het omschakelen als je thuiskomt na een vermoeiende dag, voor het vieren van een verjaardag, of een eerste vakantiedag, voor het ophalen van mooie herinneringen, voor het vieren van een heugelijk feit zoals het behalen van een diploma, voor een verloving of trouwerij, het vieren van een jubileum, het ophalen van herinneringen, voor het lessen van dorst, de droomfles die je open wilt maken als je de loterij wint, de fles die je bewaart voor bij een gedroomd diner met een favoriete kunstenaar of de zakenman die je intens bewondert, voor bij een stamppotje met raapsteeltjes, voor bij oesters, voor bij foie gras… noem maar op. Deze edele wijnen zijn wijnen die je met aandacht degusteert, die drink je eigenlijk niet, daar geef je heel veel aandacht aan. Een mooi ritueel. En ja, die zijn onmiskenbaar iedere euro waard die je ervoor betaalt. Het kan voorkomen dat zo’n wijn blind in een serie staat naast de karaktervolle landwijn. Het kan zijn dat iemand die lekkerder vindt. Meestal zijn dat niet onze leden, geoefende proevers, die proeven het verschil echt wel. Het is geweldig als een karaktervolle landwijn goed uit de vergelijking komt, want het leven is te kort om slechte wijn te drinken. Maar deze edele wijnen verdienen aandacht, het zijn wijnen om het leven bij te bespiegelen, het zijn mijn favoriete contemplatiewijnen. Altijd weer een genoegen om die te degusteren. Op zomaar een dinsdagavond in juni die daarmee een gouden randje krijgt. 

Pouilly Fumé 2011 De Ladoucette
De geur van deze wijn, die nog te jong is, is enorm rijk aan impressies. Ik ruik honing en druivensuiker, boenwas en abrikoos, HansH ruikt sinaasappel, Kees rijpe witte pruimen en tropisch fruit. Elegante, vriendelijke en sappige smaak met boter in de mond.

Puligny Montrachet 2011 Roux Père& Fils
Feestwijn, voor mij de mooiste wijn uit de proeverij. Een heel zuivere neus met vanille, chardonnay tonen, boterig en later ook mocca en toffee. Charmeur op de tong en heel mooie balans. Willem Jan ruikt ananas en prijst de mooie bitters in de wijn. Paul ruikt witte amandel, Kees hazelnoot, Toos citrustonen. Voortreffelijke wijn. Edele meditatiewijn. 

Domaine de Vougeraie 2010, Le Clos Blanc de Vougeot
Willem Jan kent deze geur wat meer kruiden toe, Kees noemt de geur van geroosterd brood, citrus, Toos ruikt boter en perzik. Noël ruikt toast. In mijn aantekeningen staat dat de neus wat klein is, maar de smaak krijgt positieve kritiek: prachtige balans, goede zuurgraad, amandel in de afdronk, goede balans, dit is een hoge wijn en dat proef je doordat de wijn enorm lang nahangt. Hartendief van Paul. Een feest om te degusteren. Een van de topwijnen van de wereld. 

Domaine de Vougeraie 2009 Gevrey Chambertin
De rode wijn van dit domein is aanlokkelijk: mooie pinot geur met vanille en al wat lichte staltonen, elegante smaak. Het is een heerlijk glas wijn, om bij thuis te komen, om een dag een zilveren randje te geven, om een verjaardag te vieren. Wat kan een wijnboer in de Bourgogne het beste plaatsen: chardonnay of pinot werd gevraagd. Nou, de wijnen zijn allebei erg mooi, maar de witte Vougeot vertoont echter net even méér klasse.



 

zaterdag 14 juni 2014

Summumproeverij: Bordeaux drinken op zijn hoogtepunt


Met de tegenwoordige prijzen in de Bordeaux proef je de hogere wijnen niet meer elke dag. Een wijnkelder is goud waard. Letterlijk. Henk heeft zo'n kelder. Met veel mooie Bordeaux die daar jong naar toe zijn gegaan en nu op dronk weer uit de kelder mogen. Naar de proeftafel van de Wijnsociëteit. We beginnen iets na half negen, tijd genoeg. Half elf klaar denk je dan. Doei, geen schijn van kans. De tijd vliegt want dit zijn geen snelle wijnen. Ze vragen aandacht, in het proeven en in het commentaar.  Ze verdienen het ook, ik heb weer veel sterren genoteerd bij mijn proefnotities.



Henk vindt dat een rode Bordeaux proeverij hoort te beginnen met witte Bourgogne. En vandaag gaat hij nog een stapje verder. We proeven twee maal wit als indrinker. De Quartz 2011 van Cantina Terlan (Alto Adige) is in de neus duidelijk herkenbaar als sauvignon blanc. Zweterig, buxus, pipi du chat, iets hout. Maar ook mineralig fris. Iets zwoele aanzet met zuren die pas in het middendeel het sauvignon-niveau bereiken. Mango en papaya. Beetje filmend, mooie afdronk, fijn glas.De Chassagne Montrachet 1e Cru Les Caillerets 2007 van Marc Colin et fils vond ik prachtig. Volgoudgeel, duidelijk ouder in de neus met zelfs iets boenwas. Soepele ronde aanzet, vol en breed van smaak, veel body, hout is aanwezig maar mooi verweven, fijne afdronk. Dit is een waardig begin van een Bordeaux proeverij...



Henk opent het rood met twee wijnen uit 2007. Eén links, éen rechts. Château Pichon Longueville 2007 2e Cru Pauillac versus Clos Fourtet 2007 1e GCC-B Saint Émilion. De wijnen hebben al best veel ontwikkeling, vooral de Fourtet. Geen jaar om nog lang te bewaren. Vroegrijp, maar tjonge wat lekker. Vooral de Fourtet. Zachte fluwelige aanzet, balans, zacht rood fruit, nog ietsje tandplak, veel volwassener dan verwacht. Chocola én een mooi zuurtje. Afdronk is fijn maar niet zo lang. Heerlijke wijn.



In de tweede serie staat Château Grand Pontet 2004 GCC Saint Émilion tegenover Château Clerc Millon 2004 5e Cru Pauillac. En 2004 is duidelijk een stap omhoog ten opzichte van 2007. Iets strenger, meer complexiteit, meer substantie, minder ontwikkeling. En true-to-type. Clerc Millon is een van mijn favoriete huizen. Donkerrood, ietsje gebruinde rand, glanzend. Mooie zachtzure aanzet, lakritz drop, chocola, bessig, nog wel tannines maar mooie balans. Ik ben helaas de bob, dus spugen.



Serie 3 gaat tussen  Château La Pointe 2000 Pomerol en Château Marquis de Terme 2004 4e Cru Margaux. 2000 is een heel fijn jaar en de hogere wijnen gaan nu pas richting hun top. Zo ook de La Pointe. Wat heeft deze Pomerol zich mooi ontwikkeld! Donkerbruinrood, glanzend, evolutie in de rand. Prachtige Bordeaux-neus met ceder, laurier, leer etc. Mooie zuren in de aanzet, bessen, koffie, lakritz. Elegante, mooi geouderde wijn. Iets vegetaal maar heel intens, zegt Toos. Just ruikt én proeft truffel. We drinken deze wijn op zijn hoogtepunt.



In serie 4 en 5 staan twee wijnen uit 1993, die we uiteindelijk naast elkaar proeven. Château Léoville Barton 1993 2e Cru Classé St. Julien en Château Cos-d'Estournel  1993 2e Cru Saint-Estephe.  The Beauty and the Beast. Finesse en harmonie versus stevigheid en structuur. Allebei linkeroever, maar totaal verschillende AC’s.  De wijnen zijn donkerroodbruin, met duidelijke evolutie in de rand. Maar allebei met een nog frisse neus en minder ontwikkeling dan ik verwacht had. De Leoville-Barton heeft inderdaad die St-Julien  zuur-frisse aanzet. Nog tandplak maar ook al iets drogend. En de Cos is geweldig. Natuurlijk was Cos toen al geen typische robuust tannineuze St-Estephe, en na twintig jaar in de fles zijn alle scherpe kantjes er af. Mooi geouderde neus, typisch Bordeaux, ceder en sterke tabak. Just ruikt paddenstoel, hei en thijm. Mooie gebalanceerde aanzet, fijne zuren, rondeur, kersen, prachtige afdronk. Superwijn.



En om het af te leren nog een uitdrinker. Spaans. Sherry. Tio Pepe “Fino en Rama” van Gonzalez Byass & Co in Jerez de la Frontera. Sluit niet echt aan bij Bordeaux,  maar sluit wel mooi af. Heerlijk bij de kaas. Jong drinken, binnen drie maanden. Vol, vettig, aromatisch van amandel en hazelnoot maar met de frisheid van groene appel. Blaast de geitenkaas van tafel.



Mooi om deze toch kostbare Bordeaux in een jaar-opstelling te proeven.  2007 kreeg het al moeilijk. De 2004's bleven stoer overeind. De 2000 en de 1993 waren voor mij de toppers van de avond, met name de Cos. Heimwee-wijn. Heimwee naar de tijd voordat het Parker toverstafje veel wijn in jam veranderde. Heerlijke avond.

Verslag en proefnotities Noël Geisen


zondag 8 juni 2014

Hongarije Op Herhaling


Toos Dusee noemt haar proeverij Op Herhaling. Altijd een goed idee, een herhalingsproeverij. Want: herkennen we wijnen? Waarderen we de wijnen hetzelfde als vorige keer? Zien we ontwikkeling in wijndomeinen? Van jaar tot jaar kunnen wijnen behoorlijk verschillen, door klimatologische omstandigheden, door ingrepen van de wijnmaker, door adviezen van oenologen, ja zelfs herinner ik me een kwalitatief uitstekende Medoc wijn die van jaar tot jaar uitstekend presteerde, maar waar ineens een jaargang compleet uit de toon viel… het jaar dat de wijnboer scheidde van zijn vrouw. Er zijn veel omstandigheden die een rol spelen.We proeven Hongarije.  

Witte wijnen

SZEPSY Fürmint 2012 Tokaji
Licht bloemige wijn, geuren van wit fruit en lychees (zegt Paul), amandel. Stevige smaak, blijft lang nahangen. 


SZEPSY Hárslevelü 2010 Tokaji
Hartendief van Toos. Een heel prettig glas met licht bloemige geur, waar ik ook een piepklein zoetje in ruik. Berry ruikt wat hooi, Nello ruikt mango. Ik ruik ook meloen. Elegante wijn met goede zuren, spritzig, bittertje. 

In de witte serie vallen de wijnen van St. Andrea een tikje tegen. De Napbor 2012 en Örökké 2011 missen spanning en het hoge alcoholpercentage zit het genieten wat in de weg. Toch is dat opmerkelijk, we bezochten St. Andrea vijf jaar geleden en waren onder de indruk van de kwaliteit. Daarna proefden we de wijnen onder meer in 2010 en 2012 op sociëteitsavonden. De blends vallen deze proefavond tegen, terwijl de autochtone monocepages het goed doen. De witte SZEPSY wijnen komen beter tot hun recht.

Rode wijnen

Heimann 2009 Fransiscus Cuvée, Szekszárd
Deze wijn van cabernet franc en sagrantino kan mij wel bekoren, maar krijgt niet bij iedereen de handen op elkaar. Gebruinde rand bij een donkere kleur, Fruitige geur en wat peperkoek in de neus, die me later ook wat moeilijk voorkomt. De wijn trekt wat in de mond, geen allemansvriend, toch ook rondeur, het is gewoon een karaktervolle wijn. Kees benoemt laurier, pruimen en inkt. Bij een mooie hachee of wildschotel is dit een aantrekkelijke fles. 


Heimann 2011 Barbár Cuvee, Szekszárd
Deze cuvee van cabernet franc, kekfrankos, merlot en tannat spreekt meer proevers aan. Zwartrode kleur. Elegante neus met zoethout, koekkruiden en rode kersen, zwoel kruidig. Just ruikt zoethout, kersen, kruiden en drop. De smaak is elegant, wellicht een tikje eendimensionaal. Paul roemt de goede zuren. 

St. Andrea Merengö 2009 Egri Bikaver Superior, Eger
Hartendief van Toos. Je mag mij hiervoor wakker maken. Voorname geur met tonen van chocolade, mokka, kruiden, laurier. Trekkende smaak maar wat een geweldig mooie balans. Prachtig rood glas met ook rood fruit in de smaak. Just is ook onder de indruk, van onder meer de goede balans, hij ruikt tabak, paddestoelen en proeft in de smaak iets van ijzer. Kees roemt de concentratie in de wijn en benoemt tabak en bramen. Prachtig mooi stierenbloed! Gemaakt van 32% cabernet franc, 27% merlot, 25% kékfrankos, 9% cabernet sauvignon en 5% syrah. Vijf edele druiven waar György Lörincz een fantastisch glas heeft gemaakt. Leuk dat Toos deze inzet, twee dagen nadat de wijn ook werd geschonken op de Grand Prix Saint Hubert. Deze wijn was de winnaar van het Proefschrift Wijnconcours 2011.

Dessertwijn

Béres 2006 Tokaji 5 Puttonyos Aszú, Tokaj-Hegyalja
De edelzoete wijn die onder dezelfde condities wordt gemaakt als de edelzoete wijnen uit Bordeaux en de Loire. De zomer was iets koeler dan gemiddeld in 2006, maar de nazomer was juist weer warmer dan gemiddeld, ideale omstandigheden voor het optreden van de edele rotting. In de geur komt die duidelijk naar voren, ook abrikoos, wat citrus. Schitterend evenwichtige smaak met amandeltonen, heel fraaie zuren en een verfijnd bittertje. Gemaakt van furmint en hárslevelü.

zondag 1 juni 2014

WINNAAR Grand Prix Saint Hubert



De jubileum editie van de Grand Prix Saint Hubert die werd gehouden in restaurant de Echoput in Hoog Soeren, het gastronomische paradijs van de smaakgoeroe Peter Klosse, is gewonnen door het team van de Brabantse Wijnsociëtiet bestaande uit Peter van den Besselaar, Berry Marinussen en Nello Pischedda. 

De Grand Prix is de oudste en meest prestigieuze blindproefwedstrijd van de Benelux. Jan van Lissum memoreerde voor de prijsuitreiking bekende namen uit de Nederlandse wijnwereld die de prijs hebben gewonnen. Ook roemde hij speciaal de sommeliers van restaurants die het lef hebben om aan de wedstrijd deel te nemen. 


Er staan tien wijnen op tafel, daarbij zijn veertien landen gegeven en de proevers maken steeds een keuze uit vijf landen, om vervolgens ook nog herkomstgebied, druif, jaargang en producent te vermelden.


De wijnen die dit jaar blind werden geproefd waren:

1 Libanon - Carignan, Cabernet Sauvignon, Cinsault,

2 NO Frankrijk - Pinot Noir

3 N Italië - Nebbiolo

4 Argentinië - Malbec

5 Hongarije - Kekfrancos, Blauburger, Merlot

6 Spanje - Bobal

7 Oostenrijk - Zweigelt

8 ZW Frankrijk - Merlot

9 ZO Frankrijk - Syrah

10 M-Italië - Montepulciano


Jurylid Fred Nijhuis memoreerde voor aanvang dat alle wijnen typisch zijn voor de streek, vaak zijn het monocepages, maar als er in de streek juist mixen zijn van druiven, dan staan die op tafel. Zelf noemt de organisatie de Grand Prix Saint-Hubert, de oudste, meest prestigieuze blindproefwedstrijd van de Benelux een ultieme uitdaging voor iedere wijnliefhebber. De complete uitslag van de wedstrijd kun je HIER lezen. Ook Noël Geisen, Wouter van Huijstee en David Koenen namen deel aan de wedstrijd. Het winnende team scoorde op alle wijnen, soms alleen met herkomst of druif, maar ook flink wat wijnen met beiden. De prijs bestaat uit een wisselbeker en gouden dukaten voor de proevers. Het is moeilijk aan te geven hóe prettig het gevoel is om deze wedstrijd te winnen, een opgave die onmogelijk lijkt. Deze winst onderstreept dat de Brabantse Wijnsociëteit een uitstekende plaats is om méér te leren over wijnproeven, of zoals de slogan luidt: beter wijnproeven is meer genieten.