Beter wijnproeven, méér genieten

Herrie in de kelder proeverij

2012-01-28T11:22:00.000+01:00

Paul Heemskerk brengt wijnen uit zijn kelder op tafel. Hij stoeit met een vraag. Benut ik ruimte voor flessen die moeten rijpen? Of leg ik flessen weg waar ik direct van kan genieten, zegt Paul. Hij brengt beide soorten wijn op tafel. Bijvoorbeeld de lekker ongecompliceerde witte Little James Basket van Sainte Cosme, gemaakt van sauvignon blanc en viognier. Of de Portugese Kopke wijnen uit de Douro. Zonder meer lekkere wijnen. Hieronder echter een keuze van de wijnen die móeten rijpen en dan hun rijkdom tonen.

Château Gaudrelle 2010 Vouvray

Sec Tendre staat op de fles en dat tendre moet slaan op een zoetje in de aandronk. Een neus met citrusfruit, mango en honing. Erg mooie balans in deze wijn van chenin blanc uit het Loiregebied. Veel fruit zegt Kees. Mooie bitters op het eind, aldus Claartje. Piepjong nu nog, en toch al lekker. Kan moeiteloos een jaar of vijf de kelder in. En dan ieder half jaar ervan genieten.

Château Lynch Moussas 2006, Pauillac, 5^e Grand Cru Classé

Kreupelhout en leer in de neus. Volle aandronk, wijn met veel kracht, goede balans en verfijnde zuren. Later ook aardse tonen. Bertram mist wat body in het middengedeelte van de wijn. Rob noemt de wijn elegant, Dimph noemt als smaakcomponenten vanille, kers, peper, koffie, drop en tabak.

Poliziano, Vino Nobile de Montepulciano 2006

Gemaakt van 85% prugnolo, aangevuld met colorino, canaiolo en merlot. Een mooie uitdager naast de klassieke Bordeaux. Beide wijnen zijn de moeite waard, de Toscaanse wijn maakt net even meer indruk. Grafiet en rozebottel ruikt Rob in de neus, Dimph noemt de wijn kruidig. De neus is mooi rijk met een impressie van zoethout. Rondeur en souplesse in de smaak met wat tabaktonen, de wijn combineert kracht en finesse.

Sainte Cosme 2006, Gigondas

Een elegante wijn met geweldig veel fruit, cassis in de neus en de smaak, aldus Gerard. Ik vind dit een mooi gemaakt klassiek glas wijn, tabak en kers in de neus, prettige aandronk, vief, mooie zuren, levendige wijn.

Clos de los Siete 2008, Mendoza, Argentinië

Hartendiefje van Paul. Roodzwarte kleur, kruidig en milde bitters met ook nog fruit, zegt Gerard. Mint in de neus, jammig en met hoog concentraat, aldus Peter E. Het bouquet doet mij denken aan een inktpotje, en de geur van gebrande suiker (Buijsman). De aandronk is zwoel, en dan een ontzettend lekker mondgevoel, charmant en innemend, dit is hap sap, verlangen naar de volgende slok!

Michel Torino Tannat reserve 2008, Argentinië

Wijn gemaakt op maar liefst 1.700 meter hoogte. Ronald ruikt iets van wierrook. Zwart paarse kleur, zegt Gerard, met een neus die kruidig is, ruikt naar cassis en een smaak die ‘hoekig’ is. Paul vertelt dat deze wijn al twee dagen openstaat. Die dagen hebben hun werk goed gedaan, vind ik. Want ik bemerk een prettige rondeur in het mondgevoel. Duidelijk een zoetje ook. Bittertje in de afdronk. In mijn aantekeningen staat: een ‘Beest van een wijn’.

Mas Amiel Grenache Noir, Maury

Deze vin doux naturel zit in een hip moderne uitmonstering, heel leuk. Hartendiefje van Paul. Dat is te begrijpen, een heel elegante wijn, prettig zoet en heel fris. Geweldige dessertwijn.

Tourtje Europa blijkt Tour d’Amour

2012-01-23T18:01:00.000+01:00

Claartje Grielis had een Tourtje Europa als thema van een typische Claartje proeverij: witte onderleggers, klassiek-elegante wijnen afgewisseld met extroverte nieuwlichters zonder valse bescheidenheid. Het werd een Tour d’Amour met fraaie wijnen voor iedereen.

De indrinker zet meteen de toon: Chateau D’Esclans steekt Ott en andere Provence top-rosé naar de kroon. In kwaliteit en in prijs. Hun Domaine Sacha Lichine "Les Clans" Rosé 2008 van 75% Grenache & 25% Rolle (Vermentino) krijgt 18/20 van Gault-Millau. Ik noteer een mooi helder glanzende zalmrose kleur, een minerale, expressieve neus van besjes en framboos die je van afstand kunt ruiken. Stevige friszoete aanzet, wat beperkte zuren, bittertje achterin, misschien zelfs een beetje aards. Nello roemt de vulling, het evenwicht en de romigheid van deze mooie wijn.

De eerste serie werd breed herkend als Riesling van de Moezel. Het helpt natuurlijk als je weet welke wijnreisjes Claartje de laatste tijd gemaakt heeft. Dan komen er altijd mooie wijnen mee terug. Zoals de Ansgar Clüsserath Trittenheimer Apotheke 2008 Riesling Spätlese. Meloen en boenwas in de neus, zwoelzoete aanzet en toch prachtig frisse zuren tot in de afdronk. Ik was er deze zomer, mooie wijnen van een herkenbaar type, heerlijk drinkbaar aan de oever van de Moezel.

De tweede serie werd door een aantal proevers veel moeilijker bevonden. Zowel in het determineren als in de smaak. Wijnen met weinig zuur leiden altijd tot smaakdiscussies. Deze wijnen zijn goudgeel met beperkte zuren, iets stoffig met een groene ondertoon. Lastig. Paul herkent hazelnoot, boter en stro als Chardonnay-signalen. Toos herkent terecht Hongarije. We proeven twee wijnen van St. Andrea, de wijnmaker van 2009. De Napbor Egri Cuvée 2008 valt op door zijn diepe kleur en smaak, maar ook door zijn variatie aan druiven: Chardonnay (45%), Pinot blanc (27%), Sauvignon blanc, Hárslevelü, Viognier, Rajnai Rizling en anderen… De tweede wijn, Örokké Egri Feher 2008, gemaakt van Hárslevelü, Chardonnay, Olaszrizling, Sauvignon blanc, Szürekebarát, is mineraliger en lichter van karakter.

Verder met twee rode wijnen in de derde serie. Paul vindt in de eerste wijn de zuren en bitters nogal fors, de tweede heeft meer balans. Hans zou de wijnen nog laten liggen. Ik noteer bij beide wijnen iets evolutie in de rand, toch nog jong, iets natte wol in de neus, flinke bitters, iets groen nog, met de tweede wijn duidelijk meer rondeur en iets minder fruitexpressie. Voor mij Duitsland, de Ahr. En in de overmoed wed ik met Cees vd Wiel dat beide wijnen van Deutzerhof zijn. Helaas. Wijn 1: Kreuzberg, Ahr, 2008 Spätburgunder Devonschiefer. Wijn 2 inderdaad Deutzerhof Cossmann-Hehle, Ahr, 2007 Spätburgunder Balthasar C. Mooie wijnen die mij ook weer een mooie wijn kosten.

Voor de proevers is het altijd fijn als ze er niet te ver naast zitten. En dan is het fijn als er typische wijnen op het programma staan. In de vierde was Italië de volgende halte in de Tour. Als eerste een donkerrode wijn met iets evolutie in de rand. Mooie zwoel-harmonieuze aanzet. Nog iets stoffig, tannines, tandplak. Maar ook al balans. Ronald determineerde zeer goed Bolgheri : Guado al melo, Bolgheri superiore 2006, Cabernet sauvignon, cabernet franc, merlot. Prachtige wijn.

Claartje bouwde de intensiteit en de concentratie van de wijnen verder op met een Anglianico del vulture “Il Repertorio” 2005 van Cantine del Notaio. Volgens Peter vd Ende jammig-dik kruidige fruit met veel “sjep”.

In serie 5 Laat Claartje de laatste sluier van terughoudendheid vallen. Vega Sicilia maakt smaakvolle, elegant-beschaafde wijnen die tot de mooiste van de wereld behoren. Parker rijdt geen elegante Lancia maar een vette Chrysler. We proeven twee Parker-wijnen van 95 punten. Als eerste de Pintia Toro Cosecha 2005, een eigendom van Vega Sicilia in Toro, iets verderop langs de Duero. Heftige concentratie, bakken rood fruit, modern gemaakt van de Tinta de Toro, een kleine dikhuidige Tempranillo. Het is pas 5e jaargang van deze wijn maar hij heeft al een “forse” reputatie. De tweede wijn, Aalto 2003 Ribera del Duero is gemaakt door de voormalige wijnmaker van het vlakbij gelegen Vega Sicilia. De wijnen zijn bijna zwart van kleur, met een eau de vie neus, een vet-zwoele aanzet met veel alcoholzoet. De Pintia onderscheidt zich door het kruidige karakter en het geconfijte fruit. De Aalto typeert zich meer naar koffie, drop en iets meer zuren. Ronald herkent voorzichtig nog tempranillo, maar hij wordt meteen terechtgewezen: dat kan toch niet met die kleur en dikte… Sommigen mensen houden van Lancia’s, anderen van Chryslers.

En daarom had Claartje nog een zesde gang: Bordeaux wordt meteen breed herkend. Twee mooie klassieke donkerrode wijnen met laurier, cassis, fijne concentratie, mooie zuren en toch zacht. Toos constateert dat twee wijnen op elkaar lijken, waarbij de ene steeds net een tikje lichter is. Terecht: het gaat om Chateau Magdelaine St. Emillion 1er G.C. 2007 én hun tweede wijn, Les Songes de Magdelaine, St. Emillion G.C. 2007. Het was een heerlijke en interessante avond van tegenstellingen. Met een happy end in de vorm van een mooie Béres Tokaji Magita Riesling cuvee. Claartje noemt de De Magdelaine 2007 en Aalto 2003 als hartediefjes van de avond. Both of Best Worlds.

Verslag en proefnotities Noël Geisen

Duitse rieslings: volstrekt unieke wijnen

2012-01-14T21:09:00.000+01:00

Het hoeft niet. Maar het is een leuk gezelschapsspel. Jezelf het hoofd buigen over onzinnige vragen. Als je de rest van je leven nog maar wijn van één druif mag drinken, welke druif is dat dan? De dialoog over zo’n vraag geeft kenners plezier. Kies je voor een veilig antwoord? Laten we zeggen merlot of cabernet sauvignon. Hele populaire druiven. Of kies je voor een spannend antwoord, misschien een curieuze druif? De teroldego of scheurebe. Mogelijk gaat de discussie daarna over de verschillende soorten wijn die van een druif kunnen worden gemaakt. Ik zou twijfelen tussen chenin blanc en riesling. Want variatie is fijn, en van deze druiven worden héél verschillende wijnen gemaakt. Dat maakt ze in de ogen van het brede publiek ook tot moeilijke druiven. Je weet immers niet precies wat je koopt: krijg ik een droge wijn, een wijn met restzoet of zelfs een edelzoete wijn. Riesling is de donderjager waarvan al sinds mensenheugenis verfijnde en beroemde wijnen worden gemaakt. In hele oude prijslijsten van wijnhandelaren kun je dat zo mooi terugzien. Naast de fameuze Pauillac en Sauternes staat tegen een zelfde prijs Rijnwijn of Moezel. Sommige namen zijn door roekeloze marketeers verkwanseld door onder die naam matige massawijnen op de markt te brengen, zoals Liebfraumilch. Andere namen hebben nog de glans van vroeger, zoals Bernkasteler.

Het is heel prijzenswaardig dat de broers David en Felix Warners het initiatief namen om een wijnhuis te starten die de riesling wijnen centraal stelt. Felix is te gast bij de Brabantse Wijnsociëteit. Wij proeven veertien wijnen van Rieslinghuis. Hieronder een impressie met zoals altijd een persoonlijke selectie.

Ürziger Würzgarten 2009 Riesling Spätlese feinherb, Jos. Christoffel Jr., Mosel

Mooi bloemige tonen in de neus, die ook vooral naar mineralen en jasmijn ruikt. Kees ruikt sinaasappel. Fijne zuren, levendige wijn, mild en met een goede balans. Na afloop vraag ik de organisator van de proeverij altijd welke twee hartendiefjes hij heeft. Felix noemde zonder lang dubben meteen deze wijn. Da’s sympathiek, want meestal worden bijzondere en exclusieve wijnen genoemd. Deze prettig geprijsde wijn is héérlijk en heeft die typerende riesling expressie. Uniek is zijn soort.

Battenfeld Spanier Hohen-Sülzen 2009 Grüner Sylvaner, Rheinhessen

Goudkleurig, Toos ruikt appel, meloen en steen. Paul benoemt de geur als Bourgondisch en benoemt amandel. Zelf vind ik de neus heel verfijnd, tikje gesloten wellicht. De wijn is geconcentreerd, met veel kracht, goede zuren en prettige balans. Deze wijn steelt de show naast de chardonnay van Künstler.

Hochheimer Stielweg 2008 Riesling trocken, Alte reben, Künstler, Rheingau

Künstler mag alle chardonnay rooien en riesling ervoor in de plaats zetten, zegt Bertram. Hij prijst de mineraliteit en fijne zuren in deze Rheingau wijn. HansL zegt dat de wijn juist mooi is door de tegenstellingen die in één fles zijn verenigd. De wijn is heel compleet, staat in mijn aantekeningen. Wat gist en toast in de neus en later mineraliteit. Ik vind de wijn nog jong, heel sappig en met een uitstekende balans. Lange afdronk en dat is altijd een indicatie voor een goed gemaakte en hoge wijn. Künstler is een meester-wijnmaker.

Mandelberg 2008, Riesling Alte reben, Philipp Kuhn, Pfalz

Naast Künstler staat deze 2008, met een verfijnde neus waarin ik meloen ruik. Bertram ruikt rijpe appel, groene ananas en een wat rare tropische toon. De wijn zet iets strakker in, aldus Bertram met pittige zuren en voldoende zachtheid. De aandronk typeer ik als charmant, goede zuren en prima balans. Duidelijk ook citrustonen.

Felseneck 2010 Riesling Grosses Gewächs, Schäfer-Fröhlich, Nahe

Hartendiefje van Felix. Een wijn om nu al – maar later nog meer – van onder de indruk te raken. Heldere kleur. Ik raak vrolijk van deze neus: briljant mooi! Mineralen en brandnetel, Claartje typeert de neus als citrus en zweetvoeten. De wijn heeft meer kracht dan charme, goed concentraat en heel compleet. Kan en moet rijpen. Is daarna een geweldige eetwijn.

Kirchenstuck 2010 Riesling Grosses Gewächs, Battenfeld Spanier, Rheinhessen

Kleur van oud goud. De neus geeft een impressie van nat karton, die vervliegen, om daarna lekkere citrustonen te geven. Claartje ruikt ananas, de wijn is mooi vol, rond en droog. Elegant is het oordeel van Claartje. Goed concentraat en lange afdronk. Boeiend glas.

Hoge wijngaarden in Piesport

Piesporter Goldtröpfchen 2008, Riesling Kabinett, Reindhold Haart, Mosel

Dit is weer zo’n typische riesling die volstrekt uniek is. Sommige wijnen kunnen alleen in Duitsland gemaakt worden, zegt Felix. Verfijnde neus, schitterende aandronk met een levendige balans tussen zoet en zuur.

Piesporter Goldtröpfchen 2008, Riesling Kabinett, Sankt Urbanshof, Mosel

Zelfde wijngaard, zelfde druif, zelfde jaar. Andere producent. Voor beide wijnen mag ik wakker gemaakt worden, ’s nachts. Maar misschien dat ik deze nog nét een tikje beter beoordeel. Gesloten neus. Maar verder een loepzuivere wijn: vief en goede balans, wijn met veel spanning en nog een lang leven voor zich.

Zilliken Rausch Riesling 2009 cuvee ‘Diabas’, Saar

Erwin ruikt appel, de wijn is iets droger dan de volgende, sappige wijn, snoepje. Naar het oordeel van HansL geeft deze wijn meer fruit, sinaasappelbitters, er valt meer in te beleven dan in de volgende wijn. Citrus en appel ruikt Dimph. Mijn aantekeningen: nog wat gesloten neus, enorm rijke en complexe wijn met een charmant zoetje en bitter in de afdronk. Mijn voorkeur gaat uit naar de volgende wijn. 91 WA punten.

Halenberg 2008 Riesling cuvee –R–, Emrich-Schönleber, Nahe

Lichtflorale neus met petrol impressie, frisse zuren, goed concentraat, hele mooie balans en goede lengte, zegt Dimph. Mijn aantekeningen: bloemige en rijke neus! Die zet zich door in de smaak, een botertje, rondeur en concentraat, héle lange afdronk. Deze wijn is levendig. Mineralen. Finesse en spanning. 94 WA punten. Drinkperiode tot 2030.

Heerkretz Riesling Auslese 2010, Wagner Stempel Rheinhessen

Wil verzucht bij deze wijn ‘heerlijk’. Paul heeft gerijpte Chaource meegenomen en die combinatie is prima. Schitterende neus met honingtoon, pracht concentraat, de wijn proeft op de tong om te beginnen met zuren en die gaan langzaam over in volzoet. Ananas-tonen en mineralen. Zo’n fles om de eerste zomerdag mee te vieren, een verjaardag, of zoals nu na een mooie proeverij. 90 WA punten. Drinkperiode tot 2026.

Een fijne avond voor liefhebbers. Wie zich verdiept in riesling, heeft daar een leven lang plezier van, is mijn overtuiging. David en Felix brengen het beste op dit gebied samen, en da’s gemakkelijk. Je hoeft geen kenner te zijn om te profiteren van hun aanbod, waarvan ze aangeven ‘dat enkele van de beste wijnen van de wereld’ er deel van uitmaken. Zo is het.

Nieuwjaarsreceptie 2012 met aandacht voor trends in wijnmaken en wijnhandel

2012-01-08T09:59:00.002+01:00

Noël Geisen memoreerde in de nieuwjaar speech de hoogtepunten van een goed proefseizoen. Geweldig is dat de Brabantse Wijnsociëteit voor het eerst op het podium kwam bij de Grand Prix Saint Hubert (Richard, David en Noël). We proefden meer dan 550 wijnen in 38 proeverijen, vaak bijzondere druiven (alleen al de Veneto proeverij bestond uit 22 druiven).

Noël vroeg aandacht voor de goed verzorgde documentatie. Met Rob van Ginneken kreeg de proefwedstrijd een uitstekend winnaar. Noël verwoordde de gevoelens van veel leden bij het noemen van de hoge kwaliteit van de proeverijen en de verrassende thema’s: bijvoorbeeld de vitamine B10 proeverij, Buckler Bordeaux, wijn en spijs bij Pollevie, Gesamtkunstwerke en wijn en chocolade. We proosten met elkaar op een vineus en gezond 2012 met champagne.

Vinoloog en wijnhandelaar Bertram van Zwol (Henri Bloems Breda) nam in een causerie de trends in de wijnhandel en het wijnmaken met ons door. In zijn verhaal zaten veel interessante nice-to-know weetjes. Bijvoorbeeld dat de Champagneboeren 315 miljoen flessen produceerden in 2010 en… 319 miljoen flessen verkochten. Terwijl er nog een voorraad is van 1.4 miljard flessen. Nederland staat warempel in de top 10 van importerende landen (positie 10). Vóór de crisis kochten we in Nederland nog 4 miljoen flessen champagne (2007), na dalingen in 2008 en 2009 trok de verkoop in 2010 weer iets aan tot 2,5 miljoen flessen. Champagne is een gezond wijngebied, stelde Bertram. Van Bordeaux kunnen we dat niet zeggen. De voorverkoopcampagne 2010 heeft voor sommige châteaux een grote deceptie betekend. Maar ja.. als je de prijs per fles 40% hoger stelt, dan is het logisch dat je goodwill bij kopers gaat verliezen. Op wereldschaal zijn er altijd wel kopers, soms Amerikanen, dan weer Russen, of Aziaten. En dan blijkt de wijnhandel uiterst speculatief. Wie de tweede wijn van Lafite kocht in 2000 (50 gulden), kon die wijn op het toppunt van de hype voor 350 euro per fles verkopen. Gekkenwerk. Sinds september 2010 is de Lafite hype echter voorbij, stelde Bertram. De verwachting is dat de volle kelders in Bordeaux gaan leiden tot lagere verkoopprijzen als de wijn op fles is, dan de kopers in de voorkoop hebben betaald. Dan zal menig wijndrinker zich nog eens achter de oren krabben... Ondertussen stijgen de Super-Tuscans wél in prijs met stijgingen van 20 à 30% en hoger. Da’s toch ook wel jammer, want dan zijn Sassiscaia, Ornellaia e.d. voortaan niet meer in het bereik van de gewone liefhebber. Een duidelijke trend is de behoefte aan stevigere wijn die óók nog fraicheur hebben, stelde Bertram.

Zuid Rhone is vindplaats voor ontdekkingen

Hij tipte Zuid Rhone als het interessante gebied om flessen te kopen voor de kelder en na enkele jaren het wonder van een fraai gerijpte wijn te ervaren. Bertram selecteerde de wijnen voor de receptie, zijn keuze was uitstekend. We dronken achtereenvolgens de volgende wijnen op de receptie met een pracht assortiment kazen, patés, hammen, coppa en truffelsalami van Paul Heemskerk (speciaalzaak den Bosch):

Drapier Champagne (magnum), frivool glas dat vrolijk stemt, gemaakt van pinot noir. 90% pinot noir aangevuld met pinot meunier en chardonnay. Feestelijk.

Louis Roederer Champagne (magnum), aan de Brut Premier wordt ongeveer 20% réserve wijnen toegevoegd, voor extra diepgang en complexiteit. Pinot noir (54%), chardonnay (34%) en pinot meunier (10%). De wijn rijpt vier jaar op fles. Klassieke en verfijnde smaak.

Montagny 1er Cru 2009 Boillet, Le Vieux Château, Jean-Marc Boillot is de kleinzoon van Etienne Sauzet, en is voorheen de wijnmaker geweest van Olivier Leflaive. Zijn witte wijnen worden gekarakteriseerd door een enorme concentratie, klasse en expressief terroir. Je steekt je neus in het glas en ruikt meteen mineralen, de typerende rokerigheid van chardonnay en veel fruit. Een harmonieus glas met een lekker bittertje. Verschillende proevers waardeerden deze wijn het hoogst.

Château Ramage la Batisse 2006 (magnum), Haut Medoc Cru Bourgeois, Klassieke Rooie Baai, zo’n altijd lekkere typerende Bordeaux. Het zijn deze wijnen die het moeilijk hebben in de concurrentiestrijd, bijvoorbeeld met de volgende wijn.

De Martino Cabernet Sauvignon 2007 Chili (magnum), kruidig en mooi uitgerijpt. De wijn heeft warempel een klassiek smaakgevoel, helemaal niet dat typerende Nieuwe Wereld cassis, voor mij een heel verrassende wijn, pracht challenger voor Bordeaux.

Domaine Grapillon d’Or 2009, Gigondas. Voor mij was dit de wijn van de avond, uitermate lekker. Bernard Chauvet runt samen met zijn dochter Céline dit domein, dat 15 ha bezit rond Gigondas en 2 ha in Vacqueyras. De druiven worden met de hand geplukt en zorgvuldig geselecteerd. De maceratie duurt 15-20 dagen, waarbij de schillen met de most in contact blijven om een grote concentratie en complexe aroma's te krijgen. Om het meest pure van de wijn in de fles te krijgen wordt er niet gefilterd en lagering geschiedt gedurende 1 jaar op oude vaten. Een hele brede neus met tabak, leer, morelkers en chocolade. De smaak is lekker dik, veel concentraat en uitermate verleidelijk van structuur. Deze wijn bevestigt de opvatting van Bertram dat we in Zuid Rhone voor een goede prijs schitterende wijnen kunnen vinden. Gemaakt van grenache (60%) en syrah (40%).

Tannat 1996 Vin du pays d’Oc, botteling Jean Berger Roermond (magnum). Wijn van Peter, net afgeroepen uit Roermond. Een echte liefhebberswijn, nu al vijftien jaar oud, maar veel commentaar ‘de wijn moet nog liggen’. Het is ook geen allemansvriend, deze wijn met mooie neus maar hoog in de bitters en nog altijd tannine. Een winterkostwijn (hachee) of bij de oude stompetoren kaas.

Juan Gil 2008, Silver Label, Monastrell, Jumilla Spanje (magnum). Wijn ingebracht door Peter, dit is een wijn die de handen wel op elkaar krijgt. Juan Gil Crianza is afkomstig van 40 jaar oude wijngaarden. 12 maanden gerijpt op Frans en Amerikaans eiken. De wijn is vol en heeft een fruitrijk bouquet met zwarte bessen, bramen en een fluwelige smaak. Lange, complexe afdronk. Eetwijn, bij het Proefschrift wijnconcours winnaar van de Prix de Sommelier.

Noord en Zuid Italië: ge-wel-di-ge kwaliteit

2011-12-26T11:44:00.000+01:00

Calabrië

Ronald Fibbia waarschuwt ons vooraf: bij deze proeverij hebben we onze smaakpapillen hard nodig. Hij zegt niets teveel. We proeven steeds blind een Noord-Italiaanse en een Zuid-Italiaanse wijn. Kunnen we zeggen welke wijn waar vandaan komt? En wat is de lekkerste? Hieronder staan enkele proefnotities, een persoonlijke keuze, steeds met scores van de twee toonaangevende Italiaanse gidsen, de Gambero Rosso, en de gids voor sommeliers, Duemilavini. We proeven originele en topwijnen, het is een ge-wel-di-ge proeverij.

Petite Arvine “Vigne Rovettaz” 2010, Fratelli Grosjean, Vallée d’Aoste D.O.C.

Witte wijn gemaakt van de Petite Arvine, een typische druivensoort uit Valle d’Aosta. 80 % van de wijn ondergaat de gisting op RVS tank en de rest in barrique. Geelzweem. Lekker frisse neus met mineraal. Claartje ruikt perzik en noemt de geur geparfumeerd. Kees ruikt amandel. De smaak heeft goede zuren met een aangenaam bittertje. Levendige en viefe wijn. 4 trosjes Duemilavini; 2 bicchieri Gambero Rosso

Cometa 2009, Planeta, Bianco di Sicilia I.G.T.

Witte wijn gemaakt van de uit Campanie geïmporteerde Fiano druiven, welke groeien op kalk en kleigronden. Goudkleurige en ontwikkelde kleur. Neus met rijpe peer en meloen. Mooie zuren, heel evenwichtige wijn met flink concentraat, duidelijk uit het warme zuiden. Claartje noemt de wijn rond en romig na de aanvankelijke bitters. Ronald ruikt honing en bloesem. Maximale scores: 5 trosjes Duemilavini; 3 bicchieri Gambero Rosso; 89 RP; 90 WS

Terre Alte 2009, Livio Felluga, Colli Orientali del Friuli

Hartendiefje van Ronald. Groenzweem in het glas en een fijne geur, jasmijn, bloemig, lagter ook kruisbessen en mineralen, dus mooi complex. De smaak is heel fris, levendig met goede zuren. Livio Felluga is een van de bekendste wijnproducenten vanFriuli-Venezia-Giulia. De druiven groeien op de Rosazzo heuvel, beschouwd als de mooiste van Friuli. Grond: mergel en zandsteen uit de Eoceen (vanaf 55 tot 33 milioen jaar geleden). Deze Terre Alte wordt gemaakt van de Friulano, de Pinot Blanc en Sauvignon druiven. Friulano druiven ondergaan de gisting in barriques, Pinot Blanc en Sauvignon in RVS tanks. Verfijning van 10 maanden op hout en RVS + 9 maanden op fles. Maximale scores: 5 trosjes Duemilavini; 3 bicchieri Gambero Rosso; 91 IWS. Opmerkelijk mooie wijn.

Magno Megonio 2008, Librandi, Val di Neto

Wijn uit Calabrië. Robijnrode met paarse rand. Hans ruikt bessen in de neus, Kees noemt de geur liefelijk, zwoel en met pruimen en toch voldoende fruit, wil heeft impressies van nat karton en stallucht. Ik ruik iets zoets, gebrande suiker (Buijsman), later ook wat ijzer. De smaak heeft charme en rondeur. Het bedrijf bevindt zich bij de kleine stad Ciró Marina, die op de oostelijke kust van Calabrië zit. Deze gebied werd door de Oude Grieken al in de achtste eeuw voor Christus ontdekt. Magno Megonio wordt gemaakt door de Magliocco druif, die op klei- en kalkachtige gronden groeit. Gisting in RVS en daarna 16 maanden rijping in barriques uit de Allier woud. 4 trosjes Duemilavini. Een wijn met ‘bite’. En een van de beste prijs/kwaliteit verhoudingen.

Turriga2006, Argiolas, Isola dei Nuraghi Rosso I.G.T.

Hartendiefje van Ronald. Deze Sardijnse wijn ontleent haar naam aan een dorpje, waar de sculptuur Moeder Godin werd gevonden. De Turriga is gemaakt van 85% Cannonau, 5% Carignano, 5% Bovale en 5% Malvasia Nera. Gisting in RVS en rijping van 24 maanden in Franse eikenhout. 12 maanden op fles voor dat hij op de markt komt. Dimph ruikt peper, bramen, bessen en koffie. Rob noemt toast. De zwartorde wijn doet mij denken aan drop en chocolade. De wijn heeft een zwoel verleidelijke aanzet, heel veel concentraat en plakt nog wat aan de tanden. Maximale scores: 5 trosjes Duemilavini; 3 bicchieri Gambero Rosso; 94 RP. Heerlijk glas.

Valpolicella superiore “Vigneto di Monte Lodoletta” 2005, Romano Dal Forno

Deze wijn neemt mij onmiddellijk voor zich in. Géén idee dat er zulke mooie Valpolicella gemaakt wordt, een wijn die gerust een decennium in de kelder mag rusten. Zwartrode kleur, een neus met rozenimpressie, uitbundig geparfumeerde wijn. Later ook kreupelhout. Dimph ruikt vanille, pruimen, koffie en merkt op dat de wijn hoog in alcohol zit. Dat klopt 15°. Gek genoeg proef je dat niet: houtrijping komt naar voren in de smaak, terroir en stevige bitters. We drinken de wijn nu veel te jong, maar dit moet een belevenis zijn als we die later proeven. Dal Forno is de beste producent van het gebied Valpolicella. Hij produceert slechts vijftig duizend flessen per jaar, maar altijd van top-niveau. Deze Valpolicella wordt gemaakt van 70% Corvina, 20% Rondinella, 5% Croatina en 5% Oseleta. Na de fermentatie gaat de wijn 36 maanden in Amerikaanse eikenhout en rijpt verder 24 maanden op fles. 5 trosjes Duemilavini; 95 RP.

Granato 2004, Foradori

We drinken deze avond kostbare wijnen. Zo ook deze Granato, die gemaakt is volgens de regels van de biologisch-dynamische landbouw (natuurlijke bemesting en versterking van de natuurlijke groei). Maar deze wijn heeft óók een goede prijs-kwaliteit verhouding. Elisabetta Foradori produceert expressieve wijnenvan hoog niveau. Granato is gemaakt van Teroldego druiven, die op kalk-, graniet- en kiezelgronden groeien, vergist in geopende houten vaten en rijpt daarna 24 maanden in barriques en vaten van 30 hectoliter. Zwartrood in het glas. Cederhout en wat kers in de neus. Jan noemt de neus klassiek: morel, braam, bosbes en ijzeroxide. Perfecte aandronk en goede balans. Samen met de Brunello di Montalcino sla ik deze wijn het hoogste aan deze avond. De smaak heeft lekkere rondeur, sappig met een bittertje. Zeer harmonieuze wijn met elegantie en finesse. Complex, rijk en voornaam. 3 bicchieri Gambero Rosso; 94 RP; 94 WS

Piano di Montevergine 2004 riserva 2004, Feudi di San Gregorio, D.O.C.G. Taurasi

Nog zo’n producent waarvan alles dat je proeft oké is. De Aglianico druiven groeien op heuvels met aangeslibde en vulkanische gronden. De gisting vindt in RVS tanks plaats. De wijn ondergaat een lagering van 18 maanden op Franse eikenhout en 24 maanden op fles. Jan noemt de kleur roodzwart, hij ruikt veel rood fruit en ook verbrand hout, caramel en toffee in de smaak, stroeve tannines nog en iets onbestemds in de afdronk. Ik ruik wat laurier en vooral in de smaak komen amarenekersen naar voren, mooie zuren en een aangename smaak met een vage impressie van turf. 93 RP

Brunellodi Montalcino “Poggio all’Oro” riserva 1999, Castello Banfi

Hartendiefje van Ronald, die dit de beste Poggio all’Oro noemt die ooit is gemaakt. Alle rijpingsfases van de Brunello druiven waren precies op tijd en gebeurden met de optimale omstandigheden. Regen genoeg in de winter, frisse lente en warme zomer, met ook wat regen maar alleen op de juiste moment. En ook goede temperatuurverschillen tussen dag en nacht. De druiven groeien op heuvels met veel kalk en wat leem. De wijn heeft de alcoholische gisting in RVS gehad en de malo in barriques, waarin ook een rijping van 30 maanden heeft gevolgd. Hans roemt de wijn als elegant en precies zoals die moet zijn. Gerard ziet belegenrood, ruikt houttonen en proeft ronde bitters. Berry noemt de wijn prachtig, met bessen en rozen in de neus en elgante zuren in de smaak. Mijn aantekeningen: laurier, kersen, leer en tabak. Zeer harmonieuze en elegante wijn, gerijpt en toch nog vol kracht. Zeer mooie afdronk. Maximale scores: 5 trosjes Duemilavini; 3 bicchieri Gambero Rosso; 96 WS; 94 W&S; 94 Wine Enthusiast. Een grootse wijn.

Calcaia 2006, Barberani, Orvieto Classico superiore

Zoet uit Orvieto (Umbrië). De wijn is gemaakt met 40% Grechetto, 20% Procanico, 20% Verdello en 20% Sauvignon Blanc. Deze groeien op bodems met kalk en klei, in een gebied met een perfecte microklimaat, dankzij het Lago di Corbara meer. De druiven worden laat geplukt, soms ook tot in de eerste week van december, wanneer ze aangetast zijn door de Botrytis Cinerea . Alcoholische gisting in RVS en lagering van 12 maanden in barriques. Enkele maanden op fles voor dat hij op de markt mag komen. Rob prijst de complexiteit, Gerard ruikt honing en caramel, Noël herkent pourriture noble en volzoete caramel. Mijn aantekeningen: marsepein en amandelspijs in de neus, mandarijntjes ook. Zéér evenwichtige wijn met een perfecte balans tussen zoet en zuren. Niet plakkerig, maar juist elegant en hangt hééél lang na. 2 bicchieri Gambero Rosso; 4 trosjes Duemilavini. Schitterend glas desssertwijn of als aperitief bij foie gras.

Italië blijkt nog verrassingen te hebben, al dacht ik het best goed te kennen. Na de Franse wijnen liggen er de meeste Italiaanse in de kelder. Toch zou ik graag enkele van de wijnen uit deze proeverij toevoegen. Met mijn voorliefde voor curieuze druifjes, bijvoorbeeld de Petit Arvine, de Calabrische wijn van de Magliocco druif of de Fornato van Teroldego. En de Valpolicella van Romano Dal Forno, zo kostbaar als een prestigieuze Leoville Barton, maar eigenlijk véél origineler en geweldig om met wijnliefhebbers te delen. Ronald stelde een memorabele Italiaanse proefavond samen. Applaus!

Links en rechts van de Andes: “We maken al sinds 1980 ruzie over elegantie”

2011-12-18T22:05:00.001+01:00

Het leven is bizar. En het leven van wijndrinkers helemaal. Er zijn avonden waarop we bloedserieus het verschil proeven tussen een Morgon uit Villé-Morgon en de wijn van het nabijgelegen Chiroubles. De wijngaarden liggen hemelsbreed zo’n kilometer of zes uit elkaar. Tien minuten met de auto. We vinden het volstrekt normaal om in een blind proeverij te pogen om het verschil tussen een Pauillac en een Saint Julien aan te geven, 7 autominuutjes, nog geen 5 kilometer hemelsbreed. De kans is groot dat onze leden deze wijnen inderdaad kunnen determineren en de herkomst duiden. Zetten we een Kasteel Genoels Elderen Pinot Noir naast een Pinot Noir uit de Elzas van Marcel Deiss dan vinden we dat gek. Genoels Elderen is het grootste domein van België met 22 hectares, gelegen tussen Tongeren en Maastricht en Marcel Deiss resideert in Bergheim in de Elzas. 475 kilometer van elkaar, zeg maar 5 uur rijden met de auto. In deze proeverij proeven we bijvoorbeeld Errazuriz wijn uit de Aconcagua valley (Chili) naast een Pascal Toso uit Mendoza (Argentinië). Vijfenhalf uur rijden met de auto, nog geen 400 kilometer. En toch zijn de verschillen tussen de wijnen in deze proeverij vaak lastig te proeven, daar kom ik op terug. Eerst maar eens wat wijnen beschrijven.

De Martino 2007 Chardonnay , Chili

Groenzweem, neus met mineralen en wat kruisbes, de wijn heeft een volle aanzet, goede en frisse zuren, rijp fruit en een elegante afdronk.

Miolo Cuvee Giuseppe 2009, Brazilië

Wijn gemaakt van merlot en cabernet sauvignon, een jaar gerijpt op eikenhout. Niet onplezierige wijn met grindkiezels en mineralen in de neus, lenig-strenge wijn die misschien iets meer rondeur zou mogen hebben.

Louis Felipe Edwards, 2007 Cuvee Doña Bernarda, Chili

Deze wijn is gemaakt van cabernet sauvignon en autochtone druiven uit de buitengebieden. 18 maanden gerijpt op Frans eikenhout. Deze wijn bevalt mij wel: een klassieke en fijne neus, licht cederhout en wat gronderigs. De smaak vind ik straf met een duidelijk bittertje. Toos proeft vol fruit en een zacht zoetje, Kees noemt tabak, laurier en zwarte bes in de neus.

De Martino Granito 2007, Syrah, Cachapoal Valley, Chili

Dimph noemt de wijn dieprood, ze ruikt peper, koffie, drop en mint. De smaak is licht branderig. Mijn aantekeningen: paarse rand, zwartrode kleur, herfstbos in de neus en bramen. Zuurtje in de smaak, een tikje eendimensionaal en wat opdrogend. Hans mist ook elegantie en complexiteit in de wijn.

Terrazas Reserva 2007, Mendoza, Argentinië

De wijn heeft 12 maanden op fust gelegen. Zwarte bramen, kersen en koffie ruikt Dimph. Ik zie ontwikkeling aan de rand van het glas. De neus heeft een piepklein mufje maar ook ingekookt rood fruit. Hans noemt de wijn evenwichtig. De smaak is lekker sappig, goede zuren en fijne balans. Misschien een tikje opdrogend, een fenomeen waar ik deze avond veel wijnen op betrap.

Errazurriz 2008 Carmenere Reserva, Chili

Handgeplukt, 12 maanden op fust gelegen. Claartje noemt de wijn karaktervol, met een zeer elegante neus, een lichtvoetige wijn. Kees ruikt bramen. Berry ruikt ceder, tijm, snoepjes, en proeft een zoete aanzet. Harmonieuze warme wijn met concentraat. Ik tref ook in deze wijn een wat opdrogende afdronk na een stevige en kruidige smaak.

Bramare 2008, Lujan de Cuyo, Mendoza, Argentinië

Hartendiefje van Jan. Gemaakt van malbec. Kees ruikt pruimen, chocolade en bramen. Mijn aantekeningen: diepdonkere kleur met paarse rand, rijk geparfumeerde wijn met pruimen. Chocolade in de smaak, hap sap concentraat, je wilt snel een volgende slok drinken, Mon Cherie proef ik. De afdronk is mild en deze wijn heeft ook verfijning. 18 maanden gerijpt in Frans en Amerikaans eiken. 92-96 RP.

Salentein Numita 2009, Alto Valley de Uco, Mendoza, Argentinië

Hartendiefje van Jan. De wijn heeft 16 maanden gerijpt op Frans eiken fusten en is gemaakt van 64% malbec aangevuld met 18% cabernet sauvignon, 11% merlot, 5% cabernet franc en 2% petit verdot. Diepdonkere kleur, een neus waarin een vage impressie van rubber en asfalt, later een mufje. Maar wat een smaak! Voor mij is dit voor het eerst in deze proeverij een wijn met rondeur en enige frivoliteit in de smaak, die de wijn spannend maakt. Tikje opdrogende bitters.

De Nieuwe Wereld wijnen die we proeven zijn allemaal correct en vaak lekker. Al hoor ik ook proevers zeggen dat ‘een glas hiervan genoeg is’. De wijnen zijn technisch knap gemaakt. Verschillen zoals we die in de Oude Wereld wijnen proeven zijn hier veel lastiger te determineren. In deze wijnen is de karakteristiek van de druif dominerend boven de kenmerken van de streek, de grond, het terroir. Het zijn veilige wijnen, zelden elegant, maar betrouwbaar en voorspelbaar.

Cru de Beaujolais proeverij: …nee, dit is géén paars maar violet.

2011-12-10T09:08:00.001+01:00

Hans van der Horst drinkt graag Beaujolais. Er is genoeg oude wijn, dus Beaujolais drink ik graag jong, zegt hij. Hij wil ons graag laten meegenieten van een mooie jaargang 2009 en in de gelegenheid stellen het wijnkeldervak Beaujolais in de kelder aan te vullen. Aardig! We proeven witte Beaujolais, alle crus en een curieuze uitdrinker. En enkele gerijpte wijnen, want goede Beaujolais mág ook lang ouderen. Op de foto hierboven zien we een jonge wijn, herkenbaar aan de paarse rand (“nee, dit is géén paars, maar violet”), en de gerijpte wijn met een dakpannenbruine rand.

Château de Julienas 2001, Depardon

Ik ruik nog tonen van fruit in de neus. Een stinkertje. Het bouquet heeft verfijning. Wat salmiak in de smaak en ook wat rondeur. Liefhebberswijn.

Domaine du Matinal 2001, Moulin a Vent

Tien jaar oude wijn van Corinne en Noel Musy. Deze Cuvee Prestige heeft zich wondermooi ontwikkeld. En daar horen mooie commentaren bij. Noël: echt bijzondere wijn. Gerard: geweldige wijn. Peter vdE: complexe neus. Mijn aantekeningen: wijn met mooie mineralen in de neus, herfstbladeren en belegen tonen. Brede wijn met duidelijk nog kracht.

Applaus voor tien jaar gerijpte Moulin a Vent

Domaine Baron de l’Ecluse 2009, Cote de Brouilly

Paarse rand, ongelofelijk mooie neus met framboos-in-het-kwadraat. De smaak is sappig, mollig en met duidelijk het potentieel om te ouderen.

Domaine Loic et Noël Bulliat 2009, Morgon

Hartendiefje van Hans. Donkerrode kleur, kruidige smaak, een heel robuuste wijn, zegt Dimph. De pittige smaak heeft ook rondeur, is krachtig en nog veel potentieel.

Domaine du Point du Jour 2009, Fleurie

Frambozen en bessen in de neus, aldus Dimph. Voor mij was dit een nog straffe wijn in de serie met Chiroubles en Morgon. Wijn ide zich duidelijk nog moet ontwikkelen. Claartje ruikt kruiden in de neus, die zich doorzetten in de smaak.

Domaine des Pierres 2009, Chenas

Hartendiefje van Hans. Een wijn met banaan en framboos in de neus en een verleidelijke, prettige smaak, een flirt. Roodpaars, zegt Jan, met een kattepisluchtje. Mooi versmolten zuren, zoet en bitters. Jan ruikt ook iets metaligs, zoals de geur bij een draaibank waarmee kleine krulletjes van het metaal af worden gehaald. Paul raakt helemaal poëtisch: fluweelzachte en ronde smaak, “de liefde komt je tegemoet.”

Domaine de la Pierre Monopole 2009, Moulin a Vent

Romige neus, pittige wijn, heel veel toekomstpotentieel. Kersen en granaatappel, levendige zuren en krachtige bitters.

Curieuze uitdrinker

Caresse de Automne, Domaine de Chazelles 2007, Chardonnay Vendange Botrytisée

Goudkleurige wijn, in de neus honing en amandelspijs, Toos noemt ook rabarber. Ik vind deze dessertwijn, een heel curieuze van gebotytriseerde chardonnay, heel verfijnd. Geen dik concentraat hier, maar een elegante en lenige wijn.

Een mooie klassieke proeverij.

Let’s get ready to rumble: boeiende knokpartijtjes

2011-12-03T22:37:00.001+01:00

Let’s get ready to rumble! geeft Berry Marinussen zijn proeverij als thema. En zie: die knokpartijtjes zijn boeiend. Van het begin van de proeverij tot het eind. Na een mooi glas champagne (Forget-Brimont Millesime 2002) ervaren we vijf knokpartijen, tussen wijnen van dezelfde druif, respectievelijk pinot gris, pinot noir, syrah, malbec en riesling. Een knokpartij gaat tussen een Brunello di Montacino uit Italië en een Ribera del Duero uit Spanje. Overigens had de proeverij ook een 90plus proeverij kunnen heten, want alle wijnen scoren meer dan 90 punten bij diverse wijntijdschriften.

Eerste ronde

In deze ronde knokken de pinot gris van Josmeyer Le Fromenteau 2009 uit de Elzas en de grauer burgunder Feuerberg 2009 Grosses Gewachs van Weingut Bercher met elkaar. De meeste proevers prefereren de Duitse wijn. Da’s niet zo maar een wijn. De beste pinot gris van Duitsland.

Weingut Bercher, Grauburgunder GG 2009, Bürkheimer Feuerberg, Baden

Nello noemt de wijn goed in balans, met fraaie zuren in de smaak. Kees ruikt geroosterd brood, Jan een boslucht, herfstbladeren en champignons, petrol en wat kruisbes. De wijn heeft veel mineraal in de neus, vanille en een smaak met amandelen en bitters. De afdronk is lang. 94 Gault Millau punten.

Tweede ronde

Ook hier een Frans-Duits worstelpartijtje tussen Deutzerhof Spätburgunder 2007 Cuvee Casper C, Ahr en Pommard 2005 van Nicolas Potel. De Duitse pinot noir is verfijnd met een hoge doordrinkfactor. De meningen welke de beste wijn is, zijn hier wat verdeeld.

Pommard 2005, Les Vignots, Nicolas Potel

In de neus heeft deze wijn kers en een verfijnde neus. De kleur is lichtrood met een paarsrode rand. Een sappige smaak, prima pinot noir, ook herkenbaar als zodanig, elegant. Daarna krijg ik ruikend nog wat framboos associaties. Noël noemt leer en fruit als typerend voor de wijn, die een forse aanzet heeft en een heel mooie opbouw van zuren. Levendige en aangename wijn. 91P WS

Derde ronde

Van de bantamgewichtsklasse gaan we nu ineens naar zwaargewicht. Twee syrah wijnen. Hier geeft een aantal proevers de voorkeur aan de wijn die meer op dronk is (Zuid Afrika) terwijl anderen juist de wijn met ontwikkelingspotentieel (Frankrijk) waarderen.

Boekenhoutskloof 2007, Syrah, Franschhoek, Zuid Afrika

Hartendiefje van Berry. Donkere kleur, paars nog. De neus is mooi zwaar met morelkers en leer. Hap sap wijn, je verlangt naar een volgende slok, best een elegante wijn met duidelijk rondeur. Gerard noemt de wijn elegant met cassis, peper-associaties, kruidig en vanille. Paul roemt de bramen, warme kersen en goede zuren. Noël typeert de wijn met espresso en mocca. 93P WS

Côte Rotie 2005, Brune et Blinde, Domaine Etienne Guigal

Gerard benoemt de wijn als superelegant, met strenge zuren en stevige bitters. Paul waardeert de verfijning, dit is een slanke wijn, zegt hij. Ik heb in mijn aantekening verfijning en kracht naast elkaar staan. Deze wijn heeft van alles nét even stoerder dan de vorige, maar hij is daarmee op dit moment van drinken niet beter. Een oplegwijn die zijn volledige kwaliteiten in 2015 en verder gaat tonen. 92P RP

Vierde ronde

Berry waarschuwt dat dit een bijzonder gevecht is. Omdat we blind proeven hebben we géén idee wat hij bedoelt… Bij het onthullen blijken we een top Toscaanse wijn te proeven naast een toonaangevende Spanjaard. Zijn de voorgaande worstelpartijen heel boeiend, deze clash tussen kampioenen is fascinerend.

Brunello di Montalcino 2006, Argiano

Een wijn met leer in de neus, rondeur en elegantie in de smaak en fraaie bitters. Adam noemt de kleur donkerrood, het bouquet geeft associaties van thee, leer en tabak; de wijn ontwikkelt zich helemaal in de mond, als een pauw die zijn staart mooi opentrekt. 93P RP

Bodegas Aalto 2007, Ribera del Duero

Deze wijn is kruidig, met een hele lichte rubber associatie in de neus, die zich kenmerkt door koffie, vanilla en mocca. Kees ruikt gekookte pruimen en eucalyptus. De smaak is heel rijk, prachtig verweven verfijnd cederhout en duidelijk fraai spel in de mond. 95P RP

Vijfde ronde

Twee wijnen van cot of malbec gaan hier armpjedrukken. Een komt uit Frankrijk (Cahors) en de ander uit Argentinië. Beide mooie wijnen, maar hier gaat mijn voorkeur sterk uit naar de Cahors.

Château du Cedre, Cuvee Prestige 2003, Cahors

Donkerpaarse kleur met enige ontwikkeling aan de rand, ik ruik leer, mocca en chocolade. Enorme verfijning in de neus met een wondermooie fruit-ondertoon, de wijn heeft nog steeds toekomst. Ik ben héél enthouisast door het geheel met fluwelige rondeur in de smaak. Dimph ruikt potloodslijpsel, mint en laurier, een heel mooi glas. Hans vdH is van mening dat de Franse wijn meer verfijning heeft. Hans L zegt de wijn inktig en stoffig te vinden met in de mond véél fruit, een geconcentreerde combinatie van bessensap en bramen.

Zesde ronde

Een Frans-Duitse rugbypartij tussen twee rieslings. De Elzasser riesling is van Zind Humbrecht (2008) en de Duitse (ook 2008) komt uit de Moezel.

Marienburg Spätlese 2008, weingut Clemens Busch

Hartendiefje van Berry. Toos noemt de wijn verfijnd en elegant met een frisse neus van appeltjes. Kees ruikt meer honing in de wijn dan in de Elzasser. Hans L ruikt tropisch fruit, muskus, mango, ananas en prima zoet/zuur balans. Mijn aantekeningen: abrikoos en mineralen, geparfumeerde neus met een enorme rijkdom, goed concentraat en lang nahangend. Dit is een Rubensiaans glas wijn, het zoetje geeft de wijn véél charme, schitterende wijn. 92 P GM

Als uitdrinker proeven we een wondermooie wijn van de wijnbouwer die in de nieuwe Gault Millau 2012 Wijnmaker van het Jaar is geworden: Matthias Müller uit de Mittelrhein. Een kindermoordje: Bopparder Hamm Mandelstein 2010 Auslese. Deze worstelproeverij is een heel memorabele.

Provence met piraten: deze wijn moet nog rijpen, yeah right!

2011-11-26T13:02:00.000+01:00

Mijn eigen proeverij, altijd leuk, ik leef er lang naar toe en ben maanden aan het voorbereiden. In het voorjaar kreeg ik de gedachte om een Provenceproeverij te houden. Daarna lekker snuffelen, aankopen, voorproeven. We proeven de beste Rosé van het Jaar als indrinker (Pink Floyd 2009, Château Miraval, Côtes de Provence Rosé) en twee referentiewijnen (een wat klassieke: Domaine Barthès 2005, Bandol en een meer moderne: Château du Galoupet 2008, Cuvee Equipage, Côtes de Provence). Daarna komen drie series met steeds een piraat. Als liefhebber van belegen wijnen klinken de commentaren op een wijn in de laatste serie mij als muziek in de oren. Deze wijn moet nog rijpen… Yeah Right. Niemand kent de jaargang van de geblindeerde fles. 1993, achttien jaar oud. Waar ik met mijn voorkeur voor gerijpte wijnen nog wel eens honend commentaar krijg, maak ik nu – finest hour - een lange neus. Alleen denkbeeldig natuurlijk.

Domaine de la Vivonne 1993 Bandol

Eerlijk is eerlijk, ook in mijn aantekeningen zie ik ‘nog altijd iets ontoegeeflijks’. Maar ook: nu afgerond/gerijpt, morelkers in de neus, vage turfimpressie en veel elegantie. Nello geeft in de serie gerijpte wijnen de voorkeur aan deze wijn die hij elegant noemt, Bertram typeert de wijn als ‘elegante kracht’. Gerard roemt de goede balans en zegt ‘superwijn’. Mijn ontoegeeflijke toon noemt HansvdH bekkentrekkend. Opmerkelijk glas van 100% mourvedre.

Domaine Tempier 2002 Bandol

Domaine Tempier behoort sinds 1843 aan de familie Peyraud. De gepassioneerde Lucien ontdekte de rijkdom en kracht van de toen vrijwel vergeten mourvèdre druif. Als voorvechter maakte hij zich sterk voor een eigen AOC Bandol, die in 1941 is toegekend en waar deze druif werd opgenomen. Domaine Tempier krijgt daarna wereldfaam. Sinds 2000 is Daniel Ravier (ex Domaine Ott) regisseur van Domaine Tempier. Hij geeft een eigen impuls aan de bestaande klassieke stijl. De productie bestaat voor 68 % uit rode wijnen, 29 % uit rosé en 3 % uit wit. Meestal worden de Mourvedre druiven voor een klein deel aangevuld met Grenache en Cinsault. Op Tempier wordt biologisch gewerkt, zonder pesticiden of onkruidverdelgers. Lage rendementen van 28-30 hl/ha en volledige ontsteling. De wijn rijpt ongeveer 30 maanden in grote houten foudres, botteling zonder klaring of filtering aan de hand van de maanstand. Toos zegt dat de wijn mooi is uitgerijpt, Gerard geeft de wijn echter nog toekomst. Hij proeft tabak en kersen. Kees noemt de wijn zwoel met kenmerkende bessige tonen. In mijn aantekeningen staat kruidig met perfecte balans.

Domaine Richeaume 2007 Cuvee Tradition, Côtes de Provence

Gemaakt van 50% cabernet-sauvignon, 40% grenache, 10% syrah, biologisch gemaakt. De wijn proeft streng, klein stinkertje in de neus, duidelijk een heel serieus glas wijn met een goede balans, rondeur, heel aangenaam. Berry ruikt cederhout en kers, florale tonen en leer, prettige zuren. Adam noemt zwart fruit, koffie en leer, de wijn hangt opmerkelijk lang na. Paul ziet de wijn aan voor de piraat (“uit Bordeaux”), en dat is gezien de hoge component cabernet-sauvignon best te verklaren. Klassiek glas.

Domaine du Jas d’Esclans 2007 Cuvee du Loup, Côtes de Provence

Deze wijn komt van 80% syrah en 20% grenache. Opbrengst van 30 hl./ha. De bodem bestaat uit rode gres, kalk, leem en kiezel. Biologische wijn. Een volle ronde wijn, zegt Noël. Toffee, tijm, thee, kruidig, zegt Berry. Ik heb nog nooit zó duidelijk laurierdrop geproefd, zegt Adam, die ook mint determineert. Ik ben liefhebber van dit glas, dat zich kenmerkt door een zekere fluwelige toets, veel rondeur en uitermate aangenaam om te proeven. Heeft ook elegantie.

Domaine La Courtade 2007 Cuvee L’Alycastre, Côtes de Provence

Gemaakt van grenache, syrah en mourvèdre. Domaine de la Courtade ligt op het eiland Porquerolles, het grootste van een groep van drie kleine eilandjes voor de kust van de Provence. De stokken waar deze wijn van is gemaakt zijn gemiddeld 13 jaar oud, de opbrengst ligt tussen 40 en 45 hl/ha. Deze cuvee is gemaakt om max. 5 jaar te bewaren. Ik vind dit een grote verrassing, door een lichtvoetige maar o zo expressieve neus, rijk, stinkertje, lekker! De smaak is prettig met veel rondeur. Claartje noemt de wijn vol, ze ruikt vanillehout, chocolade en sinaasappel in de neus. Martin bevalt de wijn goed, lekker fris. Rob noemt het glas intrigerend, hij heeft een spätburgunder associatie en dat is goed te snappen door de expressieve neus. Trouvaille.

Drie piraten staan op tafel, naast Château Belle-Vue 2001 Haut Medoc (stoere wijn met mocca, chocolade en drop, rozen in de neus, uitgerijpt met milde bitters) de volgende wijnen.

Atalaya 2007, Almansa, Spanje

Gemaakt van monastrell (= mourvedre), garnacha, tintorera e.a. Acht maanden rijping op Amerikaans en Frans eiken. Een port-achtige neus, zegt Rob, die stallucht en koffie ruikt. Paul noemt vlierbessen. Tikje stroef nog, zegt Claartje, die een duidelijke rooksmaak determineert. De neus heeft een stinkertje staat in mijn aantekeningen, carameltonen en als geheel een aangenaam glas. 91 Parker punten en 88 Peñin punten.

Juan Gil Silver Label 2008, Jumilla

Deze Spaanse wijn is gemaakt van 100% mourvedre. In de Proefschrift competitie ontving deze wijn de Prix de Sommelier. Afkomstig van 40 jaar oude wijngaarden. 12 maanden gerijpt op Frans en Amerikaans eiken. Te jong nog, oordeelt Berry, die prettige zuren noemt en een neus met een stinkertje, kruiden en leer. Rob ruikt veel kersen. Adam roemt de mooie balans. De neus is vettig, de smaak droppig met een mooi zuurtje, aldus Noël. Superwijn zegt Toos. Mon Cherie kersen staat in mijn aantekeningen, lekkere wijn met verfijnd bitter in de afdronk. 92 Peñin punten.

Provence heeft veel te bieden, heerlijke doordrinkbare zomerwijnen. Maar dus ook wijnen waarvan het de moeite waard is ze vijf, acht, tien jaar weg te stoppen in de kelder en ze te laten rijpen tot rijke en complexe pareltjes.

Tour de France: onbekende, dartele wijnen

2011-11-18T22:46:00.000+01:00

Wijngaarden bij Chateau Chalon in het Jura gebied

Wij hebben gezocht naar enkele wijnen die we eigenlijk nooit drinken, zeggen Dimph en Jac Oerlemans. Ze bezochten wijnboeren in heel Frankrijk en laten ons meegenieten. Écht onbekend is er niet zoveel voor de wijnsociëteit leden, maar de indrinker stelt ons voor problemen. Een neus van pruimen, aardbei, kirsch, stroop, rozijnen, calvados, slivovitz, duvelhokken uit de textiel. Een slok van de wijn (ogenschijnlijk een onschuldige rosé) geeft mooie zuren en een zoetje vrij spel in de mond. Het blijkt een Ratafia te zijn, die Dimph cadeau kreeg van de verhuurder van het vakantiehuis. Een lekker glas met een ijsklontje, als aperitief.

Saint Veran 2010, Caves Marnay les Macon

Traditionele vinificatie van druiven die meer dan veertig jaar oud zijn, heeft hier als resultaat een wijn van chardonnay met een stenige, minerale neus, lekker fris en geparfumeerd. Een mooie smaak met opnieuw frisse zuren en een fijn bittertje. Dartel noemt HansL de wijn.

Chateau Chalon 2003, Jura

De clavelinfles is al een indicatie dat we hier met een Jura wijn van doen hebben. Wie dat nog niet weet, zou de savagnin druif kunnen herkennen, die dezelfde flor impressie heeft als de sherry wijnen. De neus is nog jong, want de wijn rijpt maar liefst 6 jaar en drie maanden op fust. Mij valt een hoge zuurgraad op, HansL noemt dat als een duidelijke pre: een tintelend zuur waardoor de wijn spannender is dan sherry. Adam noemt de combinatie van een Bresse kip in vin jaune en morilles als goede combinatie.

Château Belleverne 2009, Chenas

Hartendiefje van Dimph. True to type Beaujolais: paarse kleur, kersen in de neus, souplesse en rondeur, goede zuren.

Beaune 2002, Domaine Bernard Delangrange

True to type pinot noir: aardbeien neusje en een stinkertje. Een mooie neus met cederhout, kreupelhout, pruimen. Ook wat mineraal, een soepele smaak met onvermoede kracht, lange afdronk.

Volnay 1996, Domaine Bernard Delangrange, Clos du Village Monopole

Jan roemt de putjeslucht en ‘geweldige’ aandronk, mooie zuren. Het bouquet van de wijn is enorm rijk en complex met een zekere kruidigheid en kreupelhout, door de verfijnde zuren is dit een mooi glas wijn, prettig uitgerijpt.

Gigondas 2007, Domaine Lavau

Een GSM wijn: 50% grenache, 40% syrah en 10% mourvèdre. Traditionele vinficatie en deels houtrijping. In de neus is de syrah herkenbaar, de smaak kenmerkt zich door een prachtige rondeur, goede zuurgraad en balans.

Vin de Paille 2007, Caveau Chavenard, Jura

Wijn gemaakt van savagnin, chardonnay en poulsard. En druifjes die minimaal drie maanden zijn ingedroogd. Ik zie in de documentatie dat de wijn één jaar heeft gegist? En drie jaar op kleine houten fusten heeft gelegen. Dan is de wijn net op fles gebracht. Steekwoorden zijn hier: geur van amandel, rozijntjes, rinse appelstroop. Een rijke wijn met hoge viscositeit, prachtige balans. Dit is een prachtige Franse dessert (of aperitief)wijn.

Kelderschatten: “zeikerdwijnen, hoor ik dat nu goed, zei je dat écht?”

2011-11-12T11:13:00.005+01:00

De kelder van Ornellaia

We discussiëren wat af. En geven oordelen. Zó gaat de discussie bij deze proeverij ineens over ‘zeikerdwijnen’. “Zeikerdwijnen, hoor ik dat nu goed, zei je dat écht?” vraagt een proever. Zijn verwondering is op zijn plaats. Want we proeven kelderschatten, wat oudere, gerijpte wijnen. Dat valt nog niet mee. Want de wijnen die kúnnen rijpen, hebben tannines. Het zijn vaak geconcentreerde wijnen. Prettig probleem van die wijnen is het vaststellen van de optimale rijpheid: hét moment waarop de wijn alles geeft wat er in zit. Als dat moment er nog niet is, presenteren de wijnen zich soms nukkig. Bepaald geen allemansvrienden. Je hoort dan termen als bekketrekker en tandplak. Áls de wijn een optimale rijpheid bereikt, is er juist sprake van een wonder. Dan proef je een zó bloedmooie wijn, die kunnen we gerust vergelijken met de hemel op aarde. In deze proeverij van Nello Pischedda proeven we van bekketrekker tot droomwijn. Een impressie.

Vigna Novali 2004 Verdicchio Classico Riserva

De kleur van deze witte wijn is geelgoud, in de neus ruik ik boter, de smaak heeft rondeur en vooral een heel goed concentraat. Door de bitters kwalificeer ik dit als een eetwijn. Noël ruikt anijs en vanille, Ronald ruikt amandel en zoethout. Deze witte wijn heeft zich verrassend goed gehouden, Verdicchio kan dus echt wel rijpen. Liefhebberswijn.

Chassagne Montrachet 2004, 1er Cru Morgeot, Vincent Girardin

Als ik deze wijn aan het eind van de proeverij terugruik en proef, is de witte wijn hélemaal geopend als een pauwestaart, ge-wel-dig. Er zit nog groenzweem in de wijn, duidelijk een chardonnay stinkertje. Zeer harmonieus prettige wijn met goede zuren. Dit is een wijn om iets mee te vieren.

Moulin des Dames 1998, Bergerac

Prestigewijn van de familie Conti, Château Tour de Gendres, gemaakt van merlot (60%), cabernet sauvignon (20%), cabernet franc (10%) en malbec (10%). Voor een merlot gedomineerde wijn van 13 jaar oud is de wijn feitelijk nog steeds wat ontoegeeflijk (de fles is net voor het proeven geopend). Ontwikkeling in de kleur, een rubbertoon in de neus en veel kers, goede zuren maar ook hier een prominent bitter. Toos geeft aan dat de wijn zich moeilijk geeft, het rood fruit stuift uit het glas, de smaak is streng. Paul roemt de wijn vanwege de prachtige neus met kers, bes, bramen en cederhout en vooral de spanning in de wijn. Dit glas kan nog moeiteloos drie tot vijf jaar rijpen tot een harmonieus geheel.

Poggio Rosso 1998, Chianti Classico Riserva, San Felice

Deze wijn is gemaakt van 80% sangiovese, 10% colorino en 10% pugnitello. Oók 13 jaar oud, en ook hier nog wat tandplak, proefbare tannines. De neus heeft bramen, Berry ruikt florale tonen, kersen en lijm. Fijne aandronk en harmonieuze wijn met goede balans.

Barolo Enrico VI 1997, Cordero di Montezemolo, Castiglione Falleto

Wijn uit Piemonte van nebbiolo, die altijd een lichte kleur heeft, hier dakpannenbruin. In de neus ruik ik mooie rozen, kenmerkend voor Barolo. Ongelofelijk mooie neus, expressief ook. De smaak is elegant, prachtige zuren en volstrekt in balans. Paul noemt de wijn mooi uitgerijpt met een prachtige neus van stalgeur en chocolade. Rijke en aangename wijn, zegt Gerard.

Beaune 1er Cru 1998 Clos des Vignes Franches, domaine Vincent Girardin

Mooiste wijn van de avond. Ik moet tot mijn schande bekennen dat ik aan een hoge Saint Julien dacht (als ik naar de fles kijk, kan ik weten dat dit dom is) en dus de pinot noir niet herkende, wat bij z’n oude wijn ook lastiger is. Ik denk aan St. Julien door de neus: Grand Seigneur rijkdom, wát een complexiteit, met cederhout, potloodslijpsel, leer, tabak en laurier. Veel kracht in de smaak, veel inhoud, lekker! Een robuuste wijn, zegt Gerard. Paul roemt de fraaie frambozen in de smaak.

Ornellaia 2006, Bolgheri

Dit is kindermoord, waarschuwt Nello als we deze icoonwijn proeven. Gemaakt van 56% cabernet sauvignon, 27% merlot, 12% cabernet franc en 5% petit verdot. Jan krijgt de lachers op zijn hand met de volstrekt terechte uitspraak: ik vind dit een geweldige neus, onverklaarbaar geweldig. Om daarna pruimedant en mispel te benoemen. Inktig en kersen, ruik ik. Kersen en tabak, zegt Claartje, rondeur en evenwichtig, met als conclusie: die is lekker! Berry noemt de wijn kruidig, met chocolade en fruit in de neus, mooie zuren. Ik heb opgetekend: uitstekende balans, fluwelig op de tong, zal zich geweldig ontwikkelen. Hartendiefje van Nello.

Tiefenbrunner Rosenkönig 2010, Moscato Rosa, Alto Adige

Interessante en bijzondere dessertwijn, Ronald noemt perzik en marsepein in de neus. Jac vind de zoet/bitter balans mooi, net als de lange afdronk. Ik val zelf als een blok voor de aardbeien en rozen in de neus. Doet het geweldig bij een eenvoudig aardbeiengebakje. Wie dit in het glas proeft, neemt het etiket (zóó lelijk) op de koop toe.

Wijn en spijs: heb je wel eens chardonnay met draadjesvlees gecombineerd?

2011-11-06T13:05:00.000+01:00

Het levert wel eens meewarige blikken op, als je spreekt over de wijnstudie. Ja, ja, zie je de toehoorder denken… dat zal wel. Beste lezers, op wijn raak je nóóit uitgestudeerd. De druivensoorten, het terroir, de invloed van de maker. En dan natuurlijk ook het verschil in waardering door het moment van drinken en de combinatie wijn/spijs. Toch is het ene proefseizoen leerzamer dan het andere. Waar dat aan ligt? De thema’s die we behandelen. Avonden waarop je ineens verrassende inzichten krijgt. Het lopende proefseizoen (ons 62^e) is leerzaam. De proeverij van Martin Berkelmans in zijn Pollevie is een goed voorbeeld. Martin kookt in Pollevie met streekgerechten en ambieert om een wijnliefhebbend publiek te trekken, die hij kan vermaken met bijzondere en passende wijncombinaties. Ga maar eens proeven in Den Bosch. Da’s de moeite waard. Martin stelde de smaaktheorie van Peter Klosse centraal. Zijn de wijnen strak of filmend qua mondgevoel, hebben ze een laag of hoog smaakgehalte? In dit verhaal dus niet alleen wijnnotities, maar een verslag van onze zoektocht en experiment naar wijn/spijs combinaties. Tijdens de uiteenzetting hoe de avond is ingericht, proeven we een mooi glas Champagne.

Champagne Dominique Foureur, Grand Cru, Ambonnay

Gemaakt van 25% chardonnay en 75% pinot noir. Zachte aandronk en goede zuren, de wijn heeft iets charmants-prettigs dat ik moeilijk onder woorden kan brengen, maar het is… genieten. Amandel, gisttonen en roomboter hoor ik de andere proevers zeggen over het bouquet. Brede aanzet en redelijke lengte. Mooi glas om in de proef-sfeer te komen.

De rijstproef

Men neme een klein kommetje rijst, die is aangemaakt met zoet, zout en zuur. En daarbij proef je vier verschillende wijnen, een witte wijn waarin de zuren wat meer naar voren komen, idem maar dan een wijn met wat zoet, een lichte rode en fruitige wijn en tot slot een stoere wijn met wat meer tannines. Dat maakt 4 x 3 = 12 combinaties om te beoordelen. We proeven mooie wijnen, beste lezers, een Rias Baixes 2009 van Albariño en een Dr. Loosen Riesling 2010. Rode wijnen: Tedeschi Valpolicella Classico 2009 en Château Rocher Corbin 2006 Montagne-St. Emilion. Het valt mij op de meningen bij het beoordelen wel wat uiteen lopen, en dat mag best, want ‘over smaak valt immers te twisten’.

Bij het zuur reageren witte wijnen beter dan rode wijnen, vertelt Martin, zuur maakt dat zoet beter kan worden waargenomen. Zuur in het eten kan rode wijnen voller doen overkomen en minder zuur. Bij de witte wijnen vind ik beiden eigenlijk wel oké, de Valpolicella combineert het mooist met de rijst met zuurtonen.

Bij het zout kunnen combinaties problemen opleveren, vertelt Martin, omdat zout fruit onderdrukt. Door zout komt een wijn zoeter over en minder zuur, maar het kan een wijn ook wat branderig maken. Bij de witte wijnen kan geen combinatie mij bekoren, Claartje roemt de combinatie met de riesling, en ook bij rood vind ik de combinaties lastig. Oppassen met zou in de keuken, lijkt mij een adagium.

Het zoet accentueert de zuren in de wijn, zegt Martin. Suiker in het eten doet een wijn minder zoet overkomen, het onderdrukt de fruittonen van droge witte wijnen en doet rode wijnen zwaarder (in body, structuur en lengte) overkomen. Bij de witte wijnen prefereer ik de Riesling, de Montagne-St-Emilion combineert goed met de zoete rijst.

Al met al een boeiend en voor veel discussie vatbaar experiment.

De visproef

Daarna proeven we de Albariño-druif Rias Baixas 2009 naast een Chardonnay Pays d’Oc 2009 naast een gestoomde schelvis met respectievelijk room/groentesaus en een tomaten/sesamolie-saus. Ronald geeft aan dat de frisse Albariño goed combineert met de vis in roomsaus, het maakt de wijn levendig en geeft de frisse zuren alle ruimte. Zijn voorkeur bij de tomaten/sasamolie-saus gaat duidelijk uit naar de Chardonnay.

De vleesproef

Naast de Valpolicella krijgen we een Rioja Valdemar Reserva 2005 in het glas, we proeven rosbief met roompaddenstoelensaus en rosbief met veenbessensaus. De Valpolicella krijgt bij de roomsaus een extra fruitig accent, terwijl de combinatie met de veenbessensaus de kracht en tannines in de wijn méér naar voren brengen. Boeiend! Die Rioja combineert naar mijn smaakt uiterst harmonieus met de veenbessensaus, die het fruit wat meer naar voren brengt. De Rioja typeert zich door een zekere gronderigheid en rondeur in de smaak, mooie wijn. In deze proef komt duidelijk naar voren dat het de saus is, waar je het beste een wijn op afstemt. Verhitte discussies hoor ik bij de vleesproef, en ook combinaties waar ik zelf niet eenvoudig aan zou denken (“Heb je wel eens een mooie chardonnay geproefd bij draadjeslvees? Is goddelijk”). Toch ook thuis maar eens mee experimenteren.

De pikant-proef

Pikante gerechten zijn lastig voor rode wijnen, door de pikante smaak komen de tannines in een wijn harder over, bovendien accentueert die pikante smaak de alcohol. Bij gamba’s in een pittige Thaise kokossaus, proeven we een Pinot Gris 2009 uit de Elzas en een Portal Colheita Rosé 2010 uit Portugal. Rob betoogt dat het beter is om bij dit gerecht helemaal geen wijn te drinken. Dat kan. Een mooie jasmijnthee combineert hier wel mee. De Pinot Gris vind ik een mooie combi, het zoet en de pittigheid gaan een harmonieus huwelijk aan. De Rosé is heel anders, de wijn blijft hier fier in het glas en biedt een contrast met de smaak van de gamba’s. De meeste proevers prefereren deze combinatie. Overigens haalt Klosse in zijn boek ‘Smaak’ een onderzoek aan waarbij psychologen 26 proefpersonen wekelijks een met pepers gekruide lunch voorzetten. Zij mogen steeds aangeven hoe lekker ze dit vinden. Wat blijkt? Per week gaan de pepers minder branden en beter smaken.

De kazen

Bij verschillende kazen proeven we tot slot nog een Tawny Port en een Don PX 2007 Montilla-Montes dessertwijn. De port combineert geweldig met Bastiaans Blauw. De Montilla-Montes kan de proevers ontzettend bekoren. Ik hoor als omschrijvingen: krentjes en rozijnen, een rozentuin, chocolade, pruimen, sinaasappelschil, veel rondeur en fluwelig in de mond.

Een verkeerde combinatie kan een mooie wijn ‘killen’, een goede combinatie maakt een stukje hemel op aarde. Bedankt Martin voor deze boeiende avond!

Vitamine B-10 proeverij met Nebbiolo, Barbaresco en Barolo: kunnen we geen cabaretgroepje oprichten?

2011-10-22T23:33:00.001+02:00

Piemonte: wijngaarden in de herfst

Een ware wijnliefhebber heeft een hoekje met wijnen uit Piemonte in de kelder. Barolo, de koning onder de wijnen en de wijn van de koningen. Je kunt die flessen vergeten, ze blijven héél lang goed. Barbaresco, vaak eleganter. Beiden gemaakt van de Nebbiolo. Rob van Ginneken brengt tien Nebbiolo’s op tafel en ik heb me voorbereid op een zware avond. Want die Nebbiolo heeft tijd nodig om zijn grootsheid te tonen. Uiteindelijk is het een uitgebalanceerde avond, want we krijgen discussies over wat we proeven. Onrijpe kaki… vindt jij dat lekker? Bordeaux mag kokos hebben, maar niet Barolo. Coniferen, hars, vleesbouillon en drop. We hebben ook flink gelachen en iemand vroeg: kunnen we geen cabaretgroepje oprichten? Enfin, er zit deze avond een goede balans tussen verpozing en studie, tussen harmonieuze wijnen en powerhouses. Met uitstekende documentatie van Rob.

Langhe Rosso 2006 'Il Provenciale', San Fereolo

Tuilé kleur aan de rand, doorzichtige kleur. Kruidige neus met laurier en kruidnagel, Ronald ruikt grafiet en kersen. De wijn komt stevig in de mond met duidelijk nog tannine. Bittertje in de afdronk. Volgens Rob is dit de wijn met de beste prijs/kwaliteit verhouding.

Moccagatta 1998, Barbaresco Cole

WineSpectator kent deze wijn 95 punten toe. Hartendiefje van Rob. Tuilékleur, warme kruidige neus met vuursteen, Paul ruikt mocca en mooi hout, ik ruik ook een stinkertje. Soepele wijn in de mond met rondeur, mooi belegen tonen en sappige smaak met een bittertje na. Bertram noemt dit een enorm geraffineerd glas wijn.

Moccagatta 1998, Barbaresco Bric Balin

Tuilé kleur, iets opener qua geur met toffee en kruiden. Paul ruikt rijp fruit en bloedworst. Ik vind dit geen allemansvriend door een heel prominent bitter in de smaak, deze wijn is een powerhouse, de kracht overheerst de finesse.

Marchesi di Barolo 2000 Riserva

Bij wijnen met een groot rijpingspotentieel is het vaak fijn ze te proeven uit mindere wijnjaren, ze zijn dan sneller toegankelijk, vriendelijker en een zweem van de grootsheid is toch wel te proeven. Deze wijn krijgt echter wat kritiek, Bertram mist vulling en gebrek aan zuren, Nello mist body. Rob is lekker eigenzinnig en benoemt deze wijn als een van zijn hartendiefjes. Ik snap dat wel, want ik heb een zwak voor wijnen ‘met een krasje’ , het moet niet te perfect zijn. Dan is er tenminste iets te bespreken. Deze wijn heeft weer die tuilé kleur. En hier ruik ik nu een verfijnde neus, da’s mooi, met in eerste instantie conifeer en later morelkers. Die neus heeft veel te bieden. Zelf vond ik de wijn vol in de mond, met wel rondeur en een typerend bittertje in de smaak. Bijzonder glas. WS93

Fontanafredda 2001 Lazzarito Barolo

Positieve feedback op deze wijn. Kees roemt de prachtige neus, de volvlezige smaak en de tannines die de wijn veel rijpingspotentieel geven. Berry noemt de neus floraal met leer, kers en framboos, prettige zuren en vooral het frisse karakter. Mijn aantekeningen: opnieuw tuilékleur, stoffig in de neus, die warm is en kruidig, je ruikt het concentraat in de neus, goede zuren in de mond, rondeur en weer dat bittertje, maar nu mooi ingekapseld in het geheel, zodat ze niet storen maar bijdragen aan een complex glas.

RP91/WS90

Produttori del Barbaresco 2001, Barbaresco

Erg mooie coöperatiewijn. Tuilékleur, vuursteen in de neus. Deze wijn valt op door zijn elegante smaak en goede zuren. Sappige wijn met finesse. Berry ruikt leer, hars en vleesbouillon, leer komt ook terug in de smaak, Willem noemt eucalyptus en mint in de neus, Hans zegt de Barbaresco eleganter te vinden dan de Barolo, met een dropneusje en herfstbos. Trouvaille.

Punset 2004, Barbaresco

Rob roemt het fijne fruit in de neus, die Ronald stoffig noemt met grafiet en eucalyptus. Rick ruikt drop en mint. Mijn impressies zijn conifeer, vuursteen en mineralen. Klein rondeurtje in de smaak, véél prominente bitters. Op dit moment vooral een bekkentrekker, zo’n fles mag nog minstens een jaar of vijf in de kelder blijven. 90WS

Orlando Abrigo 2006, Barbaresco Montersino

Rick noemt de wijn elegant met cassis en pruimen. Jan zegt de wijn heel soepel te vinden met mooie zuren en aangenaam nahangend. Ik ruik vuursteen en een stinkertje, Sappig glas waarin de bitters goed zijn ingekapseld, goede balans maar misschien wel wat drogende tannines. RP92/WS91

Paolo Scavino 2007, Bric dël Fiasc

Eigen import van Rob, die zijn vakantie doorbracht in Piemonte. Gerard ruikt pruimen en tabak. De kleur vind ik opmerkelijk donker, de neus heeft een buitengewoon complex karakter met wat laurier. En dan de smaak, ja… dit is kindermoord. Ik vind de smaak moeilijk, in mijn aantekeningen staan bitters-bitters-bitters-in-het-kwadraat. Deze wijn mag gerust nog tien jaar in de kelder, en waarschijnlijk is er dan een wondertje gebeurt en proeven we de hemel op aarde. RP96

Giuseppe Mascarello 2006, Monprivato

Hoewel deze wijn ook gesloten is, krijgen we hier toch echt al een idee van de hemel op de aarde. Nello roemt de elegantie en perfecte balans. Ik zie inderdaad allemaal gelukzalige gezichten van proevers. In de neus ruik ik overtuigend rozen, heel bloemig. Rondeur in de hele mooie smaak met kracht en elegantie, dit is dé wijn van de avond. Ingekapselde bitters, goede zuren, zéér harmonieus. Het verbaast me dat Rob niet deze wijn noemt bij zijn hartendiefjes. Dat heeft misschien weer te maken met zijn financieel management achtergrond, want voor deze wijn moet je diep in de portemonnee. Je koopt circa drie flessen Langhe Rosso voor één fles van deze wijn. Mijn ervaring is dat je die pijn over vijf of tien jaar niet meer voelt. Dit is zo’n mooie feestfles waarmee je een kroonjaar viert, een geboorte, een jubileum, een promotie. Prachtig! RP96

Weingut Markus Hoffmann Burgenland: de fles is misschien eerder leeg dan je denkt

2011-10-15T09:27:00.000+02:00

Druivenplukken in Jois

Het was op de studiereis bij St. Andrea in Hongarije dat wij een vraag stelden aan wijnmaker György Lörincz waarom hij met zoveel verschillende druiven werkte… Ja, die 46 druivensoorten, dat was teveel, zei hij. Markus Hoffmann in Jois (Burgenland, Oostenrijk) heeft twaalf druivensoorten op zes hectares wijngaard staan. We krijgen daarover discussie bij de proeverij van Wil Vennix. Is dat niet teveel. En bij een enkele minder gewaardeerde wijn de vraag: wáárom maakt Hoffmann in godsnaam deze wijn? Gek is dat we die vraag niet snel stellen bij een Nederlands product. Ik weet niet hoeveel koekproducten Peijnenburg maakt in Geldrop. Even kijken. Drie soorten ongesneden koek, vier soorten gesneden koek, zes soorten ongesneden luxe koek en ook nog negen soorten koekrepen. Vinden we dat gek? Nee, want Peijnenburg heeft koek voor ieders smaak. Voor elk moment van de dag. Als we zó nou eens naar de wijnen van Hoffmann kijken… Wil Vennix brengt maar liefst zestien wijnen op tafel van dit domein. Hij begint de line-up met zoete wijnen, we spoelen de mond schoon met een rosé bubbel, om daarna pas witte en rode wijnen te degusteren. Ronald typeert de wijnen als ‘apart’ op een prettige manier, interessant. Hans L. hoor ik zeggen dat bij sommige wijnen ‘de flessen misschien eerder leeg zijn dan je denkt’.

Neubürger Spätlese 2009, Schieffergestein

Lichtgele wijn, met een neus die tonen geeft van Turks fruit en peer. Een heel milde aandronk en een goede balans. Goede zuren. Charmante wijn, zegt Noël.

Chardonnay Beerenauslese 2006, Lehmbodem

Noël noemt dit een fijne wijn, okerzweem in de kleur, boenwas in de neus. De wijn komt als nectar in de mond, met goed concentraat, duidelijk abrikoos in de smaak die verder moeilijk te benoemen is. Curieuze wijn, zo’n zoete Beerenauslese van Chardonnay. Hartendiefje van Wil.

Rosé Lucie Frizzante 2010 Zweigelt

Paul is héél enthousiast over deze mooie Frizzante: een rozengeur, fris van smaak en ontzettend goed drinken na de zoete wijnen. De neus is inderdaad mooi, de sappige smaak heeft een piepklein zoetje die de wijn charme geeft.

Welschriesling 2009, Schieffergestein

De streek Burgenland is rode wijn gebied, zegt Wil. Pinot Blanc is onbestemd, Gruner Veltliner heeft hoge zuren en is wat kortaf, White Max is prettig mineralig, Chardonnay zacht rokerig. Maar de Welschriesling geniet mijn voorkeur, overigens met de volgende witte wijn, MAXolution. De welschriesling heeft een goed ontwikkelde kleur met peer en jasmijn in de neus. Erg lekkere wijn, hap sap concentraat, rondeur en aangenaam. Hiervan mag een doosje beslist meteen het drinkwijnen-rekje in… Hans L typeerde de wijn prachtig: het voorjaar in het glas!

MAXolution 2007

Serieus glas gemaakt van een combinatie van Pinot Blanc, Chardonnay en Neuburger, 11 maanden gerijpt in kleine houten vaten. Eerlijk is eerlijk, deze wijn heeft voor- en tegenstanders. Goudgeel van kleur. Babbelaar en roomboter. Rondeur in de smaak en met veel hout, de reden voor kritiek bij verschillende proevers. Enorm krachtige wijn. Willem roemt de perzik in de complexe neus. Toos ruikt vanille en noemt de wijn vettig.

Blauer Zweigelt 2007 Obersatz, Lehmbodem

Aparte neus, floraal, rozen, kersen, zegt Berry. Kool, paprika, drop, vuursteen en viooltjes, zegt Ronald. Mijn belangrijkste impressie is kruidigheid. De wijn heeft concentraat, mag misschien iets betere balans hebben, de smaak is wat middle of the road. Interessant glas.

The MAX 2006

Hartendiefje van Wil. Wijn van Cabernet Sauvignon, Merlot en Blaufränkisch. Toffee en caramel in de neus, enige bruinontwikkeling in de kleur. Goede balans met zuren. Ronald noemt chocolade en viooltjes in de neus, Willem cederhout, kers en framboos.

Provence wijnen: plezierwijnen... er is niks mis mee

2011-10-08T09:22:00.000+02:00

De Provence geniet per jaar van 2700 tot 2900 uur zonneschijn. Een ijzersterk unique selling point dat veel bezoekers trekt. Peter van den Ende was een van hen. En Peter heeft de prettige gewoonte ons proeverijen voor te schotelen die het gevolg zijn van zijn zoektocht met de Guide Hachette. Na verschillende Loire proeverijen en Madiran nu de focus op Provence. Van de eerste serie wijnen werd gezegd: er is niks mis mee, behalve dat er niks mis mee is. Dat is wat kort door de bocht, maar een kern van waarheid zit er wel in. De Provencewijnen zijn aangenaam, prettig, maar in een blinde proeverij ook best lastig te determineren door een wat generieke smaak. Deze avond werd onmiskenbaar duidelijk dat de betere cuvees, met lagere opbrengsten en meer concentratie, meteen interessantere wijnen opleveren. Voor de liefhebbers, dan. Die ongecompliceerde witte en rosé wijnen vind ik fijne gangmakers bij een Salade Nicoise. Het zijn plezierwijnen. Niks mis mee!

Minuty Blanc 2010 Cotes de Provence

Paul ruikt bloesem en lindelelies en proeft sinaasappelbitter. Zelf ruik ik wat peer in de neus van deze wijn van 50% semillon, 25% ugni blanc en 25% rolle. Dit is een heel frisse wijn. Semillon is een sterke, productieve druivensoort, die aromatische kracht, vet en rondheid geeft, met een neus van witte bloemen en honingimpressies. Intense zuren, bittertje in de afdronk. Liefelijk glas wijn.

Château Minuty 2010 Prestige Cru Classé

Gemaakt van 30% semillon en 70% rolle. Een andere naam voor rolle is vermentino. Deze druif van Ligurische oorsprong produceert wijnen met aroma's van citrus en peer, vet en evenwichtig, met een grote finesse, body en smaak. Voor Adam mist deze wijn diepgang al waardeert hij de frisse zuren, terroirtonen en het stuivend bouquet. Claartje ruikt mineralen, ananas en rabarber. Ik vind deze wijn ruiken naar viooltjes en jasmijnbloesem, met rondeur en een bittertje in de smaak. Aangenaam zonder meer.

Domaine de la Croix 2010 Rosé Elogé, Cru Classe, Cotes de Provence Presqu’ile Saint Tropez

Gemaakt van 50% cinsault, 20% Grenache, 20% mourverdre en 10% tibouren. Gerard mist wat zuren, noemt de wijn mondvullend, een eetwijn. Ik ruik hooi en vind de wijn sappig met een goede balans.

Château Minuty 2010 Rosé et Or

Gemaakt van 95% grenache en 5% syrah. Hartendiefje van Peter. Ik vind de neus gesloten, goede balans met mooie zuren en een prettig bittertje. Toos is verrukt van deze wijn: expressief en kruidig, bloemige neus, zacht en krachtig, elegante wijn met body.

Domaine de la Croix 2010 Elogé, Cru Classe, Cotes de Provence Presqu’ile Saint Tropez

Hartendiefje van Peter, gemaakt van 70% syrah en 30% mourverdre. Bertram noemt de wijn dik en geprononceerd, met een neus van bramen en kersen, de alcohol een tikje hoog en een neus die méér belooft dan de beleving van de smaak waarmaakt. Ik ruik morellenkers en iets van turf, in deze wijn met paarse rand, die mooi kruidig smaakt, lekker stevige eetwijn.

Château Minuty 2009 Rouge et Or

Dit is een heel serieus glas wijn gemaakt van oude wijnstokken en voor 1/3 opgevoed op nieuw hout. 20% syrah en 80% mourverdre. Martin noemt rood fruit en wat rokerigheid, Willem ruikt vegetale tonen naast kruidigheid, smaak met cacao, tannines en cederhout. Ik beschrijf de wijn in mijn aantekeningen als een bekkentrekker, nog veel harde tannines, eigenlijk een wijn die we veel te jong drinken, aardse tonen. Noël is liefhebber van dit glas waarin hij koffie herkent. Fijne en elegante wijn.

Domaine de la Bastide 2008 Vieilles vignes

Willem ruikt zwarte bes, bramen en cederhout. Martin geeft aan dat de wijn ondanks veel bitters toch heel mild binnenkomt. 90% syrah en 10% grenache, 12 maanden houtrijping. De wijn heeft wat pruimen in de neus, het is een pittige wijn met enorm véél kracht. De smaak geeft nog niet veel mee, maar duidelijk een Grand Seigneur in de aandronk. De moeite waard om over drie, vier jaar nog eens te proeven!

Over smaak valt te twisten: “Is dit nu flavour of taste?”

2011-10-02T10:46:00.001+02:00

In onze taal is er maar één woord voor smaak, terwijl het een enorm weids begrip is, stelt Hans Lodewijkx. De Britten gebruiken bijvoorbeeld twee woorden: flavour en taste. Met flavour bedoelen ze de objectieve geur- en smaakkenmerken, waardoor iemand de wijn kan identificeren. Taste wordt gebruikt om het eigen oordeel te duiden: de mate waarin een wijn aangenaam is. In onze proeverijen lopen die twee ‘smaken’ vaak door elkaar als we commentaar geven. Hans introduceert de smaakkubus van Peter Klosse, die vooral bedoeld is om smaak te objectiveren. Klosse determineert wijn in termen van frisheid (strakke wijnen), rondeur (filmende wijnen) en smaakrijkdom (stevigte, complexiteit en rijkdom aan nuances). In zijn kubus krijgen we dan acht smaaktypen. De smaakkubus kan ook op gerechten worden toegepast, op combinaties van wijn en spijs. We proeven veertien wijnen. Een selectie staat hieronder.

Pouilly Fumé 2009, Le Tronc Sec, Joseph Mellot

Loire-wijn gemaakt volgens de agriculture raisonnée methode van de sauvignon blanc druif. De kleur heeft al iets van goud. Voorbeeld van een strakke wijn. Tikje boenwas in de neus, passievrucht en bloemetjes. Heel levendige wijn met viefe zuren, strakke smaak en een duidelijk bittertje in de afdronk. Door dat prominente bittertje voor mij een eetwijn.

Altenberg de Bergheim 2003 Marcel Deiss

Deze Elzasser is door Marcel Deiss gemaakt van een combinatie van druivensoorten. Deze wijn is al echt goudkleurig. Zéér expressieve neus met boter, hooi, boenwas en room. Hoog in smaak en alcohol, amandelbitters en een zoetje in de mond, filmend. Deze wijn is beslist niet alledaags, een gastronomische wijn.

Pouilly Vinzelles 2006 Climat Les Quarts, La Soufrandière, Bret Brothers

De Macon Pierreclos 2006 van Guffens Heynen die naast deze wijn staat heeft een typische chardonnay-geur maar ook een wat bijtende zuurgraad die de wijn een tikje eendimensionaal maakt. Daar heeft de pouilly vinzelles géén last van. Bloemetjes in de neus, een volle aandronk en daarna duidelijk rondeur in de smaak, prettige zuren, een pittig en krachtig glas wijn.

Le Coulée de Serrant 2003, Savennieres, Nicolas Joly

Loire-wijn gemaakt door de Paus van de Biodynamische wijnmakers, Nicolas Joly. Ook hier weer een wijn met een hoog alcoholpercentage (2003 was een heel warm jaar). Dit is geen gemakkelijke wijn, Kees noemt de wijn complex en nuancerijk, Claartje noemt de wijn filmend en herkent rozijnen/krenten. Goudkleurig, een neus met mostconcentraat, boenwas en botytristonen. Hele sterke amandeltonen in de smaak, zeer gastronomische wijn.

Domaine Huet 2006, Le Haut Lieu, Vouvray

Eigenlijk begint de wijn nu pas lekker te worden, zegt Hans. Hooi in de neus, mooie frisse zuren en werkelijk uitstekende balans. De zuren zijn vrij dominant in de wijn die walsend in het glas ook mineralen geeft. Een piepklein zoetje, die de wijn charmant maakt. Eetlust opwekkende wijn.

De laatste vier wijnen van de avond zijn hartediefjes van Hans Lodewijkx (ik ben het vergeten te vragen, maar weet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat mijn inschatting klopt). We proeven twee keer Clos Jebsal en twee keer Clos Windsbuhl van domein Zind Humbrecht uit de Elzas. Twee vendanges tardives wijn en twee selection de grains nobles. Biodynamische wijnen.

Pinot Gris 2007 Vendanges Tardives, Zind Humbrecht, Clos Jebsal

Jan noemt de neus stuivend met tropisch fruit, goela djawa palmsuiker, Noël ruikt caramel. Ik heb alleen charmante neus staan in de aantekeningen, soepele aandronk en zachte milde zoet/zuurbalans. Filmende en complexe wijn, zegt Willem.

Pinot Gris 1994 Vendanges Tardives, Zind Humbrecht, Clos Windsbuhl

Jong zijn die Vendanges Tardives zó verleidelijk, zo innemend. Maar hier konden we – we proeven blind dus zien het pas na onthulling – zien wat dertien extra flesjaren kelderrust met zo’n pinot gris doen. In vergelijking met 2007 is dit met afstand de mooiste wijn, stelt Berry vast. Noël ruikt apricot brandy in de neus, Willem ruikt caramel, honing en perzik, Jan benoemt paddenstoelen, aarde en kreupelhout. Zelf vind ik wat oxy tonen terug in de neus, niet storend, maar meer alsof het hoort zoals in wijnen met flor. De smaak is vol met enorm concentraat. Dit is duidelijk een complexe wijn.

Pinot Gris 2007 Zind Humbrecht, Clos Jebsal, Selection de Grains Nobles Trie Speciale

Met deze wijn zijn we in de wijnhemel beland. Dit is zó mooi, dat woorden tekort schieten. Absoluut drie *-sterren wijn, het maximum. Ronald benoemt de complexe wijn mooi: amber kleurig, in de neus hazelnoot en honing, gedroogde pruimen. Stroperig en complex. Mijn aantekeningen zijn jubelend: enorm concentraat met perfecte zoet/zuurbalans. Perzik in de neus. Nectar. Briljante wijn die ook heel elegant is.

Pinot Gris 2007 Zind Humbrecht, Clos Windsbuhl, Selection de Grains Nobles Trie Speciale

Ronald zegt honing, zoethout, vanille en krentjes te ruiken in de wijn. Claartje ruikt abrikozen en later rozengeur. Mijn inschatting is dat deze wijn nét even meer concentraat heeft dan de vorige, maar nú iets dichter zit. De neus is fabelachtig: Turks fruit en vooral marsepein-in-het-kwadraat. Abrikoos. Nectar op de tong. Meditatiewijn. Dit is een half flesje voor héél bijzondere gelegenheden. Dat Hans het op dinsdagavond met ons deelt, is ontzettend fijn. Vloeibaar geluk.

Over smaakt valt te twisten: “Eeeh, ik heb mijn beurt al gehad…”

2011-10-02T10:27:00.000+02:00

Klassiek Frankrijk blijft imponeren

Vijftien wijnen staan op tafel, de ‘over smaak valt te twisten’ proeverij van Gerard van Avendonk. Het zijn duidelijk twistwijnen die op tafel staan. Gerard betitelt de Catena Chardonnay als hartendiefje, zelf geef ik de voorkeur aan de syrah-serie, die is héél erg mooi. Voor mij is het een lastige avond, al is het alleen maar omdat ik het oneens bleek te zijn met… mezelf. Ik zit er vanavond nogal eens naast. Ik herken wijnen (Catena Malbec) niet die in mijn eigen kelder liggen (!), dat moet toch echt aan…flesverschil zijn te wijten.

Mousserende indrinker: Black Queen - Sparkling Shiraz Methode Traditional 2006 - Barossa Donkerrood, schuimend zoet jammig. Bittertje achterin. Tamelijk stroef. Syrah wordt niet herkend. Rode bubbels om met mes en vork te eten. Een echte twistwijn, zegt Berry, met kers en zwarte bes. Moeilijk glas, geen allemansvriend, zegt Peter B, wel verrassend droog en met mooie bitters.

De Loach, Chardonnay 2009 Herritage Reserve, Californië Ronde wijn, maar een beetje prikkelig, gistig, alcohol, mooie toast is de neus. Kees ruikt peer en Paul benoemt de smaak van de wijn als peperig, zoals "raketsla"

Bodega Catena, Alta Chardonnay 2007, Mendoza Argentinië Hartendiefje van Gerard, deze wijn die 93 punten krijgt van Winespectator. Adam ruikt hout, zou iets meer tropisch fruit mogen hebben naar zijn smaak. Kees ruikt boter en caramel. Mijn aantekeningen: volle ronde aanzet, hoog in de alcohol (14%), hete wijn

Dauvergne Ranvier 2006, Crozes-Hermitage Peter B ruikt een vrolijk stinkertje..., dat hem doet denken aan pinor noir, de wijn is naar zijn mening elegant en heeft rondeur. Adam denkt aan een Gigondas 2006, knap geproefd: noordelijke rhone!
Donkerrode wijn, paarse rand, mooi vrolijk rijp koffieneusje, zwoele aanzet met veel zuren na. Koffie in afdronk, mooi rond, lijkt rhone maar… mij foppen ze niet, teveel zuren, dus Loire CabFranc. Oeps nummer 1! 100% syrah.

Hermitage La Noble Colline 2004, Francois Arnoud Donkerrood, evolutie bruin randje, belegen neus, mooi rond maar iets prikkeligs van evolutie, zuren hangen achterin nog lang na, hoog zuur in kaken, de wijn lijkt een rhone syrah, maar moet dezelfde druif & streek zijn als de vorige… dus Loire. Oeps nummer 2! Peter B zegt dat de wijn ouder is, maar érg lekker. Frivool. Puber van een wijn die aantrekt en afstoot.

Bodega Catena, Catena Malbec 2008, Argentinië Typische modern Zuid-Amerikaans gemaakte wijn, on-lekker. En dit is Oeps nummer 3: een verrassing, dit is de wijn waarvan ik net 2 dozen heb gekocht omdat ik die altijd lekker vind ... Nou ja. Bertram benoemt kersen plus en Berry ruikt lijm, donkerzwart fruit, salmiak, en plaatst de wijn als malbec in Argentinië, goed geproefd. Roland ruikt kardamom, tannines, alcohol en teveel zuren.

Planeta 2005, Merlot Wijn uit Sicilië en wat voor een… complex want veel mensen ruiken en proeven verschillend. Bertram noemt de wijn boersig, hoog in alcohol en met veel "mouthfill". Willem ruikt zoethout & vanille. Ronald iets van sinaasappelschil, kers en rubber. Berry roemt de prachtige neus met mint, hij zou de wijn in Australië plaatsen.

Wolf Blass 2006, Presidents Selection Cabernet Sauvignon Inktig donkerrode wijn met een mooie neus, tikje metalig, wat paprika, mooi zuur, warme wijn. Paul ruikt ceder, sigaar, koffie, alcohol. Willem determineert de wijn meteen goed als cabernet sauvignon.
Ronald ruikt granaatappel, kers en geeft aan dat de Australische wijn mooie zuren heeft.

Valdivieso 2008, Single Vineyard Cabernet Sauvignon Deze wijn uit Maipo Valey in Chili is donkerrood, heeft koffie in de neus en een mooie, warme smaak, alcohol, rijpe tannines, toch nog tandplak, en opnieuw koffie. Paul noemt de wijn mollig, rijp, hout, hij denkt dat de wijn uit Spanje komt. Wil benoemt lijm in de wijn, die een duidelijk zoet je heeft. Ronald ruikt munt en oregano, hij zou de wijn in Australië plaatsen. Peter B ruikt cassis & bessen, jammig en herkent de wijn als een uit Chili.

Dow's, Vintage Port 2007 En Gerard heeft een grote verrassing: een 100 punten wijn uit de Winespectator. Slechts 8 ports kregen ooit deze maximale score. Ook een hartendiefje van hem. Verfijnde port van Touriga Nacional en Touriga Franca. Het drinkadvies voor deze port is over 20 tot 50 jaar. Port met veel complexiteit, Berry noemt wierook, lijm, hout, cassis, chocola, te jonge port. Willem zegt dat de port mooi in het glas hangt, hij ruikt rozijnen en specerijen. Nu lekker drinkbaar.

Verslag en proefnotities Noël Geisen

Italiaanse wijnen: “Oef, hier krijg ik het van aan mijn hart”

2011-09-17T00:07:00.002+02:00

Prachtige wijnen, het eten, de kazen, cultuur. En aardige mensen. Leden van de Brabantse Wijnsociëteit hebben iets met Italië. Kees van de Wiel brengt opperbeste Italiaanse wijnen op tafel. En dat geeft nog flink wat discussie. Het valt me deze proeverij op, we zijn béter in staat om de wijnen te verwoorden, dan dat we staan te trappelen op de oorsprong van de wijn te determineren. Het cederhout, zoethout, laurier en allerlei soorten fruit vliegen je om de oren. Bijna niemand zegt met zekerheid: dit is nebbiolo, of ik eet mijn schoenen op. Of: als dit geen sangiovese is, dan… Enfin, het is en blijft ongelofelijk moeilijk, blindproeven.

Le Grillaie Melini 2009, Vernaccia di San Gimignano

Dit is de mooiste van de witte wijnen die op tafel staan. Jac ruikt honing, ananas en mineraaltonen, Paul noemt dennengeur, lychees en appel. Op de tong heeft de wijn mooie bitters, kenmerk van een serieuze witte wijn, deze evenwichtige wijn hangt bovendien mooi lang na.

Santi Solane Ripasso 2009, Valpolicella Classico Superiore

Zeer ‘agreable’ wijnen, zegt Rob over de eerste serie. Ik zou er zelfs van willen maken: plezierwijnen zijn dit. Tsjonge, wat een lekkere valpolicella. Een neus met een frambozendoosje, licht caramel en op de tong prettige rondeur. Dit is een echte flirtwijn.

Santa Christina Le Maestrelle 2009, IGT Toscane

Noël typeert de tweede wijn als vleziger met een volle aanzet op de tong. Gerard noemt stevige bitters. Paul benoemt pruimen en tabak. Ik ruik zelfs al wat stalluchtimpressie (apart in zo’n jonge wijn), Mon Cherie kersen op de tong, hap sap concentraat, een piepklein zoetje dat deze wijn van sangiovese wijn charme geeft.

Fattoria Camigliano 2007, Rosso di Montalcino

Hartendiefje van Kees. Bertram benoemt een klein zoetje (bij tweede keer proeven), Willem zegt de zuren en tannines prettig te vinden, hij ruikt bramen. Mijn dominante impressie is pijptabak, vanille en caramel, oud hout ook. De wijn heeft al een bruine rand, de smaak is evenwichtig met mooie zuren. Verfijnd glas Rosso di Montalcino.

Péppoli Chianti 2008, Chianti

Fijne geur van viooltjes, zegt Willem. Zacht en fluwelig, aldus Bertram. Ik zie een net ontwikkelende kleur aan de rand. Herfstbos en paddestoelen in de neus, altijd lekker, zeker in deze tijd van het jaar. Ook een stoffige toon. Hoge zuurgraad, rondeur en goede balans in deze wijn van sangiovese, merlot en syrah.

Barbera d’Alba 2008 Prunotto

Hartendiefje van Kees. Diepe kleur, rood zomerfruit in de neus maar ook impressie van kruiden (rozemarijn), hap sap wijn met sappige niet dominante zuren. Aangename rondeur. Wil ruikt cederhout en tabak.

Le Volte 2008 Ornellaia, IGT Toscane

Voor mij een van de wijnen van de avond. Diepe kleur met nog paarse rand. Jan roemt de gedoseerde zuren, mooie balans en het bouquet van stalimpressies, pruimen, zoethout en laurier. Goed concentraat, kersen en chocoladetonen. Verfijnde wijn, “Body én Soul” staat in mijn aantekeningen.

Barolo 2006 Prunotto

Heel expressieve neus, sigarenkistje, goede balans, een bittertje op de voortong, rozenneusje. Mooi en elegant, zegt Noël, wat koffie achterin. Verteerbaar sap, zegt Rob met gevoel voor understatement. In mijn aantekeningen lees ik ook dat de wijn een ‘ontoegeeflijk trekje’ heeft. Hoe dan ook, deze wijn is eleganter te noemen dan de volgende. Dit glas en het volgende verdelen de proevers: een deel gaat voor elegantie, een deel gaat voor kracht.

Amarone della Valpolicella 2006, Villalta

Claartje zegt “ja, dit is lekker’, en geeft veel extra kleur aan die zes letters door óók vast te stellen: “dit is zo’n heftige wijn, daar krijg je het van aan je hart”. Rob noemt dit een showmaster (en dat bedoelt ie niet positief). Dimph ruikt peper en laurier, ze noemt de wijn zwoel. Mijn aantekeningen zijn heel positief: Rijke kracht in deze wijn. Koffie en een vage paprika impressie, duidelijk een Grand Seigneur. Volle rondeur met zoethout in de mond, dit is een verfijnd glas wijn.

Opening 62e seizoen: “Gij leest te veel Jan Wolkers, gij!”

2011-09-08T22:40:00.001+02:00

Wijngaard Yves Cuilleron

Dinsdag 6 september openden we het 62^e seizoen van de Brabantse wijnsociëteit met onze traditionele werkavond. We stellen het programma samen en proeven de vakantietrouvailles. Zoals altijd is dit een bonte avond met een grote variëteit aan wijnen. We proefden o.a. wit van de Bodensee tot Bourgogne en rood van de Pfalz tot Monterey County. Een selectie van de wijnen.

Grauburgunder 2009 Auslese, Weingut Siebenhaller, Baden Bodensee

De eerste slok van het nieuwe seizoen. Prachtige wijn met zoet/zuur balans, peer in de neus, Dimph ruikt wat marsepein. Dit is een charmant en sappig glas wijn.

Trittenheimer Apotheke 2009, Riesling Alte Reben, Clüssenrath-Weiler, Mosel

Heel frisse en mooie zuren, met een spritzige neus die zich kenmerkt door vuursteen en mineralen. Deze riesling is bovendien een krachtige wijn. Wil ruikt boter en noemt de wijn vet. Stevig glas.

Kreuzberg Spätburgunder 2008 Devonschieffer, Ahr

Een prachtige neus, vind ik, met stal en mooie carameltonen. Paul ruikt sinaasappel, en nadat hij dat zegt, ruik ik het ook. Rob noemt de wijn mineralig, tikje onrijp. Mijn aantekeningen geven juist een liefelijke wijn, met uitstekende balans en goede zuren.

Rosso di Montalcino 2005, Banfi, Toscane

Nadat de wijn is gedetermineerd, dringt de vraag zich op of Rosso di Montalcino kan rijpen. Ik herinner me dat ik schrok in de kelder van een Rosso van tien jaar oud, die ik voor een Brunello had aangezien – maar die héérlijk bleek. Deze wijn heeft zwarte bes in de wat gesloten neus. Paul ruikt espresso, zoete kers en vanille. De wijn heeft mooie zuren, finesse en verfijning. Elegante wijn, die écht nog wel even meekan.

Collepiano 2005, Sagrantino, Arnaldo Capraï

Deze wijn roept wat discussie op. Ik proefde écht bij de eerste slok véél souplesse in de mond. Maar ja, de wijn blijkt verderop straf en heeft nog veel tannines. Zwoele neus met een rubbertoontje. Aardse tonen, gesloten neus. Veel vanille. Duidelijk een wijn met potentie maar nu erg jong gedronken. Umbrische topper van autochtone druif. Kelderschat!

Syrah 1999, Penfolds Bin 28, Australië

De oudste wijn van de avond met een neus van gekookt fruit en Mon Cherie kersen. Complex, want ook impressies van pure chocolade. Ronald ontdekt bramenjam, drop en laurier, Wil zegt pruimen. Een wijn met véél inhoud, kruidig en uitstekende balans. In mijn aantekeningen staat (écht!): sluit je ogen en je denkt aan…fotomodelallure.

Ca del Solo 2005, Nebbiolo, Santa Cruz, Monterey County

Boeiend glas met in de neus warme stenen, mineraal. Rozen moeten we ruiken, en dat doen sommige ook. In de meligheid die zo’n eerste avond ook wat in zich heeft, hoor ik zeggen: je moet je neus eens in de roos steken. En direct daarna de Brabantse zin: Gij leest te veel Jan Wolkers, gij! Die neus heeft ook tonen die proevers niet goed thuis kunnen brengen, ik hoor Claartje over koriander. Krijg zelf ook lavendelimpressie. Niet iedereen waardeert die bijzondere toon. Maar mijn aantekeningen zijn lovend: mooi belegen, ontzettend lekker glas wijn met schitterende rondeur, hap sap wijn.

Saint Joseph 2006 Les Serines, Yves Cuilleron

Deze Franse Rhônewijn is gemaakt van syrah. Charmante smaak, warm, vanille, zoethout. Dimph ruikt ook koffie en caramel. Hans noemt de wijn peperig, zwoel en vol. Verfijnd glas wijn dat in maart ook al op de proeftafel stond (kijk via de zoekfunctie). Altijd spannend om te zien of die aantekeningen een beetje overeen komen... een half jaar meer flesrijping heeft deze wijn beduidend meer 'open' gemaakt.

Zondernaam 2007 Noble Late Harvest, Sterrenbosch

En onze eerste dessertwijn van het seizoen is een verrassende Zuidafrikaanse wijn van sauvignon blanc. Ronalds ogen gaan glimmen, hij ruikt honing, geconfijt fruit, bloesem en rozijnen. Wat je ruikt is wat je proeft, zegt Ronald. Ik ruik abrikoos en geniet van de perfecte balans van deze wijn. Zéér harmonieus glas wijn.

Rioja is garantie voor vloeibaar geluk ondanks “wijnen die hun best niet doen”

2011-07-10T17:39:00.001+02:00

Sleutel naar vloeibaar geluk: Rioja

Claartje Grielis geeft als thema Spanje aan de proeverij, maar we proeven vooral Rioja of wijnen die door Rioja huizen zijn gemaakt. “De laatste avond van het proefseizoen moet niet te moeilijk zijn”, zegt Claartje. Na de proeverij in april is dit de tweede avond van het seizoen dat we volledig in onze sas kunnen zijn met Rioja: deze wijn in het glas is een sleutel naar vloeibaar geluk. Claartje heeft zich grondig voorbereid; ze bezocht de huizen die we proeven. Ook voor de wijnliefhebbers met een liefhebberskelder zijn deze wijnen uiterst koopwaardig. De toppers zijn met zekerheid geweldige wijnen voor de komende tien á twintig jaar. Na een aantrekkelijke Bodegas Raventos i Blanc Cava Brut l’Herue 2008 proeven we in de eerste serie onder meer de volgende witte wijnen.

Rueda Sauvignon 2010, Herederos del Marques de Riscal

Expressieve neus met kruisbes, mandarijn, passiefruit en gember, lekker fruitig. Harmonieuze wijn met goede balans en prettig rinse zuren.

Finca Montico 2009, Herederos del Marques de Riscal

Gemaakt van 100% verdejo, neus met ananas, wat citroen, vanilletonen, boter. Ook impressie van winegums. Smaak met frisse zuren en lekkere rondeur.

In de volgende serie proeven we alleen witte Rioja. Dit zijn wijnen die hun best niet lijken te doen, zegt Richard. Dat is mooi gezegd. De witte Rioja’s heb ik niet eerder zo puntig en kenmerkend horen typeren. Want deze wijnen verdelen de proevers in amechtige liefhebbers en pruttelende mopperaars. Zoals altijd proeven we blind en dan is de onthulling verrassend. Waar de één dit een prachtige gastronomische wijn noemt, zegt de ander vooral een bak stopverf in de mond te proeven. Liefhebberswijnen dus, wijnen die zich niet gemakkelijk geven, die je moet leren kennen en die vind ik altijd intrigerend.

Viña Gravonia Crianza 1999, R. Lopez de Heredia Viña Tondonia

Deze witte wijn is gemaakt van 100% viura (elders in Spanje maccabeo genoemd). Oud goud van kleur. Complexe neus met gember, sinaasappelschil, rabarberimpressies en mineralen. Sappige smaak met rondeur, goede zuren zitten er in dit levendig glas wijn die vier jaren is gerijpt op houten vaten.

Viña Tondonia Reserva 1990, R. Lopez de Heredia Viña Tondonia

90% viura, aangevuld met malvasia. Oud gouden kleur. Neus met mineralen, kruidnageltonen en ook een mufje. Rob ruikt noten en honing. Hans L. noemt de wijn in deze serie het meest elegant. Ik proef duidelijke rondeur en ook een zwoele toon. De wijn heeft maar liefst 6 jaar op houten fusten gerijpt, maar dat hout is geweldig mooi geïntegreerd.

Viña Tondonia Reserva 1987, R. Lopez de Heredia Viña Tondonia

85% viura, 15% malvasia. Oud gouden kleur. Van de drie witte wijnen geniet deze mijn voorkeur. Fruit ruik ik in de neus, die ook impressies heeft van olijf, mandarijnen en Turks fruit. Hans L. benoemt ook de tegenstrijdigheid: je denkt eerst, de wijn stinkt. En denkt dan: nee toch niet. De wijn heeft te veel zuren. En dan toch: nee, het zijn lekkere zuren. Richard benoemt bloemen, walnoten, nootmuskaat en balsamicozuren. De wijn is sappig en heeft een extreem mooie balans. Ik zie in mijn aantekeningen: een tikje vettig, een stevige kerel, mooi nahangende bitters, wat boter. Gastronomische wijn. Hartendief van Claartje. Vier jaar gerijpt op houten vaten.

Hotel Marques de Riscal van de architect Frank Ghery

In de volgende rode serie proeven we naast een reserva twee bijzondere cuvees.

Marques de Riscal 2006 Reserva

Gemaakt van 100% tempranillo, rijping op Amerikaans eiken. Ontwikkelde kleur met een hele rijke geur, voor mij framboos. Voor anderen Arabische gom, zwart fruit, stal en zelfs wat truffel. Sappige wijn met rondeur in de mond, erg mooi glas wijn. Vief en streng tegelijkertijd. 91 Penin punten.

Marques de Riscal 2006 Finca Torrerra

Gemaakt van 90% tempranillo en 10% graciano. Tja, deze wijn is een stuk kostbaarder dan de vorige, krijgt 94 Penin punten, maar… kan mij niet bekoren. In de neus ruiken we bij het proeven tabak, koffie, peper, kersen, rozijnen. Zelf moet ik meteen denken aan het zoet van een snoepjeswinkel. De smaak is voor mij ‘te gemaakt’, te veel associaties met de Nieuwe Wereld. Warm, maar ook ontoegeeflijk in de mond.

Marques de Riscal 2001 Gran Reserva 150e aniversario

Hartendiefje van Claartje. 80% tempranillo, 10% graziano, 10% mazuelo. Gemaakt van 40 jaar oude stokken, handmatige oogst en selectie, 2 tot 3 jaar houtrijping. Goed ingekapseld hout, elegante neus met vanille en laurier, potloodslijpsel, koffie en een prettige strengheid. In de smaak zet die strengheid door, goede balans en opnieuw die indrukmakende elegantie. Fraai!

Viña Tondonia 2001 Reserva, R. Lopez de Heredia Viña Tondonia

75% tempranillo, 15% garnacho, 10% mazuelo en graciano. De wijn heeft zes jaar rijping op hout achter de rug. Voor mij is dit de mooiste wijn van de avond. Typisch zo’n wijn waar ik van onder de indruk ben, ik geef de meeste *-sterretjes van de avond, maar mijn aantekeningen schieten qua beschrijving nogal tekort. Kreupelhout in de neus, zéér verfijnde wijn, vrouwelijke en elegant, schitterende balans! Nello noemt dit een ‘spannende’ wijn.

Mas Estela Moscatel 2005 Moscatel de Alejandria

Een dessertwijn die nergens de logheid heeft die sommige dessertwijnen soms karakteriseert. Oud goud qua kleur. Perzik en rozijntjes in de neus, volstrekt mooie balans, zoet en verfijnd, levendige wijn met een uitstekende balans én vrouwelijke finesse. Fijne uitdrinker.

Franse wijnen ‘a notre cabinet’

2011-07-04T18:18:00.000+02:00

Je hoeft tegenwoordig geen kelder te hebben om toch een mooie wijnvoorraad aan te houden. Jac en Dimph Oerlemans laten ons Franse wijnen proeven ‘a notre cabinet’. Het sympathieke van de eigen wijnen van leden zijn de ‘vondsten’. Zo beleef ik minstens zoveel plezier aan de bescheiden Ladoix als aan de gereputeerde Pommard. De frivole Fleurie pakt me helemaal in, terwijl de statige Châteauneuf du Pape nog wat jaren nodig heeft om zijn ontoegeeflijkheid van zich af te schudden. De sympathieke Cahors geeft méér plezier dan de Saint Emilions waar trots Grand Cru op het etiket staat. De Monbazillac moeten we niet willen vergelijken met een Sauternes, maar waarderen op eigen kwaliteiten, die zo mooi tot zijn recht komen met een eendelever/paté hapje. De tip van Jac om langs Guy Niziolek te gaan als we in de Champagne zijn, omdat de man gepassioneerd is, gastvrij ontvangt en alle tijd neemt voor wijnliefhebbers. Wat is het heerlijk om lid van de Brabantse Wijnsociëteit te zijn!

Champagne Prestige Guy Niziolek, Damery

Deze van 100% chardonaay gemaakte champagne heeft drie jaar sur lie gerijpt. De wijnbouwer maakt deze Prestige cuvee alleen in betere jaren. Dat resulteert in een verduveld aangenaam glas met een complexe neus waar appeltjes, gist, citrus en terroir in te ontdekken valt. Wat rozijnen en perzik ook. De smaak is zacht, rond, aangenaam. Mooi glas.

In de witte serie proeven we blind een Jurançon sec 2006 van gros manseng, Sancerre 2008 van sauvignon blanc en Chablis 2008 van chardonnay.

Chablis Premier Cru 2008, Emile Durand

Voor mij de mooiste witte wijn, omdat de neus verfijnde bloemimpressies geeft, de smaak sappig is, strak en toch prettig, met rondeur die is omlijst met mooie zuren. David noemt de wijn rijk en Paul herkent de chardonnay en noemt de wijn op zuren gemaakt.

Vervolgens krijgen we een hele mooie serie Bourgognes.

Ladoix 2007, Domaine Desertaux Ferrand

Gerard ruikt kruiden, noemt de wijn wat scherp. Kees ruikt aardbei en benoemt stevige bitters in de afdronk. Ik kan deze wijn heel erg waarderen vanwege zijn frivoliteit: een zoetje in de neus met ook duidelijke kruidigheid, lichte maar hele ronde smaak die ook gekarakteriseerd is door goede zuren.

Beaune 2008 Premier Cru, Domaine Desertaux Ferrand

Houttonen, stevige bitters en frisse zuren, zegt Gerard. Kees benoemt het terroir in de wijn. Dit is een stapje omhoog in het kwaliteitsspectrum: een expressieve neus met méér inhoud in de mond, sappige en goede zuren, wijn met rondeur.

Pommard 2009, Domaine Desertaux Ferrand

Een kersenrode kleur en kersen in de neus, aldus Gerard, fruit en frisheid in de smaak. Kees roemt de zwoelheid van de wijn, die zacht smaakt en heel veel fruit in de neus heeft. Ook dit is wéér een stapje omhoog qua kwaliteit. De wijn heeft een lichte stalimpressie – daar hou ik van in Bourgognes! – in de expressieve neus. Prachtige balans en veel karakter, de mooiste wijn uit de serie waarvan ik dan ook schrijf in mijn aantekenboekje: zonde om uit te spuwen. Het spreekt dat ik dat dan ook niet gedaan heb.

In de serie die dan volgt, durven Jac en Dimph twee wijnen naast elkaar te zetten, die zelden samen in een serie staan.

Fleurie 2009, André Vonnier

Ja, er zijn van die wijnen daar vál je voor. Dit is het glas waar ik deze avond meteen aan verknocht raak: mooie morelkersen in de neus, garriguekruiden, fluwelige rondeur in de smaak, die ook zwoel/warm en prettig is. Ik herkende de wijn niet als Cru de Beaujolais, maar vond het een ongelofelijk mooi glas wijn. Adam noemt als feit dat de wijn lang blijft nahangen, altijd een goed teken!

Clos de l’Oratoire 2007, Châteauneuf du Pape

Op papier is dit een voornamere wijn van een veel hogere kwaliteit. Maar ja, blind geproefd weet je dat nog niet. Adam noemt de kleur donkerroodbruin en prijst de complexe neus met koffie en mocca. Ik ruik boenwas, veel vanille en ook kruidentonen. Adam zegt dat de wijn goed in balans is en veel smaakimpressies geeft. Ik vind de wijn op dit moment een tikje ontoegeeflijk en mijn voorkeur gaat in deze serie daarom uit naar de Fleurie.

Cahors is een typisch liefhebbersgebied, waar Jac en Dimph de weg weten. We krijgen dan ook een mooie serie van twee wijnen, die voor mij fraaier waren dan de laatste serie met Saint Emilion Grand Crus en een Pessac Leognan.

Château Plait Faisant 2005, Cuvee des Generations, Cahors

Drie generaties waar de wijn naar genoemd is, staan ook en face op het etiket afgebeeld. Deze wijn van 100% malbec heeft bij een kardinaalpaarse kleur wel een ontwikkeld randje. Berry ruikt kersen, een kaasneus en stal. Die stal haal ik ook uit de neus, net als salmiak, vanille, laurier en mocca. De wijn is verrassend luchtig en levendig, charmeert ook. Héél prettig dat zulke zachte wijnen worden gemaakt in dit gebied.

Château Eugenie 2004, Cahors

In dit glas is 15 tot 20% merlot toegepast naast de malbec. Dat zou de wijn nog meer rondeur moeten geven, zou je denken. Maar dit is vooral een meer geconcentreerde wijn dan de vorige. Méér nuances zegt Peter vdE met herkenbaar zwart en rood fruit. Berry noemt lijm, leer en koffie en is van mening dat de wijn nog best veel tannines heeft. De neus vind ik rijk, je ruikt duidelijk toepassing van nieuwe houten vaten. De smaak is geconcentreerd, met inkt en potloodslijpsel. Een verrassend lekker glas wijn en uitstekend alternatief voor Bordeaux wijnen waar de prijzen van uit de pan rijzen.

Jac en Dimph laten ons bij de zoete dessertwijn meegenieten van een gastronomische combinatie. We proeven een harmonieuze wijn met mineraliteit en goede harmonie. Bovendien een wijn die heel elegant is. Met abrikoos en perzik in de neus. Werkelijk heerlijk bij een Marbré de Canard, van eendelever met paté. De mooi uitgerijpte Château Poulvère, Monbazillac 1998 komt hierbij uitstekend tot zijn recht.

Zomerse wijnen uit de liefhebberskelder

2011-06-26T13:42:00.000+02:00

Paul Heemskerk zet ons zomerse wijnen voor, het thema van de proeverij is zomers wit, maar Paul drinkt als echte liefhebber natuurlijk ook rood door in de zomer. We proeven op de langste dag van het jaar. De lezers die dit blog volgen, weten dat ik écht kan genieten van zo’n persoonlijke selectie, ik vind dat vaak onze mooiste sociëteitsavonden. Deze avond bevestigt helemaal deze opvatting.

Twee wijnen met bubbels om te beginnen

De eerste wijn is gistig in de neus, die ik wat klein vind. Maar Ronald ruikt ananas, mango en honing. De smaak heeft frisse zuren en een wat rins karakter. Ik vind de wijn net een tikje simpeler dan het tweede glas, maar denk ook meteen aan een roerei op zondagmorgen met een stukje gerookte zalm en deze wijn, om het leven te vieren. We proeven Château Gaudrelle, Vouvray, Brut Millesime 2008 gemaakt van chenin blanc, Alex Monmousseau.

De tweede wijn is iets geler, met een appel chardonnay neus, en oef… wat is dit lekker, peer in de aandronk, supersappig, een echte charmeur, uitermate plezierig. We proeven Champagne Premier Cru Jean Claude Doquet uit Vertus. Gemaakt van chardonnay en pinot noir.

In de tweede serie staan twee witte wijnen waarvan de eerste een neus heeft om heel vrolijk van te worden: viooltjes ruik ik, peer en tropisch fruit. De smaak is sappig, levendig en mooi. Kees zegt dat hij van het stuivende glas kan blijven ruiken, en Richard typeert de wijn treffend als ‘de neus ruikt warm, maar de wijn smaakt koel’. En jawel: we drinken een Franse wijn. Brumont 2009, gemaakt van gros manseng en sauvignon blanc (de druif die veel proevers herkennen). Vin de pays de Côtes de Gascogne van Alain Brumont. Een ontzettend lekker ongecompliceerd glas om véél plezier van te hebben.

Het tweede glas vind ik moeilijk te determineren, de neus zit dicht. Maar dat zal wel aan mijn neus liggen, want de collega proevers ruiken wél iets. Kees noemt de neus zwoel met peer. Richard ruikt anijs en petrol tonen. David zegt gelukkig ook dat de neus klein is, maar ruikt wel vochtige aarde. De smaak is erg lekker: hoge bitters, duidelijk een eetwijn met veel sap en een goede balans, heel lekker. Hans vdH determineerde het wijnland meteen goed: Portugal. We proeven Kopke Vino Branco 2009 uit de Douro, gemaakt van Arinto, Gouveio en Rabigato druiven.

In de vierde serie witte wijnen proeven we topwijnen.

Het eerste glas heeft geen uitgesproken neus, misschien wat groene appel, misschien wat limoen. De smaak geeft een associatie met peren, veel rondeur en sap. Dan volgt een overduidelijk bittertje en een afdronk die ik als “heel fijn” betitel in mijn aantekeningen. 91 punten krijgt de wijn in de Guia Penin. We proeven een Spaanse wijn gemaakt van 100% picapoll. De wijn is Nuat Picapoll abadal 2008, Pla de Bages. Gebotteld op een zware fles met een ziel die héél diep is. Hartendief van Paul.

Het tweede glas doet proevers glimlachen. Oogjes gaan twinkelen. De kleur is wat goudgeler. Ronald ruikt boter, abrikoos en honing. David memoreert dat de smaak hetzelfde vertelt als hetgeen de neus belooft. Mijn aantekeningen: rondeur, héél veel kracht en veel vanille, ik dacht aan een witte Rhonewijn, bijvoorbeeld Châteauneuf du Pape. De wijn is Condrieu La Fauvette 2008, Sainte Cosme gemaakt van 100% viognier. Tsjonge, jonge, hier laat deze druif zien wat een mogelijkheden ze heeft. Geweldige wijn.

In de serie rode wijnen staan droomflessen.

Het eerste glas, daar heb ik me aardig door bij de neus laten nemen. Een overduidelijk belegen kleur, ik denk meteen aan een wijn van twintig jaar of ouder. En daar hou ik van. De neus is héérlijk, belegen tonen met veel hout in de neus, maar ook aardse tonen, pioenroos en truffelassociaties. Ongelofelijk veel rondeur en sappig. Elegant ook. Mooi op dronk, goede balans en stevig. David noemt kruidnagel, roest en theebladeren in de neus, mooie herfstimpressies en zijn conclusie is: een elegante wildwijn. Nou laat ik maar eerlijk zijn: ik denk aan Saint Julien. En.. o.. o.. o.. dan blijkt het Bourgogne te zijn, en niet zomaar een: Clos de Vougeot 2000, Fery Meunier. Voor mij zonder meer dé wijn van de avond.

Paul noemt het tweede glas zijn hartendiefje. De kleur is bijna zwart. Hans L ruikt kersen, zoethout en een herfstbos, naast aardse tonen. Toos ruikt wat honing. David zwarte bessen en olijven. Een echte belevingswijn, aldus David. De neus is voor mij wat inktig. Kersen ruik ik ook. Een stevige smaak, in mijn aantekeningen staat: vuist in een fluwelen handschoen. Tikje boers en ontoegeeflijk, vind ik. Het merendeel van de proevers prefereert deze wijn: La Dame de Montrose 2000, de tweede wijn van het beroemde Saint Estephe domein.

Naast deze glazen staat een wijn die nog niet op dronk is, maar wel de oudste van het stel: Château Montus 1998, Madiran. We proeven ook nog een Vintage port 1983. Fijne proefavond.

Chocolade en wijn: van vette ruzie tot hemelse combinaties

2011-06-18T21:03:00.001+02:00

Dit is een experimentele proeverij, zegt Toos Dusee, die de ambachtelijke bonbonmaker Marco Zonnenberg van Govert van Nunen heeft uitgenodigd. Banketbakkerij Govert van Nunen is een oud Tilburgs bedrijf (sinds 1905), dat in 2009 een Chocolaterie opende in Goirle. We proeven steeds één wijn met een bonbon, deskundig toegelicht door Marco. Zo leren we het verschil tussen de vormbonbons en de glaceerbonbons. En we horen de details van drie dagen productieproces van sommige bonbons. Marco vertelt het met lichtjes in de ogen. We proeven prima bonbons en dito wijnen, maar het ontaardt snel in een vette ruzie als ze gecombineerd worden. De wijn wordt weggeblazen, hoor ik. De wijn is alleen nog maar bitter. De wijnen met hoge zuurgraad (een witte Portugese viognier, een Chianti Classico, een Valpolicella Rippasa, een Hongaarse Szekszard) hebben te lijden onder het smaakgeweld van de bonbons. Eén voorbeeld daarvan: we proeven Van Othengraven Riesling 2008, Grosses Gewachs Kupp, een prachtige Saar wijn met lichte stalimpressie in de neus, mineraliteit en vuursteen. De hoge zuurgraad is een indicatie dat we met Riesling te maken hebben (zoals altijd zijn onze flessen geblindeerd). Een mooie sappige wijn. Daarbij proeven we een staafjesbonbon gemaakt van pure chocolade en licht lopende gezouten caramel, een héérlijke bonbon. De combinatie is moeilijk, alleen Claartje geeft aan dat de bitters van de wijn en de chocolade uiteindelijk bij de tweede slok versmelten.

Klassieke combinaties werken het best

Bij het combineren van wijn en chocolade hebben verstandelijke combinaties tóch niet het gewenste effect. De steranijsbonbon met abrikozengelei zou in principe kunnen combineren met een viognier, waar ook vaak wat abrikoos in te proeven is. Niet dus. Feitelijk ondervinden we dat de klassieke combinaties het meest harmoniëren. Zoete rode wijnen harmoniëren beter dan witte zoete wijn. Denk aan de lekkere combinatie van chocolade met frambozen of kersen, als geheugensteuntje. Een dessertwijn met sinaasappelsmaak zou weer wel een goede partner kunnen zijn. Klassieke combinaties zijn chocolade met Franse Vin Doux Naturels zoals Banyuls en Maury, met port of muscat getypeerde wijnen.

Willi Haag Braunenberger Juffer Sonnenuhr 2006 Beerenauslese

Voor mij is deze uit de moezelstreek afkomstige wijn de mooiste van de avond: perziktonen en botytris in de neus, volle rondeur in de smaak, ongelofelijk mooi volzoet maar met héél veel zuren, en een prachtig spel tussen deze twee. Ronald zie ik breed glimlachen als hij zegt: dit is mijn wijn! Hij noemt als smaakcomponenten honing, hazelnoot en amandel en roemt de rondeur en sappigheid. Dit is inderdaad door een geweldige rondeur een grote klassewijn (erbij een amandelbrulee).

De mooiste combinaties op deze avond zijn de volgende:

Mas Amiel vintage 2004, Maury met mangobonbon

Dimph proeft chocolade, kersen, peer en noten in de wijn, die goed in balans is. De neus vind ik complex, geparfumeerd en met tonen van ijzeroxide, de smaak is volrond, goed geconcentreerd, sappig en harmonieus. De mangobonbon is gemaakt van twee laagjes ganache met madrifolochocolade uit Madagascar. Hier merk ik voor het eerst, de chocolade laat de wijn béter tot zijn recht komen. Richard ruikt kersenjenever in de wijn en benoemt de smaak als zoet (maar niet té) en noemt de combinatie ook heel passend.

Malaga Pajarete 1908, gemaakt van Pedro Jimenez druiven, met forrestbonbon

Wijn met een beige rand, mahoniekleur. Een sappige en elegante smaak, mooie espresso en cacao in de afdronk. De forresbonbon is gemaakt van pure chocolade met een cassis-honingvulling met een vleugje zout. De bonbon en de wijn vullen elkaar goed aan: de wijn krijgt molligheid. Gerard ruikt rumrozijnen in de neus, Wil merkt op dat niet zozeer de vulling maar vooral de pure chocolade de wijn versterkt en vice versa. Richard noemt de Malagawijn een tikje branderig. Zie ook Wijnkronieken.

Taylors Select Reserve Port met chocolademousse met pindacrackers

Het chocolademoussetaartje combineerde wondermooi met de port die een mooie neus heeft met kersen en framboos, goed concentraat (er zijn proevers die aan een jonge vintageport denken) en mooi geurend. Hans vdH treft een peperachtige kruidigheid in de neus, Hans L vooral zwarte bessen en kersen. Hij noemt de port nog een tikje branderig.

Een uitermate boeiende avond met twee keer applaus: voor Toos en daarna voor Marco.

Riesling toppers zijn wijnen om te onthouden

2011-06-10T22:53:00.000+02:00

Nahedal bij Schlossböckelheim

De meeste wijnen vergeet je. Zelfs hele mooie waar je op dat moment van geniet. Mijn geheugen laat me vaak in de steek, wat dat betreft. Toch zijn er ook die zeldzame glazen die zich etsen in het geheugen. Wijnen hebben een herinneringswaarde. Terwijl ik ongelofelijk kan genieten van een mooi glas bubbels, hebben ze voor mij geen hoge herinneringswaarde. Van de champagnes kan ik mij er één goed herinneren. Ik was nog niet zo lang lid van de sociëteit, thuis in de jonge kinderen en we lieten een champagnestudiereis aan ons voorbijgaan. Toos zette kort daarna een prestige champagne in: Prince de Venoges 1990. Die champagne was zó goddelijk mooi, een ervaring die later nooit is overtroffen. Ook omstandigheden kunnen bijdragen. Waardoor je een zwak krijgt voor één druif of één type wijn. Dat hoeft geen kostbare wijn te zijn. Aangekomen in de Drôme als tussenstop op weg naar Italië, warme autoreis achter de rug, ik zit eindelijk op het terras en krijg dan zo’n verrukkelijke gekoelde Clairette de Die. Jummie! Hans Lodewijkx geeft Buckler Bordeaux op als thema van zijn proeverij, een proeverij met wijnen die een laag alcohol gehalte hebben. Leuk thema. In het eerste deel van de avond zitten indrinkers en uitspugers, buitenbeentjes, Portugese Azoren wijnen en zoete prikkels. De lezer begrijpt dat ik een zwak heb voor Clairette, ik denk dan terug aan de eerste kennismaking op het terras. “Fijn dat je ook onbezorgd wijn kunt kopen bij de HEMA”, zei Hans, bij het onthullen van een HEMA Clairette de Die van muscat a petit grains en clairette blanche met wat bloemetjes in de neus. Hans brengt met zijn keuze in het tweede deel van de proeverij zijn voorkeur voor Riesling tot uitdrukking. Wat een goede wijnbouwer van riesling kan maken…inderdaad, wijnen met een potentieel hoge herinneringswaarde.

Schlossböckelheimer Felsenberg 2006, Weingut Dönhoff, Nahe, Riesling Spätlese

Prachtige petrol-mineral en roomboter in de neus, een smaak met veel rondeur, veel sap, geweldige balans en mooie zuren. Berry roemt het sublieme zoet-zuurspel in deze wijn. Deze wijn staat naast de volgende, en ik vind de Felsenberg net een fractie beter dan de Brücke.

Oberhäuser Brücke 2006, Weingut Dönhoff, Nahe, Riesling Spätlese

Na het onthullen van de flessen constateren we verbaasd dat twee nogal verschillende wijnen van dezelfde wijnbouwer komen, én ook nog van het zelfde jaar. Het is het terroir die de wijnen een eigen karakteristiek geeft. Deze wijn is fruitiger in de neus en de smaak is heel levendig en vief, harmonieus en met een prachtige balans.

In een serie gerijpte riesling wijnen staan topnamen uit de Moezel (dr. Loosen) en Rheingau (dr. Weil) naast elkaar, maar ja… blind geproefd weet je dat natuurlijk niet. Voor mij valt in deze serie de Loosen wijn enorm door de mand. Ik heb mooie aantekeningen van de wijn, die echter een kleine neus heeft. De Rheingau wijn domineert echter heel overtuigend.

Dr. Weil, Kiedrich Gräfenberg 1997, Rheingau, Riesling Auslese

Voor mij is dit een van de mooiste wijnen van de avond. Claartje noemt de wijn heerlijk vol, stroperig en met een mooie balans. David ruikt botytristonen. De kleur is lichtgoud (Loosen laat oudgoud zien), honing en citroen in de neus, een volstrekt uitgebalanceerde wijn met zoet/zuur spel, prachtig harmonieus. Onwetend dat de wijn al veertien jaar oud is, schrijf ik op in mijn aantekenboekje: lange afstandsloper die nu al prachtig is! Overigens denk ik dat de wijn moeiteloos nog eens veertien jaar erbij mag hebben, en langer. Hans zegt terecht: “Heb je Weil in de kelder liggen, láát het dan rustig liggen.” Fenomenale wijn.

Keller, Dalsheimer Hubacker 2003, Rheinhessen, Riesling Auslese

Lichtgeel, kleine neus. Paul noemt wierrook en perzik in de neus, Kees ruikt geroosterd brood. In de mond valt de volstrekt mooie balans weer op, de wijn heeft wat rabarber in de smaak, ongelofelijk veel finesse en elegantie en schitterend nahangende bitters.

Wittmann Scheurebe 2003, Rheinhessen, Trockenbeerenauslese

Botytristonen, honing en concentraat op de tong, stroperig, krentjes, volstrekt uitgebalanceerde wijn. Elegant, zeker een van de mooiste wijnen van de avond.

Müller-Catoir, Haardter Mandelring 2001, Scheurebe, Pfalz, Eiswein

Abrikoos, volzoette harmonieuze wijn, heel exuberant.

Hans vatte de proefavond zelf pakkend samen: “Tot de bubbels zijn jullie heel onrustig en is er veel discussie, maar bij de Duitse wijnen muisstil.” De reactie blijft niet uit: “Ja, maar dit zijn ook heel serieuze wijnen.”

Derde plaats bij Grand Prix Saint Hubert

2011-06-10T22:16:00.001+02:00

Raar hoe dat werkt, met die wijnproefwedstrijden. Voordat je eraan begint denk je bij jezelf: maakt me niet zo veel uit als ik niet bij de besten zal horen. Ergens in de middenmoot eindigen is allang mooi. Als ik in ieder geval maar niet laatste word… De laatste tijd heb ik wel eens met een prijs mogen zwaaien na afloop van zo’n proefwedstrijd. Vooraf denk je daar heel nuchter over maar als je dan ineens een van de betere proevers blijkt te zijn, voelt dat toch verrassend goed.

De Grand Prix Saint Hubert. Oudste wijnproefwedstrijd van Nederland. Tien wijnen, allemaal rood. Twee uur krijg je de tijd. Om 10 uur ’s ochtends klinkt het startsein in een hotel in het centrum van Amsterdam. Het enige dat vooraf door de organisatie prijsgegeven wordt, zijn 14 landen of delen van landen. Mag je uit kiezen. Alle tien de wijnen komen uit een ander land of landsdeel. De systematiek is doordacht en ook vrij geniepig. Immers: als je een wijn meent te kunnen plaatsen in een land, is dat land dus vergeven. Neem bijvoorbeeld midden-Italië. Dat was één van de 14 opties. Bij glas nummer 9 wist ik het zeker: dat is een Italiaan. Komt uit Toscane, kan niet missen. Spot on. Maar ja, dan nip je nog eens aan glas 7…die zuren…mooi wat tabak…een klein kersje…dat lijkt misschien nog wel méér op een Toscaan dan die nummer 9. Keuzes, keuzes. En als je er al met je team uitkomt wat het land van herkomst is, mag je vervolgens fijn nog even bepalen welke appellatie het betreft, welke druif of druiven erin zitten, wat het jaartal is, van welke producent…Twee uur mag je samen met je teamgenoten zweten en discussiëren en strepen en schuiven. Elk jaar weer blijkt dat net wat te krap. Ook nu dus. Eén minuut voor twaalf. Met de organisator die inmiddels over m’n schouder meekijkt, wachtend aan onze tafel als ware het een docent wiskunde bij het afnemen van een tentamen, krabbel ik haastig de laatste gegevens op het proefformulier voor ons team en lever het zuchtend in. De klok slaat 12 uur. We zijn zo druk bezig geweest, die twee uren zijn werkelijk voorbij gevlogen. Direct na de wedstrijd worden de wijnen onthuld. Richard, Noël en ik komen tot de conclusie dat we een behoorlijk aantal wijnen goed hebben herkend. Blije gezichten. Maar of het voldoende is voor een plekje op het podium…daar twijfelen we wel over.

Hoe blij waren we om bij de prijsuitreiking onze namen te horen en het podium te mogen beklimmen voor een bescheiden, maar wel héle fijne derde plek. We zijn gepast trots, want de Brabantse Wijnsociëteit staat ook in Amsterdam op de kaart!

Verslag David Koenen

De kunst van het blenden

2011-06-06T23:18:00.000+02:00

Wijngaard Burgenland

Wil Vennix presenteert zijn proeverij Roten Gesamtkunstwerken via een beamer. Een primeur voor de sociëteit, zegt Paul Heemskerk. De proeverij is voorzien van uitstekende documentatie. De flessen in deze proeverij zijn uitsluitend cuvées. Een mooie cuvée is een assemblage opgebouwd uit verschillende aroma’s: fruitige aroma’s (inheems, uitheems fruit), florale aroma’s (bloemen, bloesem), vegetarische/plantaardige aroma’s (stal, gras, kool), kruidige aroma’s (specerijen), gecarameliseerde / gerookte aroma’s (hout, rook) en de bodem /microbiologische aroma’s (mineralen, gist, benzine). Wil toont aan wat de kunst van het blenden doet en wat het effect van de keuzes van de wijnmaker ("mélangeur") op de uiteindelijke wijn is.

Hoffmann Sekt Brut 2001, Burgenland

De inleidende bubbel is voor mij een van de mooiste wijnen van de avond. Hij heeft een serieuze neus, met wat groene kruiden, mineraal en een aantal rijpingscomponenten als hooi en iets vettigs. De mousse is kort, maar dat geeft niet. Een zuivere bubbel, met mooie zuren, grapefruit bittertjes en vulling, zonder het plak zoetje waar steeds meer bubbels last van hebben. Een klassiek gemaakte mousserende wijn van Welschriesling en Scheurebe.

Schöfmann Aconit 2007, Niederösterreich/Weinviertel

Een elegante expressie van Pinot noir met, tja, wat is het. De neus geeft stal, bosgrond en stuivend mineraal. Een klassieke neus zou je het kunnen noemen. Gevolgd door een sappige aanzet, met vrij hoge zuren, veel sap, kersen en een medium vulling. Weer typisch Pinot noir, maar met iets erbij. Peper in de afdronk, veel finesse, niet op het fruit gemaakt. Het blijkt een blend van inderdaad Pinot noir, maar met zowel St Laurent als Zweigelt.

Gsellmann & Hans Heideboden 2007, Burgenland

Een blend van Zweigelt, Blaufränkisch en Merlot. Een vriendelijke neus van bessensap, munt, wat specerijen en leer wordt opgevolgd door een erg mooie structuur. Wat ingehouden, maar erg sappig met een duidelijke kern van spanning. Erg mooie tannines ook.

Pöckl Solo Rosso 2008, Burgenland

In dit glas komt de vuursteen en een bijna stuivend mineraal karakter je tegemoet. Dit wordt in eerste instantie vooral aangevuld door een stal-neus, maar wat later komt de wijn echt los en toont hij zijn karakter. Deze wijn heeft duidelijk nog wat tijd nodig (decanteren zal ook zeker helpen). De structuur is wederom erg sappig, met een hele mooie kern van rijpe tannines. De smaak doet wat aan wierrook denken, met mooi fruit.. Blend van elk 1/3 Blaufränkisch, Pinot noir en Zweigelt. Een heel intrigerend glas dat het verdient om bewust gedronken te worden.

Hillinger Hillside 2007, Burgenland

De top-cuvee van Leo Hillinger is een bijzondere wijn, vooral voor wat de blend betreft: 70% Syrah, aangevuld met 20% Blaufränkisch en 10% Merlot. Een aparte combinatie, maar een die werkt. Twintig maanden houtrijping. De neus is intrigerend: heel kruidig met rozemarijn, hout, veel fruit (oa Mon Cherie kersen) en het typische berg-bittertje Underberg. In de smaak zet die kruidenbitter impressie door, maar netjes in balans met veel vulling, een zachte aanzet en levendige zuren. Een intrigerende wijn met een lange afdronk.

Scheiblhofer Erich Legends 2007, Burgenland

Ook hier een bijzondere cuvée. Een combinatie die we vaak zien, maar met mooie uitwerking. Het is een blend van Cabernet Sauvignon en Merlot. In de neus vind je een rokerige impressie, met bessen en thijm. Een vlezig-zoete toets doet aan een goede Bolognese denken. In de smaak erg zacht, met veel vulling en rokerige wierrook impressies. De nasmaak is iets scherp, maar lang en opnieuw met prachtig ronde tannines.

Wat bij alle geproefde wijnen opvalt is de sappigheid, ook in de meer geconcentreerde wijnen. Nergens is er in de valkuil van over-extractie getrapt. Ook het tannine-beheer is erg mooi en zuiver; mooi rijp, en nergens té. Oostenrijk blijkt voor rood een goede bestemming, Wil Vennix een uitstekende gids.

Verslag en proefnotities Richard van Oorschot

Wijnen uit Zuid Afrika overtuigen

2011-05-28T17:43:00.002+02:00

Groot Constantia

Het Zuidafrikaans is een taal om verliefd op te worden. Op de CD van Micheline van Hautem La Musique met chansons van Jacques Brel staat Ne Me Quitte Pas in het Zuidafrikaans: moenie weg gaan nie, moenie weg gaan nie. Práchtig! Een land met zo’n mooie taal, daar moeten ook wel mooie wijnen vandaan komen. In mijn herinnering (die als de grijze breincellen willen teruggaan tot 1991) is dit pas de derde proeverij van onze sociëteit die helemaal in het teken staat van Zuid-Afrika. Maar ik ben er vast een vergeten. Hans van der Horst weet veel van Zuid Afrika, zijn zoon woont er. Hans stelde een proeverij samen van wijnen die in ons land verkrijgbaar zijn. Alleen al bij de plaatselijke grootgrutter in Boxtel telde hij zo’n dertig Zuid Afrikaanse wijnen in de schappen. Dat was dus boffen. Daarnaast komen wijnen van de lokale slijter en zijn favoriete wijnhandelaar. Voorafgaand aan de proeverij horen we veel interessante weetjes. Zuid Afrika telt ongeveer 100.000 hectare wijngaarden. Da’s net iets minder dan het hele Bordeaux gebied. Gemiddeld drinken de Zuidafrikanen maar zeven liter wijn per hoofd. Levensmiddelen en comestibles, zegt Hans, zijn ongeveer de helft in prijs van wat je bij ons betaalt. Een hovenier verdient ongeveer 70 Rand per dag, 7 euro. Dus voor de inheemse bevolking is het leven kostbaar. Sommige wijnbouwers maken wijn feitelijk alleen voor het begeleiden van gerechten, vaak in de eigen restaurants. Tijdens de proeverij geeft Hans per wijn commentaar uit de Platters Zuid Afrika wijngids. De 2011 John Platter's Wine Guide is een wijnbijbel van 604 bladzijden waarin 800 Zuid-Afrikaanse wijnproducenten en 6.000 Zuid-Afrikaanse wijnen beoordeeld worden.

Monro 2005, methode Cap Classique, vijf sterren Platters Wineguide 2011

Dit is één van de twee vonkelwijnen die de maximale score krijgt van Platters. De proevers uiten veel instemming over de kwaliteit van deze mousserende wijn: gist in de neus, een heel zuivere smaak. Fijne belletjes. Peter vdE proeft een broodsmaak, Paul noemt zoete ananas, Ronald roemt de hazelnoten in de neus. Prachtige wijn.

La Motte Sauvignon Blanc 2010
Hartendiefje van Hans. De condities om goede wijn te maken waren erg moeilijk in 2010. Deze wijn is gemaakt van druiven uit verschillende wijngebieden: Elgin, Franschhoek, Walker Bay, Nieuwoudtville, Darling en West Coast, Durbanville en Elim. Claartje ruikt appels en een teerimpressie, de neus is mooier dan de smaak, zegt ze. Viooltjes en brandnetels zijn mijn ruikimpressies, de lichtgele en transparante wijn is fris, knisperend en met een aanlokkelijke balans.

Palladius 2008 Swartland

Héle boeiende wijn, van cult wijnmaker Eben Sadie. David noemt salmiak en suikerspin in de neus, een warme witte wijn, hoog in zijn alcohol (de wijn kan het hebben) en duidelijk een wijn met spanning. Toos roemt de vele smaakimpressies van deze stevige eetwijn, met onder andere zoethout en mooie bitters. Deze wijn is gemaakt van viognier, chenin blanc en chardonnay (en als ik Hans goed begrijp nog vijf druivensoorten). De kleur neigt naar goudzweem, ik ruik hooi en een schildersatelier in de zuivere neus. Mijn aantekeningen: rondeur! Heel soepel, tikje branderige afdronk, veel body en een duidelijke krachtpatser.

Rustenberg Brampton 2008 OVR, Coastal region

Deze wijn gaat aan de haal met de beste prijs/kwaliteit kwalificatie van de avond. Mix van syrah en cabernet sauvigon met veertien maanden houtrijping. Breed verkrijgbaar in de supermarkt, zeven euro-tjes. En daarvoor krijg je heel veel. Berry noemt de neus een tikje vegetaal, met bouillon en rokerige tonen. Richard ruikt teer en paprika. Zelf vind ik wat cocosnoot en anijs in de neus, gevolgd door een straffe smaak die echter mooi in balans is door tannines, mooie zuren, enige rondeur en lekkere hap sap sappigheid. Fraai glas.

Fairview Syrah 2008, Eenzaamheid, Paarl

We proefden deze wijn naast de pinotage van hetzelfde domein, die een mooie morellenkersenneus heeft en verder nogal ontoegeeflijk en boers overkomt (de eerste pinotage die ik lekker vind, stelde Berry). Deze syrah typeert zich door een verfijndere neus, Mon Cherie kersen. Rob ruikt gekookt fruit, vanille en munt. Wil noemt peper, chocolade en jodium. De smaak karakteriseert zich door een vrij hoog alcoholgehalte, veel warmte, rondeur en souplesse. Een hele fraaie dinerwijn.

Rustenberg John X Merriman 2008, Stellenbosch

Deze fraaie wijn is gemaakt van de klassieke Bordeaux blend: cabernet sauvignon, merlot, petit verdot, malbec en cabernet franc, de wijn kreeg 20 maanden houtrijping. Ronald ruikt bramen en eucalyptus, de bramen komen terug in een mooie droge smaak met goede zuren. Paulroemt de combinatie van concentratie, houtgebruik en tannines in deze wijn waarin hij leer en pure chocolade ruikt. Mijn aantekeningen: klassieke neus, laurier, streng. De zuren zijn heel erg aanwezig in deze mooie wijn met wat chocolade in de neus, warmte in de pittige smaak. Geslaagde wijn.

Kaapzicht Steytler 2005 Vision, Stellenbosch

Hartendiefje van Hans. Voor mij was dit dé wijn van de avond, gemaakt van 50% cabernet sauvignon, 30% pinotage en 20% merlot, de wijn rijpte daarna 24 maanden op Franse eikenhouten vaten. Dimph ruikt zwart fruit en peper in de neus en proeft koffie in de afdronk. Ronald zit bij het proeven ook op een wolkje, want hij wil wel in zijn eentje een fles van deze wijn drinken als meditatiewijn. Allemaal heel begrijpelijk, want de neus is expressief en complex met zoethout, vanille en eucalyptus. Rondeur en mooie zuren in de smaak en… jawel, ik proef terroir! Klassieke wijn, wel een powerhouse, herfststal impressies en een bittertje. Verduveld mooi glas wijn.

Columella 2007, Sadie, Swartland

Deze wijn van enfant terrible Eben Sadie krijgt 94 punten van International Wine Cellar. Syrah aangevuld met 20% mourverdre, twee jaar rijping op Frans eiken met 1/3 nieuwe vaten. De wijn heeft een mooie klassieke uitmonstering, vind ik. Ingetogen sobere typografie, zeg maar: eenvoud als kenmerk van het ware. Dimph ruikt caramel, pruimen, bramen en peper. David ruikt kersen, bramen, melkchocolade. De neus is klassiek, rondeur en romigheid in de smaak, véél vulling en concentraat, sappige wijn, vol Rubensiaans. In mijn aantekeningen krijgt de wijn een stem: dit schreeuwt om een hertenfiletje.

Gran Constantia 2008

De uitmonstering van dit halve flesje is een voorbode van een bijzondere proefervaring. Ieder flesje heeft een eigen kistje met de naam erop gedrukt, terwijl het flesje in houtsnippers is gevleid. Ook de uitmonstering met lak over de hals geeft aan: dit is bijzonder. De neus van deze wijn is nog mooier dan de smaak. Geparfumeerd, volstrekt harmonieuze Muscat de Frontignan. Turks Fruit en Abrikoos. Volstrekt uitgebalanceerde wijn. Medidatiewijn in optima forma. Maar ook een mooie fles om iets bijzonders te vieren: een geboorte, een kroonjaar verjaardag, een huwelijk, een diploma uitreiking.

De diversiteit en kwaliteit van de Zuid Afrikaanse wijnen in deze proeverij is hoog. Ik heb het idee dat deze proeverij zich in de grijze breincellen heeft geëtst, een topavond in het proefseizoen, die onthouden we nog lang.

Vino Nobile de Montepulciano met Fred Nijhuis

2011-05-21T10:32:00.000+02:00

“Ik wil wijn drinken, niet alleen toppers proeven op wijnproeverijen om daarna zin te krijgen in een biertje”, zegt wijnschrijver Fred Nijhuis. Dat valt natuurlijk in goede aarde bij de liefhebbers van de Brabantse Wijnsociëteit, het enige gezelschap van liefhebbers in ons land dat al 31 jaar lang wekelijks proeft. Fred toonde zich een prima ambassadeur van Vino Nobile de Montepulciano, hij zegt: “Er moet spanning in een wijn zitten”. Op een enkeling na voldoen de twaalf wijnen die we proeven aan dit criterium. De streek van de Vino Nobile heeft een wat rustiger ontwikkeling achter de rug dan Montalcino dat een onstuimige groei van producenten laat zien. Mooie verschillen tussen de producenten, “daarom is het wat wonderlijk dat op een wijnkaart in restaurants ons land soms maar één Vino Nobile de Montepulciano staat”, aldus Fred die uitvoerig vertelde over de D.O.P. classificatie. We proeven drie varianten vanavond: de Rosso krijgt 6 maanden houtrijping, Vino Nobile 2 jaar en Riservas 3 jaar.

Graciano della Seta 2009, Rosso de Montalcino

Wijn van een huis dat werkt in de traditionele stijl. Deze liefelijke lichtorde wijn met een bescheiden neus van wat licht zomerfruit en een toets van zoethout is sappig met hoge zuren, frivool en energiek. Een heerlijk glas om onbezorgd te drinken in de zomermaanden. De wijn zal het goed doen op het terras én is een fraaie wegbereider voor meer geconcentreerde rode wijnen.

Graciano della Seta 2008, Vino Nobile de Montepulciano
Dit is zijn grote broer. Tikje stoffig in de neus. De neus zit ook dicht, aldus Richard. Noël roemt het evenwicht in de wijn. De smaak is soepel en elegant, duidelijk een klasse hoger dan de Rosso. Elegantie typeert de wijn, die goed doordrinkbaar is.

Triacca 2008, Vino Nobile de Montepulciano
De producent werkt zoveel mogelijk biologisch. De kleur heeft dakpannenbruine tinten, vooral langs de rand. Een bescheiden neus, Toos ruikt drop en laurier. De wijn komt lichtvoetig in de mond, zachte fruittonen. De meningen over deze wijn lopen enigszins uiteen, altijd goed voor discussie. Enkele proevers vinden deze wijn wat eendimensionaal. Richard noemt de neus ook ingetogen, maar constateert dat de wijn steeds méér blijft geven als hij langer in het glas walst. En dat is natuurlijk een goed teken. De wijn combineert elegantie en structuur. Wie er wat moeite voor wil doen, treft in het glas een verfijnde en verleidelijke wijn.

Boscarelli 2008, Vino Nobile de Montepulciano
Hartendiefje van Fred Nijhuis. Weer die dakpannenkleur, tuilé. In de elegante neus zitten veel impressies: pruim, drop, zoethout, kruidnagel en laurier. De wijn is vol, ik vind het een bek vol wijn, met goede balans van bitters en zuren, de wijn schreeuwt echt om een mooie maaltijd. Dit is een heel mooi huis om in restaurants te schenken. Fijn glas wijn.

Palazzo Vecchio 2007, Vino Nobile de Montepulciano
Dit is een coöperatiewijn. Jij hebt daar een voorliefde voor, toch? Zegt David. Nou neuh, zó gesteld klopt dat niet, maar ik heb wel een zwak voor goed gemaakte coöperatiewijnen… en jawel, dit is zo’n aantrekkelijk glas wijn, heel open neus met kruidigheid, Ik ruik ook wat stoffige tonen – die geen moment storen. Wat de wijn heel aantrekkelijk maakt is ongelofelijk veel rondeur in de smaak.

Il Macchione 2007, Vino Nobile de Montepulciano
In een mum van tijd raak ik bevriend met dit huis, want ik vind dit een hele fraaie wijn. Voor mij een van de mooiste van de avond. Paul ruikt drop en ingedroogde zuidvruchten. Aanvankelijk geeft de neus kreupelhout, de wijn is volrond in de mond, met véél fruit en veel inhoud. Nadat ik de wijn in het glas heb laten staan luchten, ruikt de wijn volledig naar chocolade. Knappe wijn.

Salcheto 2007, Vino Nobile de Montepulciano
Paul ruikt zoete pruimen, de wijn heeft concentraat, zegt hij. Ik zie weer een dakpannenbruine rand in de kleur en ruik aardbeitjes in de neus. De aandronk is sappig, met veel rondeur en mooie zuren in de smaak, veel vanille in de neus en een hint van kreupelhout. Wijn met een rijke smaak.

Carpetino 2005 Riserva, Vino Nobile de Montepulciano
Deze wijn is gemaakt om indruk te maken, zegt David. Hij ruikt kersen, stalimpressies en chocolade in de wijn, die zoveel concentraat heeft, dat hij meteen denkt aan een combinatie met lekker lang gesudderd draadjesvlees. Jan geeft aan tabak, kreupelhout en een heidegeur te herkennen. Mijn aantekeningen van het bouquet: laurier, kreupelhout, mocca en morellenkersenimpressies. Wijn met veel concentraat, heel serieus glas, fraai!

Graciano della Seta 2006 Riserva, Vino Nobile de Montepulciano

En hier hebben we de Riserva van het traditioneel werkende huis. De Riserva’s zijn mooie flessen voor de liefhebberskelder. Rozen en pruimen ruikt David. Jan noemt paardestal én babyluiers. De neus is rijk, vind ik, de smaak evenwichtig en met veel rondeur en uitstekende balans tussen zuren en bitters. Indrukwekkend glas wijn, echt mooi om een feestdag net even iets meer kleur te geven.

Zoals je Realpolitici hebt, dat zijn politici die nuchter belangen afwegen zonder al te veel moraliteit, zo heb je ook realistische wijnschrijvers. Die kennis delen én kritisch zijn. Fred Nijhuis hoort daar bij. Waar collega’s humbug verkopen, heeft hij een helder oordeel: “Sommige critici mogen worden ingemetseld.” De aanwezige leden houden van die open houding, het maakt deze avond prettig en leerzaam.

Indrinkers en uitdrinkers

2011-05-14T18:02:00.002+02:00

Banyuls ligt te rijpen bij Celliers des Templiers

Indrinkers en uitdrinkers, is het thema van Noël Geisen. Zelf moet hij ook wel glimlachen over de line up, nogal bizar. Vier bubbels, vier zoete witte wijnen naar keuze aperitief of dessertwijn, vijf rode wijn die als uitdrinker dienst kunnen doen. Ik tel veel *-sterretjes in mijn aantekenboek. Op deze avond ontspint zich een discussie: drink je wel of niet een port als aperitief? Als ik het goed aanvoel, doen de meeste wijndrinkers dat niet. Nou zijn er ook voldoende alternatieven, dat maakt de proeverij van Noël klip en klaar duidelijk! Zo’n proeverij zouden we ieder seizoen moeten hebben, hoor ik iemand zeggen. Een mooi compliment.

Codorniu Cava "Non Plus Ultra" Reserva Brut 2007

Gemaakt van parellada, xarel-lo, macabeo. Deze Catalaanse cava heeft véél te bieden. Toos ruikt appeltjes en typeert de wijn als strakdroog. Ronald ruikt honing en exotische fruit. Zelf kan ik van de neus niet veel meer maken dan een lichte jasmijnimpressie, maar dat is toch niet mis! De mousserende wijn komt met overtuigend enthousiasme in de mond en toont zich sappig. Prettig glas.

Mas Baux 2005, Muscat de Rivesalte

Gemaakt van muscat. David ruikt Arabische gom, ananas en botytristonen. Ik vind dit een adembenemend mooie wijn met abrikoos in de neus, maar vooral… honing! Dat honingconcentraat zet zich door in een zwoele smaak en ronde afdronk. Dronken ze duizenden jaren geleden dit type wijn? Ik nam een volle slok water na een slok van de Muscat in de mond te hebben laten rondtollen… de smaakcomponenten bleven met het water volop proefbaar. Daarom moest ik aan de bruiloft van Kanaän denken, waar Jezus water in wijn veranderde. Waar een dartele geest toch al niet aan denkt op een dinsdagavond… geïnspireerd door een fraaie wijn!

Trimbach Riesling Vendange Tardive 1998

En zo hoor ik ineens dat Trimbach aanhangers heeft én vijanden, op deze proeverij. Tja, het is prettig als je goed ontvangen wordt op een domein en als dat mis gaat, dan zijn wijnliefhebbers nogal nukkig en hebben een olifantengeheugen. Zelfs Noël herinnerde zich deze riesling te hebben gekocht, zónder op het domein de wijn te mogen proeven. Genoeg gemopperd. Nu is deze dertien jaar oude wijn heel geelwit in het glas. Adam herkent de druif aan het petrolneusje. Ik ruik wat viooltjes, en dan een slok…wow… concentraat, enorm rijk, zo proeft citrus – staat in mijn aantekenboekje. Deze riesling heeft onmiskenbaar een hoge kwaliteit en combineert een hoge zuurgraad met een prettige molligheid. Een echte Hoogheid. Meditatiewijn.

Château Lafaurie-Peyraguey 2001 Sauternes 1er Grand Cru Classé

Gemaakt van sémillon (90%), sauvignon blanc (5%) en muscadel (5%). Adam benoemt de neus als ‘zoet met een plusje’ een mooie manier om complexiteit te duiden: caramel en honing in de neus. Amandelspijs ruikt David. Eerlijk gezegd heb ik aan de neus niet eens zoveel plezier beleefd, maar die smaak! Mollige aandronk, rondeur, honing in een perfecte balans. Dit is een Sauternes type dat rijk en voluptueus is met een prachtige oud gouden kleur. Fabuleus, voor mij de wijn van de avond.

Viviani, Amarone "Casa dei Bepi" 1996 Amarone della Valpolicella Classico

Gemaakt van corvina veronese (70%), rondinella (25%), molinara (5%). Vijftien jaar oude wijn die toch heel vitaal is en tot de verbeelding spreekt. Toos krijgt in de verste verte een portassociatie, ze ruikt drop, laurier en hout in de neus. David haalt van alles uit de complexe neus: rozen en aarde, teer, krentjes, rozemarijn en vleessappen. Mijn aantekeningen: stalluchtassociatie, wijn met veel soepelheid en rondeur, die dat koppelt aan een prettige elegantie. Een Noël-wijn.

Pride Mountain 2004, Napa-Sonoma Counties, Californië

Kers in de neus en caramel, zegt David. Véél nuances, heel complex met concentraat, vanille en terroir in de neus en ook nog veel smaak, aldus Toos. Ik val voor de neus: dit is een vrachtwagentje gevuld met verse aardbeien. De smaak heeft hoge zuren en een prettige bitter in de aandronk. Vanille, zoethout en kreupelhout ruik ik in deze van 100% merlot gemaakt Amerikaan, die enorm tot de verbeelding spreekt.

Mas Amiel, Cuvée Speciale 15 Ans d'Age, Maury

Deze vin doux naturel uit de Roussillon is gemaakt van grenache (90%), macabeo (5%) en carignan (5%). Noël zetten een moderne Mas Amiel (jaargang 2004) naast deze meer klassieke versie. Allebei ontzettend mooie wijnen, maar deze klassieke krijgt toch net een sterretje méér. Een levendige walnotenneus, heel levendig met krenten en amandelspijs, zegt Richard, die ook een associatie krijgt met stroopsoldaatjes. Paul roemt de prachtige structuur met toffee en caramel in de neus. De strakke bitters in deze mahoniekleurige wijn spreken me ontzettend aan, de neus doet denken aan een pepernoten kruidenmix. Fijn glas.

Celliers des Templiers, Banyuls Grand Cuvee Président Henri Vidal 1993

Dé klassieke chocoladewijn uit Roussillon gemaakt van 100% grenache. Voor deze wijn wil ik wel wakker worden gemaakt: een heel ingetogen neus met amandel, walnoten, krentjes. En dan een smaak die helemaal matcht met het dominante smaakpatroon van Noël: pure elegantie. Droomwijn.

Prachtige wijnen uit Verona: “ne vale la pena”

2011-04-28T22:49:00.000+02:00

Er zijn van-alles-wat proeverijen. En er zijn proeverijen van een regio, zoals St. Emilion, Madiran, Limoux, Rioja of deze proeverij waarin wijnen uit Verona centraal staan. Deze proeverij was leuk, leerzaam én lekker, geeft onze voorzitter aan. Wie kan nou beter een Verona proeverij organiseren dan Ronald Fibbia, hij komt uit Verona. We proeven van gewone wijnen tot toppertjes, geeft Ronald vantevoren aan: ‘ne vale la pena’; het is de moeite waard. Hij heeft gelijk. Bij natellen zie ik dat we ook zo’n twintig druivensoorten hebben geproefd, veelal in blends. Ronald start met een bubbel, daarna vier witte wijnen, zes rode wijnen en twee dessertwijnen. Wij krijgen ook voorbeeldige documentatie, over de druiven, over de huizen, plattegronden. Véél complimenten!

Villa Rinaldi 2006, Gran Cuvee Bianca

Villa Rinaldi is een beroemd wijnhuis, dat stamt uit de laatste jaren van de 19e eeuw. Helemaal gespecialiseerd in Spumante. Wijnmaker Rinaldo Rinaldi gebruikt Franse barriques en “dégorgement à la volée”. Maar hij heeft ook een geheim: de druiven die hij gebruikt komen uit de Trentino Alto Adige, de volgens hem beste streek voor spumante’s. Deze bubbelwijn is gemaakt van 100% chardonnay. Een mooi begin van de proeverij: super sappige wijn, mooie zuren en goede balans. Fris opwekkend.

Na een ongedwongen dorstlesser (Bianca di Custoza, hadden ze deze wijn maar in het merendeel van de kroegen!) en een intrigerende charmeur (Lugana, met heerlijke bloemetjesneus) krijgen we twee op zijn minst opmerkelijke wijnen in het glas.

Vulcaia Fumé 2008, Inama

Wijn gemaakt van 100% sauvignon blanc, maar wel met zeven maanden rijping op nieuw hout. Oud gouden kleur. Richard noemt caramel in de neus, veel hout en concentraat, ook een impressie van sinaasappelschil. Ik ruik vooral vanille, Kees ook roomboterbabbelaars en peer. Véél structuur in deze wijn en enorm veel bitters. Bepaald geen allemansvriend, maar een heel gastronomische wijn, om levensgenieters te trakteren op iets ongewoons. Giuseppe en Stefano Inama leiden dit huis, vader en zoon. De Vulcaia heeft zijn naam te danken aan de gronden waar hij groeit, die zijn van vulkanische oorsprong, de enige in zijn soort in Noord-Italië. Inama produceert ook andere wijnen, allemaal van hoog kwaliteitsniveau. Bradisismo is bekend, een mix van Cabernet Sauvignon en Carmenere.

Soave Classico La Rocca 2008, Pieropan

Deze wijn is gemaakt van 100% garganega. Ook een zweem van oud goud en een neus van boenwas en meloen, aldus Kees. Ik ruik jasmijn. De wijn is evenwichtig met mooie amandelbitters in de smaak. Hoewel de wijn langer houtrijping kreeg, is dat hout in deze wijn nauwelijks te proeven. Veel proevers preferen deze – iets gangbaarder – wijn boven de Vulcaia.

Bardolino Superiore 2008, Cavalchina

Laat ik maar toegeven: Bardolino heeft een slechte naam bij mij. Die aanduiding op het etiket maakt dat mijn grijze hersencellen negen letters scanderen: niet kopen. Maar wat kortzichtig is dat toch. Want dit is een werkelijk voortreffelijk glas: serieus rode kleur met een sombere rand, gevolgd door een romige neus met kersen. Mineralen ook. Hoge zuurgraad, die goed in balans is met viefheid en rondeur. Dit is een ontzettend charmerend glas wijn met een perfecte prijs/kwaliteitverhouding. Gemaakt van 60% corvina, 25% rondinella en 15% marzemino en barbera. Passie en een natuurlijke bereidingswijze typeren Azienda Agricola Cavalchina. Een trouvaille om naar uit te kijken.

Valpolicella classico superiore vigneto Sant’ Urbano 2007, Speri

Deze familie maakt al anderhalve eeuw wijn, nu nog steeds met kwaliteit voor ogen: alleen maar eigen druiven, controleren van alle productiefases, respecteren van de natuur (ze gebruiken geen pesticides). Blend van 70% corvina, 25% rondinella en 5% molinara en corvinone. Nello is onder de indruk van deze wijn: paprika en rondeur, deze wijn leeft! Zegt hij. Dimph noemt peper, koffie en caramel. De kleur is somberrood, ik ruik caramel en wat kreupelhout, maar voor mijn gevoel is de neus nog erg gesloten. De wijn is boers, heeft een ontoegeeflijke smaak met concentraat en bitters. Het lijkt mij een geweldige herfstwijn bij wildragout en konijn.

Ripassa Valpolicella 2007, Zenato

Drie druiven maken samen deze wijn: 80% corvina, 15% rondinella en 5% sangiovese. Het merendeel van de proevers geeft de voorkeur aan deze wijn (staat in een serie met de vorige). Gesloten neus en een somberrode kleur. Dimph ruikt en proeft koffie, peper en fruit. De wijn heeft een charmant zoetje van rijpe druiven. Ik vind de wijn fluwelig, maar dan heeft de wijn toch ook veel concentraat en die komt hard binnen. Een verfijnd bittertje in de afdronk. Serieus glas wijn.

La Poja 2005, Allegrini

Dit is 100% corvina en dat geeft… een prachtige wijn! Wil is onder de indruk van de kruidigheid, maar de tannines zeggen hem dat we de wijn te vroeg drinken. Pruimen en koffie, zegt Kees. De kleur is donker. De neus maakt meteen duidelijk dat dit een serieus glas is, héél rijk. Neem je een slok dan krijg je letterlijk een mondvol wijn, hoog in alcohol, Mon Cherie kersen, vanille en rijkdom. Dit is een prachtige wijn, ook hier denk ik aan wild. Een van de allermooiste flessen uit Verona, helaas wel een kostbare fles. 89 Parker punten.

Amarone de Valpolicella 1999, Bertani

Gemaakt van 70% corvina, 25% rondinella en 5% molinara. Waar ik de Bardolino een enorme vondst van de avond vind (prijs/kwaliteit), ben ik van deze op dronk zijnde rijpe wijn het meest onder de indruk. Dit is een WOW!-wijn. Tuilé kleur, belegen en rijke neus met herfstbos en truffel impressies. De wijn pleziert alle mondhoeken, mits de connaisseur rijpe wijnen waardeert. Een topper uit de wijnwereld! Adembenemende balans met fluweligheid en rondeur.

I Capitelli 2006, Anselmi

Deze dessertwijn is volstrekt harmonieus met goede zuren, elegant zoet met wat mango in de neus en marsepein. Puur genieten.

Recioto della Valpolicella Classico 2004, Tommaso Bussola

Gemaakt van 70% corvine en corvinone, 15% rondinella, 15% cabernet franc, dindarella en croatina. De wijn is niet gefilterd en heeft veel smaakcomponenten, complex dus. Steekwoorden: elegant, goede zuren, rijk en harmonieus.

Super-battle: België wint met 4-2 van Nederland

2011-04-21T22:45:00.000+02:00

Drie van de vier flessen wijn voor thuisverbruik komen uit de supermarkt. Ruim eenderde van de flessen die daar worden gekocht, zijn de huiswijnen – vaak literflessen. Maar de supers bedienen ook de verwende wijndrinkers. Uit onderzoek komt naar voren dat slechts 3 procent van de wijnkopers flessen van meer dan tien euro aanschaffen. Peter van den Ende kocht uit het verwen-segment wijnen bij Albert Heijn, een firma die we tot op de dag van vandaag reuze dankbaar moeten zijn voor de emancipatie van de Nederlandse wijn drinkers. En vergelijkbare wijnen bij de Belgische Supers als Carrefour en Colruyt. Uiteindelijk winnen de Belgen met 4 – 2 van de Nederlandse super. Niet zo gek. In België zien we nog wel eens klanten kistjes wijn inladen in de achterbak. Het zijn genieters, onze zuiderburen.

Jean Claude Doquet Premier Cru Champagne

Fris, heel licht wat gist en een zoetzweem. Mooi krachtig in de mond met meloen, lage zuren, cremige mousse en overrijpe appels. Voornamelijk Chardonnay komt door in zowel geur als smaak. Schoon en fris gemaakt zonder al te veel briochetonen. Rijpe wijn, die door de meesten een heel stuk zuidelijker werd geplaatst (Limoux en zelfs noord Spanje werden genoemd als plaatsen van herkomst).

Blason de Bourgogne 2008 Montagny 1er Cru

Licht, witgeel van kleur. Deze wijn nodigt nou echt uit: fris en strak met mooi wat kruidigheid, zeep, groene appels en een klein, heel klein krulletje warme roomboter. Geen hoogvlieger, maar toch wel een aardig voorbeeld van een kleine, verfrissende Bourgogne, met spanning.

Neil Ellis 2007 Cabernet Sauvignon Vineyard Selection Stellenbosch

Donkerrode wijn. Een heel, heel typisch glas Zuid Afrikaanse rode wijn: de geur is ontzettend expressief en geeft voornamelijk geuren die doen denken aan koffie, zadelleer, groene paprika, stopverf en tabaksbladeren. En: warm asfalt. Commercieel gemaakte wijn en duidelijk afkomstig van een plek op aarde waar de zon vaak uitbundig en lang schijnt. Een krachtpatser met drogende tannines, goed concentraat en een korrelige structuur.

Jacob’s Creek 2006 Cabernet Sauvignon Reserve

Na een paar minuten goed beluchten wordt de wijn in dit glas alsmaar expressiever. Aanvankelijk rook ik nagenoeg niets, na een minuutje kwam er voorzichtig een hint van warme aarde en aardbei voorbij en na nog een paar minuten was er overduidelijk en, zeer typisch en onmiskenbaar: eucalyptus. Mijn gedachten gingen hier dan ook direct naar Australië. Frisse zuren, drop, anijs en voornamelijk rood fris fruit overheersen de smaak, die heel behoorlijk en prettig is. Maar ook een tikje krap in de lengte.

Fattoria del Cerro 2007 Vino Nobile di Montepulciano

Na de voorgaande, toch wel behoorlijk zondoorstoofde wijnen, vond ik het erg prettig om terug te keren naar een wijn die wat meer op een klassieke leest werd geschoeid. En zo kun je deze Italiaan wel aanmerken, als zijnde ‘klassiek’. Tabak, mediterrane kruiden, viooltjes, aarde en rode paprika. Frisse zuren, sappig, kersen en bessen en mooi wat gedoseerde houtrijping. Het was een nek aan nek race met de andere wijn in deze serie (een 2007 Vino Nobile di Montepulciano van Piccini, gekocht bij de Carrefour). De Piccini bezat net wat meer romigheid en scoorde daarmee duidelijk aan extra punten, maar delfde uiteindelijk toch het onderspit vanwege een minder complexe en kortere afdronk.

Proefnotities David Koenen, foto’s Richard van Oorschot

Proefwedstrijd: 12 Franse wijnen in het glas en verder weet je niets...

2011-04-15T20:52:00.004+02:00

De jaarlijkse proefwedstrijd bepaalt wie zich een jaar lang proefkampioen van de Brabantse Wijnsociëteit mag noemen. Kampioen 2010 Richard van Oorschot stelde de proeverij samen: een bubbelwijn, vier witte wijnen, vijf rode wijnen en twee dessertwijnen. De flessen zijn geblindeerd: het enige dat we weten is dat de wijnen uit Frankrijk komen. Per wijn geven we aan: de streek (10 punten), de appellatie (10 punten), het jaartal (10 punten), de druif (10 punten), de classificatie (5 punten) en de domeinnaam (5 punten).

Het zijn mooie wijnen, had Richard tevoren gezegd. En dat klopte helemaal. We proefden achtereenvolgens blind:

Champagne Duval-Leroy, vintage 1999, gemaakt van chardonnay, zuivere en elegante champagne met zure appeltjes en gist in de neus

Muscadet-Coteaux de Loire, Domaine des Génaudières 2009, gemaakt van melon de Bourgogne, lichte kleur, neutrale neus, liefelijke aandronk

Alsace, Marcel Deiss, Pinot Blanc 2008, fors concentraat in deze wijn met een licht zoetje en fraaie bitters

Vouvray, Domaine Pichot-Coteau de la Biche 2009, gemaakt van chenin blanc, mineraal in de neus, vrij hoge zuren, wat perzik en wat honing

Pessac-Leognan, Château Smith Haut Lafitte 1999, gemaakt van 95% sauvignon blanc en 5% sauvignon gris, oud-gouden kleur, vanille in de neus, jasmijn, volronde smaak, vet met carameltonen en hoge bitters

Morgon, Domaine Lapierre 2008, gemaakt van gamay, licht gekleurde wijn, met frivole framboos, true-to-type

Chinon, Clos de l’Echo 2006, Coly Dutheil, gemaakt van cabernet franc, dofsombere kleur, cassis in de neus, duidelijk nog tannine, in mijn aantekeningen staat ‘ontoegeeflijke wijn’, but I like it.

Cahors, Château du Cèdre 2007, gemaakt van 90% cot, 5% merlot en 5% tannat, paars en héél diep zwart, rijke neus, zwoele aanzet en rondeur, zeer aangename wijn

Moulis, Château Poujeaux 2004, gemaakt van 50% cabernet sauvignon, 40% merlot, 5% cabernet franc en 5% petit verdot, bruine rand, forse wijn met veel houtrijping, ‘zwoel ook wel’ staat in mijn aantekeningen met erg mooie amarone kersen in de afdronk.

Côte Rotie, Domaine Benjamin & David Duclaux 2003, gemaakt van syrah, dof van kleur, klassieke neus, strenge wijn, uitgerijpt.

Bonnezeaux, Château de Fesles 2005, Bernard Germain, gemaakt van chenin blanc, goudkleurig, lichte botytris tonen en dan voluptueuze Rubens-dikte en zoetheid in de smaak. Prachtwijn.

Alsace Grand Cru, Pinot Gris 2000, selection de grains nobles, Domaine Bott Geyl, oud goudkleurig, frivolere neus, lichter en eleganter van smaak, maar desondanks heel rijk.

Hoe beleef je zo'n proeverij?

Er is weinig zó confronterend dat deze jaarlijkse proeverij, beste lezers. Richard zei bij het proeven van de witte wijnen, dat het bouquet niet zo goed tot zijn recht kwam. Ik kampte met een aanhoudende verkoudheid en kon inderdaad zo goed als niets ruiken. In eerdere jaren was de neus het belangrijkste proeforgaan, zó stelde ik de druif vast. Nu kwam het dus aan op het vergelijken van kleur en de aandronk, het mondgevoel en de afdronk. Ik zat dus best ongelukkig te zijn. Maar ik was niet de enige die dit als een martelgang ervaart.

Ik zag een proever naar de hemel kijken, de ogen sluiten en een schietgebiedje doen (Noël). Ik zag een proever de handen op het hoofd moedeloos het hoofd neerleggen (Rob). En een proever zoeken in een credit card boekje met wijnformatie (Wil). Veel gezucht. Gepuf. En een enkele vloek. Veel gegorgel. En gespuug. Proevers die nog een slok extra willen. En dat alles in een bloedserieuze sfeer. Onze eer staat op het spel! Ook al is het maar een spelletje. Uiteindelijk blijkt dat onze meest studieuze proever, wijndocent bovendien, de titel die hij vorig jaar inleverde weer terugpakt. En nog wel heel overtuigend ook. Proficiat, Rob!

Jury-overleg

Felicitaties voor proefkampioen Rob van Ginneken

De eerste drie plaatsen gaan naar:

Winnaar Rob van Ginneken met 314 punten

Tweede plaats David Koenen met 253 punten

Derde plaats Peter van den Besselaar met 240 punten

Met twee jaar van dubbelwinnaars, is Rob nu de 21e naam die is ingegraveerd op de wisselprijs, de Kees Mutsaers wijnkoeler. Een functioneel cadeau om de blitz mee te maken bij wijnvrienden. De winnaar kreeg daarbij een wel hele mooie fles edel vocht, net als de runners up. En we hadden traditiegetrouw ook een poedelprijs, die niet door ons nieuwste lid werd gewonnen (smile Martin!).

Britse supermarktketens als Tesco en Marks & Spencer houden bij de organisatie van hun proeverijen voor wijncritici rekening met de vraag of het een goede dag is om wijn te drinken. Huh? Dat zit zo. Volgens de agenda voor biologisch-dynamisch tuinieren volgt alle leven op aarde het ritme van de kosmos. Er zouden ook mindere en betere dagen zijn om wijn te proeven. Er zijn: fruitdays, flower days, leafdays en rootdays. De wedstrijd werd gehouden op een leafday, en ja… dan sluiten de wijnen zich enigszins. Klik HIER om wat meer te lezen, en als je het naadje van de kous wilt weten (advies: niet doen!) klik dan HIER. Over een jaar staat de twintigste wedstrijdproeverij op de kalender.

Rioja van piepjong tot bijna dertig jaar oud

2011-04-09T19:43:00.003+02:00

Bodegas Cune in Haro

Berry Marinussen kent precies de datum dat Rioja zijn hart stal. En hij koestert de lege fles, want het was een wijn uit zijn geboortejaar. Het gebeurde bij de Brabantse Wijnsociëteit. Altijd mooi om vijf jaar later die ervaring te ‘herhalen’. Hij liet dezelfde wijn (maar dan uit 1982) zelfs speciaal uit Spanje invliegen. Geweldig toch! We proefden sowieso enkele heel bijzondere wijnen. Een veertien jaar oude Rose Gran Reserva, twee witte Rioja, gevolgd door elf rode wijnen van piepjong tot bijna dertig jaar oud. Rioja is een wijn waar veel proevers met enige weemoed aan terugdenken; een generatie terug werd vaak de basis gelegd voor binding met dit gebied met wijnen die veel houtrijping kregen. Nu worden er wijnen gemaakt in tal van stijlen, ook met veel fruit in de neus en in het glas.

Capellania 2005 Marques de Murrieta, Rioja

Gemaakt van 100% viura, 17 maanden houtrijping. Een witte wijn met een goudzweem. In de neus abrikoos, amandelspijs, Kees ruikt hazelnoot en honing. Ik vind deze witte Rioja een tikje ontoegeeflijk in de smaak, een wijn die ‘je krijgt me toch niet te pakken, lekker puh’ uitdrukt. Vrij hoge bitters, in de smaak een olijfassociatie. Ik hou wel van een eigenzinnig glas wijn, dus kan hiermee mijn hart ophalen.

LZ 2009, Rioja Telmo Rodriguez

De kleur is dof en paarsig. De neus heel aantrekkelijk: ik ruik veel framboos. Dit is een mooie wijn om in een blinde proeverij de proevers te foppen, de wijn heeft een Beaujolais-achtige expressie. Gemaakt van tempranillo, garnacha en graciano. De smaak heeft veel zuren en hangt ook wat na. Een frivole jonge Rioja, om het voorjaar mee te vieren. Ook een doordrinkglas, dus heel geschikt voor feestjes. Of een ideale thuiskomst-wijn, een glas en een hoop zorgen verdwijnen naar de achtergrond.

Ontañon 2007 Crianza

Dit is een klasse hoger, gemaakt van 90% tempranillo en 10 garnacha. In de kleur een onwikkelde rand, ik ruik wat as en mineralen in de neus. Gerard ruikt veel fruit, kersen en vanille. De wijn kreeg 12 maanden houtrijping. Deze wijn heeft een heerlijke smaak, door de soepele aanzet en smaak met kersen en chocolade. Daarna proef ik ook amaronebitters. De neus geeft nu wat kreupelhout en in de smaak valt enige elegantie op.

Rioja Bordon 2004 Reserva

Gemaakt van 85% tempranillo aangevuld met garnacha, 24 maanden houtrijping. Deze wijn maakt indruk. Rob roemt de mooie stalneus. Paul noemt de wijn prachtig uitgerijpt. Toos zegt vooral het ingekapselde hout zo mooi te vinden, zij ruikt tabak en noemt de wijn in de mond verfijnd. De kleur is weer dof somber, de neus vrij expressief met mocca. De smaak is heel elegant en inderdaad verfijnd. Bij deze wijn ging mijn hart een stukje sneller kloppen.

Predicator 2006, Rioja

Neus met een kruidenkistje, vanille. Het fruit in de neus heeft even wat tijd nodig om los te komen. Claartje ruikt drop, noten, zwarte kersen en jodium. Jan noemt de neus klassiek, maar hij ruikt/proeft een storend zeezout. De smaak kent een soepele aanzet, goed concentraat en een goede zuur/bitter balans. Deze niet gefilterde wijn is meer een eetwijn, dan een wijn om soepeltjes door te drinken. Slechts twee proevers (Nello en ikzelf) geven de voorkeur aan deze wijn, de rest prefereert de volgende wijn.

Siera Cantabria 2006 Cuvee Especial

Sombere kleur. Rijpe kersen, zwoel/warme neus met vanille. Soepele aanzet, stevige wijn met concentraat. Claartje ruikt hout, laurier en pruimen, ze noemt de wijn dik en jammig. Jan stoort zich iets aan de galbitters die hij in de smaak proeft, maar noemt de wijn ook mollig, met chocolade en tabak in de smaak.

Castello Ygay 2001 Marques de Murrieta, Gran Reserva Especial

93% tempranillo en 7% mazuello, 31 maanden houtrijping, 97 punten Guia Peñin. Een schitterend glas wijn waarvan Noël aangeeft stroop te ruiken in de neus, David ruikt zoete tabak, kruidkoek en ‘warme’ tegels in de zomer. Krentjes ook, de wijn doet hem zelfs aan port denken, een dik aangezette wijn. Ik ruik in de belegen neus bospaddestoelen en truffel, om heel vrolijk van te worden. Een soepele aanzet met veel hout en concentraat. Maar ook veel hoge zuren die de wijn viefheid geven en rondeur. Hartendiefje van Berry. Dit is een Grande Dame!

BMB Gran Reserva 1982 Rioja Martin Bujanda

Hartendiefje van Berry. Wil doet de neus denken aan antiek eiken, met een duidelijke stallucht. Rob ruikt aardbeien. Nello is helemaal in zijn nopjes met deze gerijpte wijn, die hij een genot noemt om te drinken, ontzettend lekker. De wijn is bijna een generatie oud en heeft een fijne soepelheid. Sentimental journey voor Berry, die nog precies de datum kent dat hij op de wijnsociëteit Rioja leerde waarderen door deze zelfde wijn, maar dan uit zijn geboortejaar.

Als uitdrinker hadden we een Lustau Cream Sherry East India. Een mengsel van Oloroso met wat Pedro Ximénez. Een mooie complexe neus met stroop, boenwas, amandelen en ook een aardappelassociatie. Zoetje in de aandronk en wast amandelkoekjes in de smaak. Prachtwijn!

Raad land en druif

2011-04-02T09:06:00.000+02:00

Sommige avonden bij de wijnsociëteit overheerst de meligheid. Vaak heeft dat te maken met het weer, soms ook met andere factoren. Wat het deze week was, Joost mag het weten, maar er viel een boel te lachen. Adam van der Linden had duidelijk zijn best gedaan. Zijn proeverij "Raad land en druif" was een goede training voor proefwedstrijden. Het idee was een klein wedstrijdje te houden (inclusief fles-voor-thuis voor de winnaar), met scoringstabellen en alles. De 15 wijnen waren *bijna* allemaal uit verschillende landen en van verschillende druiven. Bijna, zodat we niet konden gaan afstrepen, aldus Adam. Een mooie kluif voor de societeitsleden.

Af en toe heb je zo'n wijn die je, als organisator, niet per sé mooi vind, maar wel interessant. Zo ook een van de eerste wijnen: Voirin-Jumel Coteaux Champenois blanc 2007. Uit de Champagne dus, waar de foto is gemaakt boven deze blogpost, met een adembenemende lucht. Een stille chardonnay die goed aangeeft waarom er zoveel bruisende wijn wordt gemaakt in de Champagne. In de neus had de wijn wat peren en toast, met al een klein ouderingsneusje. In de smaak vooral veel hoge zuren, een kleine spritz en een idee van bronwater. Heel leuk om te proeven, vooral blind. De meeste proevers zaten in de richting van de Jura (savagnin etc).

De volgende serie was deels lastig, deels minder moeilijk. Het was een paar dat liet zien wat voor moois er uit de nieuwe wereld kan komen. Om te beginnen Esk Valley chardonnay 2007 Hawkes Bay, Nieuw Zeeland. Een prachtig voorbeeld van een ingetogen nieuwe wereld chardonnay; rokerige, minerale neus, met wat caramel van de houtbehandeling. In de smaak een volle aanzet met wat hout, veel vulling maar prachtig in balans door de middelhoge zuren. Een elegante krachtpatser.

Hiernaast stond iets dat bijna niet herkend werd; een ingetogen chenin blanc uit Zuid Afrika. De Spier Private Collection chenin blanc 2007 had een vrij kleine (dichte?) neus, kruidig met een toets van lijm. Dan een sappige aanzet met een frisse, spannende body; iets zilt zelfs.

Een van de hartendiefjes van Adam van de avond kwam uit Argentinië: een mooie malbec-expressie van de Pascual Toso reserve 2005 Mendoza, Argentinie. De neus verraad bij deze wijn zijn nieuwe wereld afkomst (iets jammig), maar doet je daar direct aan twijfelen door zijn port-neus en zijn (languedoc) wierrook toets. In de smaak een zachte, fruitige aanzet, maar weer wat karaktervolle tannines, iets lijm-toets en vrij lage alcohol impressie; waardoor er weer aan het twijfelen geslagen wordt; is dit Italië? Portugal? Een prachtig ingetogen wijn.

Het lijkt traditie te worden, maar ook Adam had reserves bij de hand om eventuele missers te compenseren. Door een fles met kurk kwam, een paar wijnen verder, vriend malbec weer om de hoek kijken. Deze keer echter uit Frankrijk. Een kelderpareltje was deze Domaine des Aires Hautes malbec 1999 Vin des Pays d'Oc. Al weer zo'n 12 jaar oud, maar de neus zat nog vrij ver dicht. Een prachtige complexe neus wel, als je hem kon vinden, met dragon, anijs, wat besjes en een vluchtige toets. In de mond gaf de wijn zich al wat meer met een sappige aanzet, een klein zoetje en frisse zuren. Een mooie subtiele wijn; totaal anders weer dan de Argentijn.

Hoe mooi de oude wereld ook blijft, de verrassingen kwamen deze avond toch uit de nieuwe. Zoals bijvoorbeeld de CU vineyards Wildwood Canyon 1999 Zinfandel.

Verslag en proefnotities Richard van Oorschot

Oude en nieuwe wereld naast elkaar

2011-03-26T09:31:00.000+01:00

Kees van de Wiel zet steeds van één druif een oude en nieuwe wereld wijn naast elkaar. En zo proeven we achtereenvolgens chenin blanc, chardonnay, pinot noir, syrah, twee series carbernet sauvignon en twee blends. De ‘ontdekkers’ onder de proevers komen met de indrinker aan hun trekken: een sekt uit de Moezel gemaakt van… dornfelder.

Boschendal Chenin Blanc 2010 Zuid Afrika

Bleekgeel van kleur. Stuivend, fris, citroenzuurtjes. Dit doet me denken aan een Sauvignon Blanc. Maar dan steek je je neus nog wat verder in het glas en dan geeft deze wijn ook honing en mango. In de smaak komt die zwoelheid nog duidelijker naar voren, samen met sinaasappelzest en zachte carameltonen. Conclusie: een jong, fris en knisperend glas Chenin Blanc. Heel prettig.

Benoit Gautier, Vouvray de Gautier 2000

Naast de Zuid-Afrikaan staat een wijn met een totáál ander karakter, maar hij is wel van dezelfde druif gemaakt. Hier gaat het echter veel meer om hooi en boter en ziltigheid. De Boschendal is toch wel een allemansvriend, dit is een veel lastiger glas. Expressief, maar toch ook weer introvert. Neem nou bijvoorbeeld de zuren. Die zijn er zeker, maar door de vettigheid en compacte structuur merk je die pas op als je er naar gaat zoeken. Zeer interessant, mooie boenwas tonen en gemaakt in een licht oxidatieve stijl. Ik durf te stellen dat dit als glas op zich wellicht niet heel gemakkelijk is, maar dat het een fantastische combinatie vormt met coquilles.

Domaine Desertaux Ferrand 2007 Cote de Nuits Villages Blanc

Chardonnay is vaak goed te herkennen. Uiteraard sterk afhankelijk van het land en de streek van herkomst, maar als deze druif op een zuidelijke, warme plek groeit, proef je vaak uitbundig exotisch fruit zoals banaan en lycee. Wanneer de ‘roots’ noordelijker blijken te liggen, kom je meer fris fruit tegen, zoals ook in dit glas, die in deze serie als tegenhanger een warme, houtgerijpte Chileense Chardonnay heeft. Bleekgeel, citroen, banaan (toch ook hier wel aanwezig), zelfs ook tutti frutti, duidelijke houttonen. In de smaak zijn er opvallend frisse en fijne zuren aanwezig, die keurig het hout, het fruit en de mineralige grondtonen in een prettige balans brengen.

The Ned Pinot Noir 2008, Nieuw Zeeland

De kleur van deze wijn is nog het best te beschrijven als: ‘somber rood’. De inhoud van het glas is dat zeer zeker niet. Een heel aardige neus van gegrilde paprika, drop en kersjes. De prettige balans valt in de mond nog het meest op. Rijpe bessen, flink sappig, licht complex en mooi in harmonie. Een rijpe Pinot Noir met voldoende frisheid en pit om de interesse vast te houden.

Hungerford Hill Shiraz 2005 Australië

Intrigerend zwart/rood van kleur. Móóie neus! Vleesbouillon, leer, kruidnagel, bramen, koffie…Prachtig expressief en uitnodigend. In de mond kom ik al deze impressies nog een keer tegen, aangevuld met kersen, zoethout, zwarte olijven en pure chocolade. Deze wijn klópt gewoon helemaal. Het eikenhout is perfect geïntegreerd zodat deze Shiraz zowaar kan stralen deze avond. Hij is perfect in balans, krachtig, fruitig, gelaagd en beschikt over een prima lengte.

Proefnotities van David Koenen

Limoux: witte wijnenclave in Languedoc

2011-03-16T22:08:00.000+01:00

Iets zuidelijker dan de middeleeuwse stad Carcassonne in de Aude valei vormt Limoux een natuurlijke grens waar het Mediterraan landklimaat en het Oceanische zeeklimaat elkaar ontmoeten. De heuvels en valleien zijn relatief groen met gemengde vegetatie; essen en varens delen de ruimte met eikenbomen en wilde tijm. Op heldere dagen zie je van hieruit de sneeuw-getopte Pyreneeën in het Zuiden. Je treft hier Chardonnay, Chenin Blanc en Mauzac in plaats van de Mediterrane druivensoorten die wij associëren met de Languedoc. Limoux eigenheid is nauw gekoppeld aan ligging en klimaat. De temperatuur is hier lager en de regenval hoger dan in andere delen van de Languedoc. De hoogte speelt ook een rol, de wijngaarden zijn hier geplant op een hoogte van 200 tot 500 meter. En dan is er de wind, de maritieme bries of de koelere noord-westelijke Tramontane. Dit alles maakt dat de chardonnay druif die wat later rijpt zich hier goed thuis voelt, terwijl de omstandigheden moeilijker zijn voor Carignan, Mourvèdre en Grenache. Peter van den Besselaar verzamelde witte wijnen uit Limoux naar aanleiding van een artikel in het Engelse Decanter, waaruit bovenstaand stukje een vertaling is.

Blanquette de Limoux, Domaine J. Laurens

Mooie, open neus. Heel expressief met een beetje poedersuiker, ananas en kiwi. Heel fruitig, mooi rond, zachte mousse. Dit is misschien een tikje zoet maar er is voldoende fris zuur aanwezig om tegengewicht te geven. Een zeer prettig glas bubbels om de avond mee te openen. Gemaakt van chardonnay, mauzac en chenin blanc, drie jaar gerijpt.

Les Hauts Clochers 2008 Sieur d’Arques, chardonnay

Aanvankelijk zit deze witte wijn behoorlijk op slot. Dus, walsen, walsen, maar naast héél voorzichtig wat impressies van citroen, blijft het toch opvallend stil. In de mond is het echter een ander verhaal en is deze wijn véél overtuigender: fris, mollig, rijk. Prachtige citroenzuren (maar dan van wel heeele rijpe citroenen), broodkorst en perzik. Mooie houtopvoeding. Duidelijk een wijn met ‘upward potential’ van de coöperatie.

Domaine Begude 2008 Chardonnay

De wijn in het glas naast de Les Hauts Clochers 2008 Sieur d’Arques start al net zo gesloten. Drinken we deze wijnen niet wat te jong? Het lijkt er wel op. In de neus lichtjes wat tonen van boter en zeepsteen. Na een paar minuten komt ook hier mooi gedoseerd hout los, samen met peren en duidelijke mineraliteit. Na een nip weet je dat je hier te maken hebt met een prachtig glas Chardonnay. Fris en vol en een licht ziltige toon die heel subtiel verweven zit in de smaak. Geef dit nog een jaar of wat om echt goed in balans te komen en je hebt een prachtglas.

Domaine Begude 2010 Cuvee l’Exotique, IGP Haute Vallée de l'Aude

Een opvallende, witgele kleur. De meeste witte wijnen die deze avond op tafel staan zijn wat goudkleuriger. Nog opvallender is de geur: zuurtjes! Van die gele Napoleon-bollen, je kent ze wel. Maar ook honing en lychee. Door de zuurtjesimpressie is de algemene mening toch wel dat de wijn ietwat kunstmatig overkomt. Dan ontstaat er een discussie over het feit dat dit een biologisch werkend domein is en dat de term ‘kunstmatig’ daardoor niet op deze wijn van toepassing zou kunnen of mogen zijn. Enfin, in de smaak is die opvallende toon vooral aanwezig in de vorm van forse zuren (zoals in citrusfruit) en overwegend geel fruit, zoals banaan en peer. Er is wel een stevig vermoeden dat deze wijn nog vreselijk jong is en dat er met de jaren mogelijk een betere balans gaat ontstaan. Curieus glas van 80% grüner veltliner (!) en 20% chardonnay.

Domaine de Rives-Blanques 2009, cuvee Sauvageon, Limoux

De volgende wijn heeft ook een bleekgele kleur, ongeveer net als de l’Exotique. De neus is echter een ander verhaal. Mooie kruidigheid, frisse perzik en tot mijn eigen verbazing noteer ik ook: een vleugje geitenstront. Bloemen, mooie mineraliteit en ook iets wat aan een zuurstok doet denken. Vervolgens huppelt de smaak mooi achter de geur aan: caramel, peren, truffel, frisheid. Ik hoor iemand zeggen dat deze wijn wat dikte mist in de afdronk. Zou dat misschien komen omdat we vanavond voornamelijk Chardonnay wijnen proeven, die doorgaans toch veel dikker en vetter overkomen? Ik denk zelf eigenlijk van wel en ben behoorlijk onder de indruk van deze wijn. Een pracht Sauvignon blanc, mét houtrijping.

Chateau de Gaure 2009 Cuvee ‘Oppidum’, Limoux (chardonnay, mauzac en chenin blanc)

In het volgende glas ruik ik appelmoes en zeep. Ik heb het idee dat deze wijn qua neus niet helemaal lekker voor de dag komt. Maar dan hoor ik mijn buurman zeggen dat hij juist de neus van deze wijn zo fraai vindt. Feit is wel dat dit een heel rijk en interessant glas wijn is. Zoete aanzet, rijk en vol. Verrassend! Dat verwacht je niet direct als je eraan zit te snuffelen. Er wordt hier flink uitgepakt door de wijnmaker (daarmee doel ik zowel op het door de wijnmaker zelf geschilderde etiket als op de zeer expressieve inhoud van de fles). Dit is een hele rijpe, dikke wijn. ‘Made to impress’, met rijp exotisch fruit en, heel fraai, geroosterde amandelen.

Domaine Begude 2006 cuvee l’Etoile, Limoux, chardonnay

Hartendiefje van Peter. Wijn die op de kaart staat in het met drie Michelin sterren bekroonde restaurant van Loiseau in… de Bourgogne. ‘Warme wijn’ is het eerste dat ik opschrijf. Later kom je daar dan toch weer op terug, als je niet anders kunt dan het frisse zuur prijzen, dat zo mooi opbokst tegen het zondoorstoofde fruit. Wat een prachtglas is dit zeg. Geweldige concentratie, boterbabbelaar, romig, rijk maar toch heel stijlvol. Mooie bloesem en honingimpressies. Ook hier blijkt weer dat pas na minutenlang walsen de wijn zich slechts beetje bij beetje aan je geeft en dat er dus nog veel potentie aanwezig is. Top!

Verslag en proefnotities David Koenen