donderdag 15 juni 2017

Zuid-Afrika: van zachte dikkerd naar aanstormend talent

Tulbagh Valley

Nog maar nauwelijks begonnen aan de blinde proeverij Zuid-Afrika van Gerard van Avendonk en de discussie begint al. Niet langer gaat het over de toekomst van het land. Het gaat over smaak. 

 
Maar met de kwalificaties van de indrinker, een Prongrácz brut met 60% pinot en 40% chardonnay en 2 jaar flesrijping kun je zowel een gouden perspectief als een einde der tijden motiveren. Verdeelde meningen variëren van appel, noot, mineralen, zacht en fris en elegant tot aan vlak, weinig diepgang en kort. De tongen zijn in ieder geval los.

De eerste serie van twee wijnen brengt een enorme verrassing op tafel. Naast de Chenin blanc van Windmeul uit 2015 krijgen we de Hongaarse druif van de Lemberg Hárslevelú 2014 uit de Tulbagh Valley. Wat doet die hier? Niet het glas uitstuiven in ieder geval, een ingetogen neus. Wel een lange afdronk, een zoetheid die we vanavond in meer wijnen tegenkomen en rijpe vruchten als banaan en lychee met een toefje honing op de koop toe. Een vol glas, een hartendiefje van de proefhouder.

We schuiven op naar rood met een Nelson 2013 syrah, opnieuw van Lemberg. Minder verrassend dan z’n witte partner. Zelfs de term saai valt. Ook fruitella, rooibos thee, yoghurt, brandende alcohol, zoethout en framboos worden genoemd. De andere wijn in deze serie, de Boschkloof epiloque 2014, is ook een syrah. En ze zijn zo verschillend dat we bijna collectief niet eenzelfde druif denken te proeven. Hier herkennen we ceder, kersen, chocola en drop. Een kinderfeest voor volwassenen, helemaal als de kennersterm hapsap tevoorschijn wordt gehaald.

En we blijven bij rood, opnieuw een tweetal, opnieuw een druif, de pinotage. Hier wel gelijkenissen, het lijkt wel familie. Met als eerste het kleine broertje, de Lemberg spencer 2013. Zacht, thee, moerbei, kers en een beetje jodium. Ronde bitters en een tikje zoet. Een lichte mate van brandend hout en rubber brengt de Zuid-Afrika ervaring weer op bekend niveau. Zo waren de wijnen gekend. Vanavond ontdekken we dat veel producenten het verleden hebben laten rusten.

De Kanonkop pinotage 2014 is de grote broer. 11 maanden sur lie in grote vaten en 18 maanden in kleinere 225 liter vaten maken het een stevige vent met een flinke body. De kruidigheid van spekkoek wordt geroken. Later blijkt op de fles dat een combinatie met Aziatische gerechten wordt gesuggereerd. Geen gek idee omdat we ook nog braam, zwarte bes, framboos, karamel, chocola en een pepertje vinden. Ik voeg daar nog wat koffie en een klein dropje aan toe voordat we overgaan op de slotserie.

Die bestaat uit drie delen die gelukkig alle drie hun eigen liefhebbers hebben. Waar bij de eerste wijn de ene het doet met groene paprika, bouillon en goulash daar laat de andere een verfijning over de tong rollen van heb ik jou daar. Ja, het is vegetaal, maar er is ook lekkere bouillon. En wat is er mis met een fijne paprika? De Glennely Lady May 2010, cabernet sauvignon, heeft het.

Oogst bij Ernie Els
We gaan naar de Kanonkop 2011 cabernet sauvignon. Deze dikkerd is toch zacht, heeft ronde tannines en chocola. Een lichte zweem van het verbrande hout is gekoppeld aan boter en iets jammigs. Zoetheid genoeg, maar wel met een zuurtje erbij.
 
De laatste cabernet sauvignon, de Ernie Els proprietors 2012 bewijst dat ie z’n maker kent. Ook die werd beter naarmate die ouder werd. En was op jonge leeftijd een nog niet volledig ontwikkelde belofte. Heeft wel al alles in zich en de belofte is groot. Aanstormend talent schittert niet voor een ieder. Geuren als nagellak en azijn illustreren dat talent zich niet altijd ontbloot. Hout, zwarte kers, leer en laurier geven wel de opmars naar een grote toekomst. Gerard schaart hem nu al onder zijn favorieten.

De zoete afsluiter heeft bij het fruit van krenten, abrikoos en perzik ook zuren. Met kaneel, stroop en rozijnen in deze sauvignon blanc Lemberg surin 2013 beëindigen we een avond vol praat, praatjes en meningsvorming. Baie bly met deze proeverij!

Proefnotities en verslag Just Krijn




donderdag 8 juni 2017

Witte wijnen: blijkbaar heb ik het jullie heel moeilijk gemaakt

Toos Dusee zet ons geblindeerd witte wijnen voor. In principe komt vanavond elke druif maar één keer voor en steeds uit een andere land. Nog niet wetend hoe pittig het wordt, gaan we enthousiast van start. Na afloop zegt Toos terecht: blijkbaar heb  ik het jullie moeilijk gemaakt.

Russian Valley uit Californië maakt indruk
We beginnen met een mousserende indrinker. Het is een ‘overrijpe goudreinet’. De wijn is wat drogend en lijkt wat geouderd door de sherrytonen. De wijn mist wat verfijning. We plaatsen deze in een warme streek. Verrast zijn we dan ook als het Champ Divin, Crémant du Jura, Pinot/Chardonnay blend, Frankrijk blijkt te zijn.

We vervolgen met de eerste serie, van drie wijnen. Het eerste glas is met recht een witte wijn. De meeste witte wijnen hebben geeltinten, maar niet deze. Witter dan wit. Daarnaast valt in het glas nog een minuscuul bubbeltje waar te nemen. Hans L vindt de wijn ‘dartel’. Claartje ruikt wilde perzik en proeft peer, met een korte afdronk. Het is Katxiña, Txakolina, Hondarribi Zuri, Spanje, 2016.

In het tweede glas zit Aaldering Estate, Pinotage Blanc, Stellenbosch, Zuid Afrika, 2016. In de neus: boter, amandel en zelfs ‘pickels’. Het is een stevige wijn met een zacht bittertje en weinig zuur. De derde wijn van deze serie is Vert d’Été, Wijngaard Slingehorst, Cabernet blanc en Johanniter, Nederland, 2012. We twijfelen of de wijn nog ‘correct’ is. Termen als zuurkool horen niet bij mooie wijn….

De tweede serie van drie start met Herdade do Esporão, Reserva, Alentejo, Semillon, Portugal, 2015. Het is net vloeibaar hout. Zowel in de neus als in de mond. Daarnaast toch ook nog een ‘vetje’ en wat later wat zuren. Het is de eerste hartedief van Toos deze avond.
Het tweede glas is La Roncaia, Friulano, Colli Orientali del Friuli Refosco, Italië, 2013. Goudgroen van kleur. Een neus als Sauternes zegt Berry: zoet en ananas, maar in de mond toch anders en minder zoet. Peter herkent (Italiaanse) ‘lijm’, hooi en citrus.
De derde is weer een hartedief  van Toos: Domäne Wachau, Himmelstiege Smaragd, Grüner Veltliner, Oostenrijk, 2015. Ik ruik steen, boter/karnemelk, witfruit en bloemen. En proef een frisse wijn met abrikoos. Peter zegt: “suikermeloen”, een zoete aanzet, goed concentraat en een bittertje na.

De laatste serie van drie start met een glas met frivole bloemetjes, amandel en lychee. Peter vermoedt dat het Viognier is vanwege de ‘perzik’. Hij heeft gelijk! Het is Ktima Gerovassiliou, Epanomi Viognier, Griekenland, 2016. Het tweede glas is De Ladoucette, Pouilly-Fumé, Loire, Sauvignon Blanc, 2015. Hans L ruikt bloemige Bergamot en earl grey. Volgens hem heeft de wijn een mooie zoet-zuur-balans, waar anderen de wijn aan de zure kant vinden.
De derde wijn is Marimar Estate, Don Miguel Vineyard, Russian River Valley, Chardonnay, unoaked, 2014. De derde hartedief van Toos. De wijn brengt de tongen los. We ruiken stallucht, ruim alcohol, vermolmd hout en abrikoos. We proeven een zachte aanzet, lychee en zelfs botrytis. Een knappe wijn!

We sluiten de proeverij van witte wijnen af met een helderrode! Tiefenbrunner, Rosenkönig, Rosenmuskateller, Noord Italië, 2014. Het is een frisse (niet logge) afsluiter. Aardbei is onmiskenbaar; zowel in de geur als de smaak. Noël herkende de druif door de Muscat-neus, prikkelende aanzet en bitters achterin.

Aldus heeft Toos een meegenomen op een mooie reis langs vele landen en druiven. En dat allemaal in zomers wit. Mooi!

Proefnotities en verslag Eric Hoepelman 

zaterdag 3 juni 2017

Portugal trilogie III - Autochtone druiven bieden boeiende wijnen in Zuid Portugal

Alentejo
De derde Portugal proeverij bevestigt het beeld dat al eerder ontstond: boeiende wijnen. Hans van der Horst maakte  een selectie van 12 wijnen uit Zuid Portugal: wijngaarden rond Lissabon, Alentejo en Algarve. Portugese wijnen ambassadeur en oud lid Rick Lourenco da Encarnacao gaf bekwaam toelichting. Hij weet uit het hoofd interessante feiten, of de oogst handmatig was of machinaal, de opbrengst per hectare en het wijnmaakprocedé. Rick heeft een beetje de pest aan wijnen die van heel gangbare maar niet authentieke druiven zijn gemaakt. Waarom zouden we merlot willen drinken uit Alentejo of cabernet sauvignon uit de streek rondom Lissabon? Terwijl de autochtone druiven zoals Alicante Bouchet of Arinto prachtige wijnen geven. I could not agree more. In deze proeverij was ik erg gecharmeerd van oa een mix van Alicante Bouschet, Aragonez en Alfacheiro. Een selectie van wijnen met de hartendiefjes van Hans van der Horst.

Caves Transmontanas Vertice Millesime 2010  DOC Espumante Douro.  
Meteen een Noord Portugese wijn als binnenkomer. Omdat er geen goede bubbels uit Zuid Portugal komen, zei Rick goudeerlijk.  Deze wijn van Gouveio, Malvasia Fina, Rabigato, Vosinho maakte op mij een goede indruk. De wijn kreeg vier maanden battonage en de ontgisting (dégorgement) in 2016. Mooie mousse, inde geur peer, tikje gist, goede zuren en aangename rondeur. De wijn kan als aperitief, maar zou ook bij een lichte lunch helemaal niet misstaan.

Casa Agricola Nicolau Solar da Marquesa 2015 VR Lisboa Estramadura/Cadaval
Gemaakt van 100% Moscatel en een hartendiefje van Hans. Een puur plezier wijn, noemde HansL de witte wijn, heel treffend. Lekkere muscaat impressie in de geur, ronde en evenwichtige smaak.

Monte do Alamo Vinha da Guica Reserva 2014 VR Alentejano 
Voor mij de meest interessante witte wijn, gemaakt van 100% Arinto. Jong kenmerkt citrus de Arinto, na rijping krijgt de wijn tonen van ciroen, amandel en honingraat. De wijn kreeg vier maanden nieuw hout en battonage bij de wijnbereiding om de smaken zoveel mogelijk te bewaren. Dat resulteert in een wijn die méér biedt dan de andere witte wijnen op tafel. Nu al tonen van amandel en citroen, stevige smaak met een fijn bittertje. Geen gemakkelijke wijn overigens. Deze mag best nog even kelder hebben. Het is een interessante wijn om na kelderrijping te proeven.

Monte da Ravasqueira  Fonte da Serrana Rood 2016 VR Alentejano.
Een alleraardigste hele lichte rode wijn van 70% Aragonez, 20% Trincadeira en 10% Syrah. Twee maanden houtgerijpt. Voor mij is dit een mooie thuiskomwijn, om af te schakelen van besognes en plezierig het relaxende bestaan in te glijden. 70 hl/ha opbrengst. Eric beschrijft heel beeldend de smaak: alsof ik een aardbei in mijn mond steek die ik eerst in balsamico azijn heb gedoopt. Mijn aantekeningen: waterig rode rand, frivool fruitig, kersen, maceration carbonique, hele aangename rondeur. Vaak worden die lichte wijn wat ondergewaardeerd en dat is zonde, want het is ook een heel verdienstelijke lunchwijn, deze spring in het veld.

Monte do Alamo Vinha da Guica Reserva  2013 VR Alentejano.
De rode wijn van Alicante Bouschet, Aragonez en Alfacheiro heeft een roodbruine rand, diepdonkere kleur en een neus met enorm veel impressies: stallucht, kreupelhout, zoethout, laurier, pruimen en kersen. Fantastisch mooi dus. De smaak is stevig en sappig, erg fraai glas wijn.

Vidigal Brutalis VR Lisboa   
De Alicante Bouschet was in 2010 in Portugal op ruim 2.200 hectare aangeplant. Deze roodvlezige druif heeft een hele hoge potentiële productie (tot wel 200 hl/ha), de druif kan zachte en fruitige wijn voortbrengen maar wordt veelal nog gebruikt om de wijn ‘op kleur’ te brengen, aldus Jancis Robinson. De producent van deze wijn wil ons indruk laten maken, met een machtig zware fles. De wijn van 85 % Alicante Bouschet, 15 % Cabernet Sauvignon is helemaal niet zo’n arena-kickfighter die de naam doet vermoeden. Ik proef voorzichtig, want ik verwacht een klap in mijn gezicht. Maar nee, deze 20 maanden houtgerijpte wijn is bepaald ingetogen. Nou ging de fles net voor proeven open en met meer lucht halen we meer uit de geur. Nu: een wat gesloten geur met tonen van kersen, later toffee en cacao. Koffie en pruimen. De smaak heeft warempel zelfs verfijning. Kopen zou ik zeggen en laten liggen tot het herfst/winter is, lekker genieten bij konijn of een stoofpotje.

Monte da Ravasqueira temidden van wijngaarden
Monte da Ravasqueira Vinha das Romas 2014  VR Alentejo 
Hartendiefje van Hans. De mooiste wijn van de proeverij. Gemaakt van Touriga Franca en Syrah.
Kreeg een 95 punten waardering van Decanter. De wijn is nog paarsig. Marilyn Monroe beweerde in bed niets te dragen dan Chanel nummer 5 (lijkt me dat dat bij haar ook helemaal volstond, waarom méér dragen?). Soms heb je een wijn waar je ook alleen aan de geur genoeg kunt hebben. Deze is geparfumeerd, enorm rijk met veel vanille. De smaak heeft een goede aanzet, prettige zuren, drop en concentraat. Veel spanning. Veel wijn!

Ik durf er wat om te verwedden dat we de komende tijd méér Portugees drinken.