donderdag 16 november 2017

Bourgognes uit de liefhebberkelder

Noel in de wijngaard bij Pouilly La Roche de Solutré
Een liefhebber legt bewaarwijnen in de kelder om ze te drinken. Niet om te investeren. Om ze lief te hebben. Niet om ze op een veiling te brengen. Om met elkaar te praten over de verschillen tussen wijnboeren, wijnjaren of wijnaard A die ligt naast wijngaard B. De liefhebber spreekt de wijnboeren over dromen en zorgen, over ziektes in de wingerd, over het proces van wijnmaken. Het is dus een feestje als liefhebber Noël Geisen ons laat meegenieten. De indrinker is een Cremant de Bourgogne, de uitdrinker een overrijp geoogste zoete chardonnay. Daartussen proeven we zes witte wijnen en vier rode wijnen. Allemaal uit de Côte Chalonnaise, het wijn gebied direct ten zuiden van de Côte d’Or, en uit de Maconnais. Aantrekkelijke wijnen qua prijs/kwaliteit, lichter en eleganter dan de wijnen uit het Noorden.

Cremant de Bourgogne BRUT Cave de Bissey

Wijn van coöperatie van 50% pinot noir en 50% gamay, dus een Blanc de Noirs. Licht gist, gestoofde appeltjes, veel frisse zuren en ook weer appeltjes in de afdronk. Aangenaam.

De Pouilly Fuissé 2015 uit Chaintré is fris met duidelijke chardonnay karakteristiek, fruit, peer in de smaak, zilte afdronk, heeft charme en is frivoler dan de Pouilly Fuisse 2014 van L’Atrium die wat mineraal heeft, iets voller van smaak en voor mijn gevoel iets minder charme en iets hoger in alcohol bij meer body, de eerste wijn is een lekker aperitief, de tweede wijn meer een eetwijn.

Cave de Buxy is weer zo’n goede coöperatie met een Montagny 1er Cru Les Chaniots 2014 die een mooie geur heeft met karakteristiek chardonnay, viooltjes, in de smaak, vief en met flinke zuren, goed nahangend. De 2014 Macon Villages van Jean Pierre Michel Terroir de Quintaine is voor mijn gevoel wat lichter qua structuur en ook wat vlakker. Maar smaken verschillen want HansH noemt de wijn volwassener en Willem Jan benoemt honing, caramel en snoepachtig zoetheid in mond en smaak.


Bij de gerijpte witte wijnen stal Domaine Berthenet, Mongtagny 1er Cru Les Saint Morilles  2010 mijn hart. Houtgedomineerd, mest en een beginnend stinkertje in de geur met ook wat passiefruit die zich doorzet in de smaak met goede zuren.

Domaine Laurent Mouton Givry 1er Cru La Grande Berge 2014 vond ik de mooiste rode wijn: paars, veel bitters, nog veel te jong maar met veel potentie, mogelijk een eetwijn. De andere proevers zijn ook positief boerse geur, wat cederhout, echt rood fruit framboos  en aardbei. Al zijn er ook kritische proevers, zoals HansL die de wijn stenig en streng noemt, hij benoemt kruidige drop en oordeelt dat de wijn wat weg valt in het middengedeelte.
 
Givry 1er Cru Cransot 2010 van Domaine Francois Lumpp steekt de wijnen van naamgenoot Vincent in de zak. Aanvankelijk bescheiden geur met aardbei, hoog in zuurgraad. Na enige tijd in het glas veel mooier in de geur en zachter in de smaak met wat caramel tonen. Diederick benoemt mineraliteit, goede balans, mooi fruit zuren en body.

De Cave d’Azé Vin de la Saint Martin 2009 is geoogst van druiven die de 11e van november zijn geplukt. Abrikozen, goede balans, bijzonder.

zaterdag 11 november 2017

Drinking windows: wat is het ideale drinkmoment?


Peter van den Besselaar vertelt ons dat iedere wijn zijn ‘drinking window’ heeft, ook wijn heeft een leven. De meeste bewaarwijnen hebben even keldertijd nodig om beter te worden. Na verloop van nog meer tijd gaat de kwaliteit ook weer achteruit. De periode daar tussenin is ‘het ideale drinkmoment’.

We starten deze proeverij met champagne Fallet-Gourron, blanc de blancs, grand cru, extra brut. Met 7 jaar "sur lattes" is dit - voor mij - een héérlijke, zalvige champagne met een ongelooflijk fijne mousse. Noël roemt de friszure aanzet, volle rijpe smaak, boenwas, peer en geen brioche. Berry noemt: floraal, boter, mint, fijne frisse zuren en ‘lang’. Dit is voorwaar een veelbelovende start.

We vervolgen de blindproeverij met twee - volgens Peter - ‘pastoorswijnen’. Bescheiden wijnen uit onbescheiden magnumflessen. De eerste is château Gros Moulin, 2003, Côtes de Bourg. Roodbruin, forse zuren, beetje rood fruit en een boerse stallucht. De tweede is château La Croix Bellevue, 1989, Lalande de Pomerol. Ook roodbruin, met oranje randje. Eleganter, een zoetje, runderfond, cacao, tabak en mest. Door de leeftijd belegener en daardoor voor de een mooier en voor de ander al ‘erover’. We ervaren meteen dat het ‘drinking window’ ook persoonsgebonden is.


Het leven van Bordeaux wijn betaat uit een  fase van houtrijping, botteling, fase op dronk, optimale drinkfase, gevolgd door afnemende kwaliteit en tot slot uitgeput. De tweede serie bestaat uit twee keer Lalande de Pomerol. Beide zijn donker roodpaars van kleur. Angelique omschrijft château Ame de Musset, 2010 treffend als kersen, kruiden, aards, mos, zuren en tannine. Een heerlijke wijn! La Fleur de Boüard, 2009, is boerser met leer, kelder, bessen, zuren en hardere tannines.

We vervolgen met twee keer Saint Julien van hetzelfde huis uit een geheel ander jaar. Kees zegt over château Gloria, 2012: korte neus, drop, droge tannines en stroeve afdronk. Hans L. vindt ‘m te jong en druistig. Over château Gloria, 2001 zegt hij: mooi, zuren spelen over hele vlak door, aardse tonen, stroef van tannines, prachtig! Voor Peter is dit één van zijn hartediefjes.

We gaan door met gerijpte grand cru classé 1855. De château Pédesclaux, 2004, Pauillac heeft een magistrale afdronk! Daaraan voorafgaand, volgens Just, tabak, leer en koffie. Kees voegt daar dan yoghurt en chocolade aan toe. En terwijl Claartje spanning mist, zegt Berry: op top, mooi fruit en mooi zacht. Hans L. vindt ‘m misschien zelfs te rond.
De tweede is château Talbot, 1989, St. Julien. Voor Peter is ook dit een hartedief. Duidelijk wordt dat het drinking window voor Peter later is dan gemiddeld. Hij houdt van de tertiaire sensaties die anderen omschrijven als bouillon, champignons, schimmel, bosgrond. Ook Willem Jan ruikt alle elementen van een Alpenweide en nog veel meer.

De afsluiters komen uit de Loire. Château Soucherie, 2011, Coteaux du Layon Premier Cru Chaume is goudkleurig. Paul noemt bloesem, honing, meloen en ananas. Net als ik vindt Hans L. deze jong, vief en mooi. De tweede is veertien jaar ouder, een nu twintig jaar oude chenin blanc. Het is de okerkleurige château Pierre Bise, 1997, Coteaux du Layon Beaulieu. Claartje herkent meer body, rijping, stroopsoldaatjes, honing en bloemen.

We genieten nog even na van de resterende bodempjes en de door Paul geselecteerde kazen. En passant zegt Noël dat deze mooie proeverij hem aan het denken zet over de volgende week door hem in te zetten wijnen….

Verslag en proefnotities Eric Hoepelman 


zaterdag 4 november 2017

Chianti van ster-oenologen

Giulio Gambelli, stamvader van een generatie talentvolle wijnmakers
Rob van Ginneken neemt ons mee naar Chianti, alwaar ster-oenologen hun sporen hebben nagelaten. Achtereenvolgens en chronologisch passeren de revue: Giulio Gambelli, Giacomo Tachis, Franco Bernabei, Carlo Ferrini, Alberto Antonini.

Na een indrinker, gaan we van start met een wijn welke is beïnvloed door Giulio Gambelli (1925 - 2012) of eigenlijk zijn assistent/opvolger Paolo Salvi. Giulio Gambelli zelf is immers overleden. Gambelli was in feite de stamvader van latere Chianti top-oenologen. Hij was the maestro assaggiatore (meester proever) en is trouw gebleven aan de traditionele stijl. We rekenen Fattoria Rodáno, Chianti Classico Riserva, Viacosta, 2013 gemakshalve aan hem toe. De wijn heeft een heldere bruine rand, is rijk aan turks fruit, kersen, laurier, drop en vanille.

Giacomo Tachis
Deze wijn staat naast een wijn uit de stal van Giacomo Tachis (1933 - 2016), voormalig technisch directeur van Antinori. Hij stond ook aan de wieg van Sassicaia, Tignanello en Solaia. Wij proeven Marchesi Antinori, Tignanello Toscana IGT, 2012. Mooi donkerrood, veel cassis, beetje hout, wat munt en ceder. En in de mond weer cassis, en toch ook nog een “golf zuur”.

Franco Bernabei
De tweede serie is beïnvloed door Franco Bernabei (1952 - ). Bernabei, staat bekend om het gebruik van computers om de inhoud van vaten te kunnen analyseren, waarmee overigens niet gezegd is dat de wijnen zelf hi-tech zijn! Wij proeven Fattoria di Fèlsina Berardenga, Chianti Classico, 2013 en Fontodi, Chianti Classico, 2013. De Fèlsina is moderner en voorzien van warm rijk fruit. Fontodi is klassieker, met wat meer ‘stal’.

Carlo Ferrini
We vervolgen met Carlo Ferrini (1954 - ). Ferrini studeerde aan de universiteit van Florence. Hij staat voor een integrale benadering vanaf de aanplant tot in de fles. Hij grossiert in Tre Bicchieri. We proeven drie wijnen. Fattoria La Massa Toscana IGT, 2014 heeft caramel, framboos, aardbei, melkchocolade en bitters uit druivenpit. Een mooie neus, evenwichtig en “kort”. Het tweede glas is Marchesi Mazzei, Ser Lapo, Chianti Classico Riserva, 2013. De meningen zijn zeer verdeeld, variërend van moderner, lafjes en eenvoudige wijn tot prachtige wijn. Hieruit blijkt maar weer eens dat smaken verschillen! De derde wijn van deze serie bekoort de meesten. Het is Barone Ricasoli, Brolio, Chianti Classico Riserva, 2013. Kersen, stevige zuren, pure chocolade, iets minder bitters, heel fijn en een mooie intensiteit.

Alberto Antonini
De laatste twee wijnen horen bij Alberto Antonini (1959 - ). Antonini was op al (relatief) jonge leeftijd wijnmeester bij Antinori. Hij studeerde aan de universiteit van Bordeaux en is een veel geconsulteerd oenoloog. Hij adviseert ongeveer 30 Toscaanse wijnmakers en is ook nog elders in Italië en wereldwijd actief. We proeven twee wijnen an zijn familiedomein, waar hij uiteraard wijn compleet naar zijn hand kan zetten: Poggiotondo. De eerste is Chianti Superiore, 2014, de tweede Chianti Riserva, 2011. De Superiore is een jonge biologische wijn en heeft nog een prikkeltje. Het is een frivole wijn met duidelijk aanwezige alcohol. De tweede, Riserva, heeft al meer ‘leeftijd’, wat te merken is als turf, ceder, leer en toch ook aardig wat hout. Enkelen van ons herkennen Mon Cheri of een kersbonbon met een beet op het steeltje.

Ter afsluiting van de proeverij heeft Rob een gast uitgenodigd. Als grand finale krijgen we geouderd bier voorgezet. Achtereenvolgens drie jaargangen van Hertog Jan, Grand Prestige, 2017, 2014 en 2011. Ten opzichte van de jongste heeft 2014 wat meer caramel en heeft de oudste kenmerken van kool en koffie.

Al met al kijken we terug op een hele mooie proeverij, met een bijzondere finale.

Verslag en proefnotities Eric Hoepelman